Discurso de @carlosvpadin nos mitins das xerais

Boas noites queridos amigos converxentes. Era necesario que Converxencia XXI estivese nestas eleccións xerais, e era necesario por unha cuestión de responsabilidade cos nosos afiliados, simpatizantes,  votantes e con todos os cidadáns deste País, na parte que nos tocaba, non podiamos permitir que o 20N non estivese nos colexios electorais a papeleta da forza que Galicia precisa para gañar o futuro.

Os converxentes somos persoas que cremos en que Galicia necesita un  proxecto político propio que consiga mudar o rumbo da política no noso País. Unha forza centrada que introduza  novidades no, ata agora, inmobil e anticuado panorama político galego. Unha forza cuxo único fin sexa o progreso das persoas, o progreso dos galegos.  Unha forza con visión de longo prazo e que cre que a máis xenuina fonte de prosperidade é a liberdade.

Os galegos temos que tomar as nosas propias decisións e construír, todos xuntos, o noso futuro nun marco de respecto e tolerancia. Temos que ser responsábles dos nosos éxitos e dos nosos fracasos. Mais isto só é  posíble se Galicia conta cos mecanismos de decisión adecuados. Só así poderemos entre  todos construír un futuro de ilusión e esperanza. Sen escusas. Sen vitimismos. Europa é o contexto do noso futuro como individuos e como pobo. Europa ten que  consolidarse como o prototipo da sociedade aberta e global, coa que Converxencia XXI está profundamente comprometida desde este recanto do vello continente. O noso  galeguismo europeísta motiva a nosa confianza nunha Europa integrada e diversa.  
 
En Converxencia XXI afirmamos que son as persoas nunha sociedade libre as que co seu esforzo e emprendemento xeran prosperidade para eles mesmos e para os outros. As sociedades atenazadas polo  servilismo están abocadas ao fracaso, nelas a sumisión e o clientelismo substitúen, aos méritos e ao traballo útil. As sociedades subvencionadas non  son as dos homes libres.

O Goberno debe realizar o seu papel creando o marco axeitado para que se  desenvolva a iniciativa individual. Esta é unha transcendental labor, xa de por si difícil e  complicada. Mais non é o Goberno quen innova e quen crea riqueza. Non son as  subvencións a sectores ineficientes as que xeran progreso. Non é a defensa dos 4 privilexios de certos grupos o que produce xustiza. É a interacción de individuos libres  procurando o seu propio beneficio a que consegue un mundo mais xusto e próspero.

E sentimos o deber de estar o vindeiro 20 de novembro nos colexios electorais precisamente porque somos a única forza que nestas eleccións representa o modelo da democracia liberal do centro e do norte de Europa, e non podiamos faltar  xa que é precisamente a falta de forzas que propoñan este modelo á nosa sociedade o que explica a grave decrepitude dos estados do sul de Europa, que pesima e irresponsablemente xestionados por  socialistas e conservadores estámos atravesando unha crise de dramáticas consecuencias.

Conservadores e socialistas, que acapararon e acaparan cotas case absolutas de poder en España teriannos que explicar que é o que fixeron tan mal para que só aqui de entre todos os estados membros da OCDE  teñamos un desemprego de máis do 20% e un desemprego xuvenil do 45%. Algo terán eles que ver cando son os que gobernan o estado e a inmensa maioria das autonomias, incluindo Galicia, desde hai xa case trinta anos. Dirannos que a crise é mundial para tratar de esquivar as suas responsabilidades o que non nos dirán é que aqui temos unha taxa de desemprego que multiplica por 4 á dos paises do norte e do centro de Europa.

E como eles non nolo van explicar vamolo ter que explicar nós; conservadores e socialistas gobernan en Galicia e España co propósito principal, diría que na prática, único, de fomentar e protexer os seus propios intereses e aos grupos de interese que lles son afins, é escandalosa a connivencia duns e doutros coa banca ou os sindicatos por só mencionar dous grupos de presión que fan todo o posible para condicionar a gobernación na defensa dos seus intereses, ainda que a protección destes intereses acaben por prexudicar ao conxunto da cidadanía, incluindo por suposto aos propios traballadores.

O estado español está próximo da quebra porque gasta moito máis do que ingresa e PSOE e PP recortaron e recortarán onde a eles menos lle doe e non onde aos cidadáns menos nós doe, en lugar de eliminar as deputacións, de concentrar concellos, de eliminar delegacións dos gobernos centrais. Sabedes que faráns os do PSOE e PP?

