O ABC lémbrase de @Converxencia

Transcribo preguntas enviadas por unha xornalista do ABC, Lucía Piñón Aneiros e as miñas respostas. Agradécese que se lembren de nós ainda que o teríamos preferido hai duas semanas ;-)


¿Cuál es su actividad política después de las elecciones?,

Mantemos a actividade ordinaria do partido en cumprimento dos estatutos. Tamén continuamos emitindo pronunciamentos sobre cuestións de actualidade.

¿hacen algún tipo de actividades, actos, programas?,

Celebramos todos os anos o Dia Nacional de Galicia, o dia do partido e temos unha comida en Nadal, tamén organizamos xuntanzas abertas, e ceas ao longo do ano. Ao marxe disto, o partido xa celebrou na sua curta historia dous congresos e unha conferencia politica. A partir do ano que ven e en colaboración coa GALIDEM, vamos por en marcha unha Escola de Verán.

¿continúan vinculados y se reúnen?,

Mantemos unha actividade regular ao longo de todo o ano, desde que o partido se fundou na primavera de 2009 temos todos os meses unha executiva nacional ordinaria, este sábado temos unha para avaliar os resultados das eleccións.

¿se disuelven?,

Non temos a máis mínima intención de facer semellante cousa .

¿cómo se financian?,

Coas cotas da afiliación, venda de merchandising, lotaria e pequenas doazóns. O orzamento de campaña foi de 5.000 €, e seguimos unha política de débeda cero, nunhas semanas teremos pagos todos os gastos correspondentes á campaña e comezaremos a aforrar para as municipais, só gastamos o que temos.

¿disponen de sede?

Non temos sede física, non o consideramos un bo investimento dadas as características e dimensión actual do noso partido. A nosa sede é internet.



@carlosvpadin VS @mariocondeconde sobre língua

@mariocondeconde: En Galicia tengo experiencia de que nunca hubo conflicto gallego castellano. Siento decirlo pero Feijoo lo promueve. UN error grave

@carlosvpadin: pretender restrinxir un dos idiomas (o galego) ao ambito privado, como dicides vos, é liberticida e promotor de conflito

@carlosvpadin: os galego falantes sofren certas discriminacions por iso alguns deciden pasarse ao castelan, falo de liberdade individual ‏

@carlosvpadin: naturalmente ti isto non o entendes, porque nunca falaches galego.

@mariocondeconde: No pretendo ni defiendo eso que dices. Creo que no has leido mis opiniones en campaña.Es normal que no te interesen

@carlosvpadin: lino na vosa web en distintos documentos, conviría que unificárades a mensaxe. 

@mariocondeconde: En mi familia materna desde muchos años en Covelo todos fueron galegofalantes. Lo vivi desde mucho antes que tu nacieras

@carlosvpadin: pero iso non refuta o feito de que non teñas a experiencia en primeira persoa de ver o que implica ser galegofalante

@mariocondeconde Aunque fuera cierto eso ni mi ni a millones de gallegos a lo largo de nuestra historia no excluye de nuestra condicion de tales

‏@carlosvpadin por suposto que non ‏

@mariocondeconde pues me temoque el sectarismo de algunos edificado sobre l ignorancia de la historia real es enciclopedico y sinsentido

@carlosvpadin hai sectarismo no nacionalismo galego e por suposto tamen no nacionalismo español que, ao meu xuizo, vos e UPyD representades

@carlosvpadin: Beiras non quere debater contigo e ti non queres debater comigo.....

@mariocondeconde: Pues imposible mi sectarismo pero si esote viene bien creerlo y decirlo, no me importa. No cambia no que pienso de verdad.

@carlosvpadin (tweet intencionadamente en castelán) vamos a ver, tu partido no defiende la primacia del castellano? Pues si és asi és un atentado contra la libertad individual.

@carlosvpadin (2 tweets): unha cousa é escoitar galego na familia e outra ir a Vigo ou Coruña falando galego para todo, tes que asumilo careces desa experiencia, non pasa nada, non é unha acusación, é unha constatación. ‏

@carlosvpadin: igual que seria liberticida defender o contrario; a primacia imposta estatalmente do galego.



Entrevista en video realizada o 26/09/2012

Entrevista sobre a situación politica galega e sobre Converxencia XXI.    