Pois farán tres cousas: subirnos os impostos, baixar as pensións e recurtar en servizos básicos como educación e sanidade e todo isto para non recurtar onde terian que facelo, para non recurtar as suas inmensas e custosísimas redes clientelares de millares de persoas afins, colocadas en postos políticos improdutivos que non aportan nada á cidadanía pero que si aportan aos intereses partidistas de PP e PSOE. 

Dicia o outro dia Rajoy no debate con Rubalcaba, para xustificar o papel das deputacións en relación a cando el presidia a de Pontevedra: “yo inauguraba la luz en los pueblecitos de Pontevedra”, e dicia isto como proba da suposta utilidade das deputacións, cando calquera persoa con dous dedos de frente sabe que ese servizo poderia asumilo a Xunta ou, ainda mellor, que fusionando concellos pódese incrementar a eficiencia no uso dos recursos públicos e que eses concellos fusionados poderian dotarse a si mesmos deses servizos con menor carga para os contribuintes.

E ainda que non está ben presumir compre afirmar con modestia, mais con firmeza, que Converxencia aporta esa valentia que tan necesaria é nos tempos dificiles que atravesamos e que lles falta ás outras formacións políticas, porque hai que ser valente para estar nestas eleccións e porque hai que ser valente para propor a supresión das deputacións e a concentración de concellos, e nos facémolo porque sabemos que é imprescindible para garantir a sustentabilidade das contas públicas.

O estado español é o único caso en Europa onde se superpoñen unha estrutura centralizada (a provincial)  e unha descentralizada (a autonómica). Por exemplo, Franza é un modelo centralizado e Alemaña, que lembremos que é o pais mais forte da UE é un estado moi descentralizado, e este é precisamente o noso modelo, o modelo federal alemán. Que dicir dos concellos, Portugal, por exemplo, ten 308 concellos e Galicia 316, isto é ineficiente e insustentable, pero só Converxencia XXI se atreve a dicilo.

Converxencia XXI representa a mellor versión do sentidiño galego, e a mellor versión das políticas públicas postas en prática con éxito probado no centro e no norte de Europa, non só defendemos a traslación do sistema federal alemán, nomeadamente na sua vertente fiscal, onde os lander son os encargados da recadación de impostos, tamén propomos o modelo austriaco de relacións laborais e o modelo sueco do cheque sanitario e educativo.

Converxencia XXI é un  partido galego novo, moderno e  innovador. Un partido  constituído por cidadáns de a pé movidos pólo desexo de construír unha Galicia  de persoas  prósperas  e libres. Unha Galicia na que todas as persoas poidamos desenvolver o noso potencial no marco adecuado e no que ninguén se sinta excluído.

Agora ben, a vida é azarosa e os mercados tamén producen excluídos, vítimas do infortunio.  Algunhas políticas redistributivas e de seguros poden corrixir os  avatares do destino. Resolver as contradicións entre estas e os incentivos fornecidos polo mercado é unha das transcendentais tarefas ás que se enfronta unha sociedade libre.

O seguros sociais cumpren o importante labor de protexer aos individuos dos caprichos  da fortuna. O noso espírito de equidade e xustiza comprométenos completamente  cos obxectivos do Estado do Benestar. Mais non desde unha perspectiva dogmática,  obcecada e conservadora, mesmo reaccionaria, e si desde unha perspectiva aberta e innovadora que abre os nosos ollos a novas alternativas, métodos e solucións que permitan un mellor funcionamento do Estado do Benestar.

Cremos que é posíble mellorar os mecanismos de decisión social e organizar a nosa  sociedade dun xeito mais eficiente e xusto, para sentar as bases da prosperidade individual e colectiva. Cremos en que temos que levar adiante este ideal desde a nosa condición de galegos no marco dunha Europa integrada e diversa.


Remato apelando a que non vos deixedes enganar pola patraña do chamado voto útil, que en realidade é o máis inútil de todos, xa que o votante emite unha mensaxe distinta do que prefire en realidade, e por tanto, nas futuras citas electorais, o sistema e os políticos poderán seguir actuando como si ese votante non tivera voz, dado que en realidade non a tivo.