Austeridade? si, pero só dos privados

Desde 2009, a débeda de familias e empresas diminuiu en 152.000 millóns de euros; pola contra a do sector público creceu 368.000 millóns de euros. Austeridade? si, e moita, pero exclusivamente dos privados. Coincidiremos en que o concepto "austeridade" non é compatible co feito de gastar máis do que se ingresa, pois ben, o Estado gastou, só no primeiro trimestre deste ano 2012, o dobre do que ingresa.

Foi o boom inmobiliario, sustentado na expansión crediticia e conseguinte sobreendebedamento privado motivado pola política de xuros baixos do BCE o que financiou unha atividade desaforada no sector do ladrillo que á sua vez xerou uns inxentes ingresos fiscais, durante esa época, entraba diñeiro na administración a chorro, por iso cando comezou a crise a administracion estaba nuns niveis de gasto elevadísimos que aparentemente se podia permitir, é dicir, os ingresos fiscais producidos pola burbulla inmobiliaria xerou unha burbulla estatal, unha monstruosa burbulla de gasto público, a burbulla privada estoupou xa que responde a unha lóxica de mercado, pero a pública non, os politicos estatistas (PP, PSOE, IU, BNG, etc) siguen empeñados en manter niveis de gasto completamente inasumibles a través de subas de impostos e emision de débeda.



Entrevista en Radio Tui (18/09/2012)


Entrevista sobre as eleccións autonómicas e temática local tudense que me fixo José Font esta mañá (18/09/2012) en Radio Tui.





















Entrevista a Carlos Vazquez Padin en Radio Tui 18/09/2012

España, "o Estado Gruyere"


E chegados a este punto cabe preguntarse, como vamos sair do pozo no que nos meteron en estreita colaboración, por un lado, a expansión crediticia xerada polos baixos xuros do BCE, expansión crediticia que financiou o despropósito da burbulla inmobiliaria, e por outro lado a cleptocracia española de PP e PSOE? 

Lamento dicir que non vexo saidas fáciles, nen sequera saidas que non sexan moi duras; os niveis de endebedamento público e privado, a contumacia do estado (PP e PSOE) evitando o seu necesario redimensionamento á baixa, co obxectivo de salvagardar intereses partidistas, as selvaxes subas de impostos que van asfixiar ainda máis a actividade produtiva, o mantimento de todo tipo de privilexios e inflexibilidades na economía. 

Todo isto non me permite albiscar nengunha saida de nengún tunel e si me permite afirmar que estamos nun pozo, no que agora PP e antes PSOE continuan sachando a destallo para facelo máis profundo. O cúmulo de ineficiencias e de buracos é aterrador, por iso comparo no título, ao Estado español cun queixo gruyere, que por unha confusión co emmental se cria que tiña moitos buracos.

Emmental, confundido co Gruyere cando se lle chamaba asi a todos os queixos franceses


Hai buracos para todos os gustos, a partitocracia creounos para fomentar intereses espurios do propio estado e dos grupos de interese que sustentan a PP e PSOE, a situación de bancarrota actual fai que non se poidan seguir ocultando ou obviando eses buracos e haxa que ir buscando fórmulas para voltalos a encher o polo menos para paren de medrar, precisamento no peor momento é cando os cidadáns e empresas non nos poderemos beneficiar dunha das consecuencias secundarias que normalmente acompañan ás recesións e que permiten sobrelevalas con algo máis de alivio, estou a falar da deflación ou baixada de prezos que adoita acompañar ás recesións e en maior medida ás depresións, como a que estamos atravesando.

En España este fenómeno de deflación non se produce, ao menos en certa medida, porque agora o estado vese obrigado a compensar, obviamente con cargo aos contribuintes e consumidores, os desequilibrios que eles mesmos xeraron; o pufo das caixas de aforro, que se estima nuns 60.000 millóns de euros, a débeda que o estado ten coas compañías eléctricas, o que se coñece como déficit tarifario ascende a 22.000 millóns de euros, o buraco da sanidade estímase en 17.000 millóns de euros, AENA, a empresa pública que xestiona os aeroportos é o operador aeroportuario máis endebedado do mundo, a sua débeda ascende a 14.000 millóns de euros, as televisións públicas entre orzamento e débeda supoñen case 5.000 millóns de euros, as autoestradas de peaxe radiais que saen de Madrid en paralelo ás autovias gratuitas, pasan dos 3.000 millóns de euros de débeda. 