O único voto realmente útil é o voto realizado por unha opción política que responda ás preferencias e necesidades do votante. O único voto útil é o realizado a favor de quen lle saia das narices ao votante, con total e absoluta independencia de calquera outra consideración.

O único voto útil é o realizado por unha forza política que se pareza ao votante, aceptando que na confrontación política esa opción pode ser ou non maioritaria, pero que o auténtico democráta aceptará os resultados cando sexan adversos, e tamén os aceptará cando a súa escolla sexa maioritaria. Só que, en ese caso, as medidas políticas que tomará a súa escolla política serán as que considere máis axeitadas para os seus intereses persoais, sociais e colectivos.

Remato pedíndovos o voso voto, o día 20, votade á forza das novas ideas, á forza que Galicia necesita para avanzar na historia, votade Converxencia XXI! Moitas grazas! 

Petición de voto para o 20N

Converxencia XXI afronta a vindeira xornada electoral con serenidade e ilusión, a sensación imperante entre os converxentes é a do deber cumprido. O domingo 20 de novembro temos a oportunidade de votar polas novas ideas, pola liberdade, pola responsabilidade e por Galicia. O vindeiro domingo co noso voto edificamos unha alternativa ao tripartidismo imperante, co noso voto facemos novos camiños. Votar a Converxencia XXI é dar a resposta que os tempos demandan, a resposta que nos achega á responsabilidade, á competencia e ao rigor do centro e do norte de Europa.

Remato pedíndovos o voso voto, o día 20, votade á forza das novas ideas, á forza que Galicia necesita para avanzar na historia, o día vota Converxencia XXI! Non te defraudaremos!




Por unha Galicia meritocrática

Lia hai pouco que hai duas vias de mellora individual que poden percorrer as persoas, por un lado a via do nepotismo, amiguismo, compadreo, ou enchufismo, e por outro lado a via da meritocracia, en determinados paises. Aqueles paises cuxo modelo está sendo posto en ridículo por esta crise, predomina a primeira via de ascenso social, neses Paises, dentro do noso continente, os paises do sul, non importa demasiado o brillante, traballador e innovador que sexa un, ou mesmo chega a importar en negativo, xa que os méritos obxectivos dun individuo poñen ante un espello a mediocridade dos que deben a sua posición aos amiguismo, ao servilismo ou mesmo ao apelido o que fai que ese individuo destacado sexa apartado.




Non hai paises exclusivamente nepotistas nen exclusivamente meritocráticos, pero si hai paises predominantemente nepotistas e predominantemente meritocráticos, un exemplo do primeiro tipo seria Grecia, onde basta ver que  duas familias apelidadas Papandreu e Karamanlis levan décadas mandando no País para darse conta da falta de mobilidade social e do pouco que nesa sociedade axudan os méritos a progresar e do custo que para o País ten ese modus operandi. Un exemplo de sociedade meritocrática serian as do centro e norte de Europa e outros paises con culturas similares; Angela Merkel é filla dun pastor protestante e Obama naceu nunha familia de clase media.

Galicia é un País moi predominantemente nepotista ou amiguista, e iso explica moitos dos nosos problemas, un deles o feito de que o diferencial salarial entre universitarios e non universitarios é dos mais baixos da OCDE xa que non é o título o que determina en maior medida a colocación e conseguinte salario dunha persoa senón a sua rede persoal, o nepotismo tamén explica que o nivel medio humano e académico dos que se ven forzados a emigrar fóra de Galicia neste momento é comparativamente moi elevado, este perverso fenómeno dificulta enormemente o progreso social, políco e económico do País.

O modo nepotista e amiguista de concebir as relacións políticas e económicas explica tamén eventos realmente grotestos, vimos hai uns días como a web de Xornal de Galicia era literalmente borrada do mapa, o seu editor, Jacinto Rey, decidiu abandonar a edición en papel no verán, o que desde un punto de vista empresarial era perfectamente comprensible, xa que neste momento implantar un xornal nun mercado en franca regresión como o da prensa en papel rozaba o imposible, pero despois toma un decisión que só se pode entender desde a dinámica do compadreo co poder político, esta decisión é abandonar a versión en internet, versión que ocupaba o cuarto lugar entre as webs informativas en Galicia, e que fora viable durante nove anos antes de sair en papel, teria sido comprensible un redimensionamento da redación pero non a eliminación.

Quedan poucas dúbidas de que o señor Rey decidiu facer o que os axedrecistas chaman gambito, sacrificar unha peza pequena, por exemplo un peón, neste caso o Xornal, para salvar unha peza moito máis valiosa, por exemplo unha torre ou unha dama, neste caso a construtora San José que está moi necesitada dunha boa relación co PP para seguir recibindo adxudicacións de obra pública que como todo o mundo sabe neste País, non son demasiado limpas.

Para contentar a quen dentro de menos dun mes gobernará España con case total probabilidade non bastaba nen sequera con liquidar a edición electrónica, era necesario mesmo eliminar todo rastro de todas aquelas novas e artigos críticos co PP de internet, estamos perante un exemplo dun servilismo total ante un poder que se sabe que se exercerá con total arbitrariedade. Con todos os defectos e virtudes que puidera ter Xornal é dificilmente discutible que era entre os medios críticos co poder conservador o de máis audiencia e polo tanto, o que máis dano podia facer aos conservadores centralistas do Partido Popular.

Só nun País onde o amiguismo e o intercambio de favores é lei, se explica que un Xornal de capital privado tivese como orixe e fin decisións políticas, xa que se Xornal morreu polo PP, tampouco podemos esquecer que naceu polo BNG. É o compadreo do editor con Quintana e moi probablemente a concesión dos muiños o que está na orixe da saida en papel e é a foto de Rajoy nun barco de narcotraficantes na ria de Arousa o que plausiblemente decide a saida do director José Luis Gómez e o peche do medio. Alguén me pode explicar como demo pode progresar un País que funciona asi?

Outro bo exemplo da Galicia amiguista é o do IGAPE, lembro a percepción que tiñamos hai dez anos varios alumnos da escola de negocios de Caixanova, de que o IGAPE servia en realidade para financiar e axudar ao empresario que xa estaba establecido e en moi poucos ou ningún caso servir para que agromasen novas realidades empresariais no noso País. A «operación campeón» alimenta esa percepción do IGAPE como medio para axudar aos «amigos» que ao mesmo tempo e como contrapartida axudarán aos partidos políticos do statu quo a que nada cambie.

Mencionarei un terceiro exemplo, o das caixas de aforro e as remuneracións multimillonarias dos seus incompetentes xestores, só nun Páis nepotista alguén pode estar mais de trinta anos nun posto de responsabilidade sen dar explicacións a ninguén, como os directivos das caixas galegas, os tres partidos do statu quo formaban parte do consello de administración das duas caixas, e da entidade fusionada, sabían portanto as remuneracións e as indemnizacións que a alta dirección tiña fixadas, e calaron por amiguismo, porque había devolución de favores, o financiamento dos partidos, dos negocios paralalelos necesarios e das institucións que gobernaban.

PP, PSOE e BNG alimentan e alimentanse dunha serie de grupos de presión e de lobbies nunha relación amiguista de defensa de intereses, tratando de garantir coa sua forma de actuar nepotista a sua permanencia nun poder que só traballa para os intereses das suas organizacións e dos seus amigos e en ningún caso para facilitar o marco meritocrático que a nosa sociedade e calquera sociedade precisa para progresar, só se facilitamos as condicións para que na nosa sociedade as persoas poidan progresar en base aos seus méritos teremos futuro, só se logramos dar o salto dunha sociedade nepotista a unha meritocrática teremos futuro.

Converxencia XXI representa na política galega o xérmolo dunha concepción meritocrática da nosa sociedade que pula por emerxer, un partido formado por xente libre e comprometida co País, mentres a Galicia amiguista, dominante neste momento, non nos vai facilitar as cousas, os tres de sempre saben que entre eles son alternancia pero que Converxencia pode chegar a ser unha alternativa que ubique a Galicia á altura dos paises máis avanzados do mundo, pero isto non lles interesa, están máis cómodos nunha rexión acomplexada e atrasada do confin de Europa, o próximo 20N a nosa papeleta estará nos colexios electorais, con só dous anos de vida seremos, á marxe do BNG, o único partido galego con presenza, tivo moito mérito o traballo dos nosos afiliados que conseguiron 4.000 firmas, un 40% mais das necesarias para que os cidadáns poidan escoller nos colexios electorais unha opción xenuinamente progresista, a opción da meritocracia e das novas ideas, a opción que Galicia precisa para gañar o futuro.