É dicir o estado español, ao servizo da sua megalomania, da sua incompetencia e da sua corrupción acumulou un défice só nestes grandes buracos que menciono do 12% do PIB español, é dicir, fai falta un 12% de todo o que se produce en España nun ano para encher só eses buracos, pero porque foron creados eses buracos? Foron acaso creados na procura do noso benestar, serian creados acaso na procura dunha maior eficiencia? Hai algún fin louvable que agachan os buracos na sua profundidade?

Repasemos un por un seguindo a orde do tamaño do buraco, de maior a menor, comecemos polo megaburaco das caixas de aforro, do que obviamente podemos responsabilizar a quen as xestionaba (consellos de administración controlados por PP e PSOE) e a quen supostamente as debía controlar, o Banco de España (cuxos directivos tamén foron nomeados por PP e PSOE), na actualidade e mentres os directivos apoiados pola partitocracia estarán no caribe desfrutando das indemnizacións millonarias cobradas por quebrar as entidades que dirixian, os contribuintes-consumidores xa estamos tapando a sua xestión con rescates públicos e con enganos como o das preferentes, non esquezamos que o das preferentes foi unha manobra deliberada para captar fondos non liquidos, o común dos clientes tamén estamos pagando a nosa parte através de subas de comisións, é dicir, outro aumento de prezo, neste caso dos servizos bancarios, xerado pola ineficiencia estatal.

Que dicir do défice tarifario, o custo da electricidade en España é un dos catro máis altos da UE, xunto co de Irlanda, Malta e Chipre, sí, efectivamente, todas son illas, o que encarece a distribución da electricidade, pois ben, o custo do kilowatio en España está á par do das illas e por riba do resto, pero non dubiden en que serán continuadas as subas do recibo da luz que nos agardan, porque a pesar de que somos os que máis pagamos, segundo nos din desde o Estado, non chega para cubrir os custos de xeración, dai a débeda do Estado coas eléctricas, esta débeda foi xerada polo intervencionismo público no sector, fixando os prezos e fundamentalmente polas primas ás renovables e as axudas ao carbón español. Desde logo, un moito de compadreo entre varios lobbies e os gobernos de PP e PSOE existiu, non é casual que Felipe González esté no consello de administración de Gas Natural e que Aznar e Elena Salgado estean no de Endesa. Sairanos moi caro.

Que podemos dicir da sanidade? hai tempo que as farmacias non cobran da administración cun mínimo de puntualidade e aturano porque gozan doutro privilexio estatal, a de ser un mercado pechado ao que só se entra por concesión estatal ou por traspaso multimillonario dunha farmacia, un caso claro de intercambio de favores a custa do funcionamento eficiente dunha sociedade; "eu manteñote o privilexio e ti financiasme". Aqui non se buscou tampouco xamais a racionalidade e eficiencia, o lobby farmaceutico e o Estado intercambiaron favores e a mentira goebbeliana, unha mentira repetida un millón de veces por PP, PSOE, IU, BNG, etc, de que a sanidade é gratuita pasou a considerarse unha verdade incuestionable, cando o seu custo, de media, é de 1.900 euros por ano, para cada cidadán. Preparen as suas carteiras se é que ainda están con fondos, estamos comezando a pagar isto tamén.

AENA, o modelo megálomano do centralismo aeroportuario, único caso no mundo de centralización nunha empresa pública única dun sistema aeroportuario da importancia do español, e todo para permitir que os políticos puidesen meter os fuciños no reparto do pastel, decidir que aeroportos se priman a custa de cales e en definitiva por en prática unha política arbitraria e corrupta de ampliación aeroportuaria, en número, capacidade e instalacións, absolutamente ineficiente, irracional e innecesaria. As tarifas aeroportuarias xa están subindo para pagar a débeda e continuarán facendoo, mentres tanto e para "consolarnos" poderemos observar a magnitude dos aparcamentos vacios de Peinador e Alvedro. 

E as TV's públicas?, RTVE e as autonómicas, pois podemos dicir que custan fortunas do diñeiro dos contribuintes en aras a manter o control da comunicación e portanto o control de como pensan os votantes, ferramenta fundamental para manterse no poder e evitar que os cidadáns coñezan as propostas alternativas ao statu quo, cousa que tamén garanten subsidiando aos medios privados. Parte das brutais subas de impostos á que nos someten son para pagar isto, para pagar que sigan tratando de controlar o que pensamos e como pensamos, non dubidarán en arruinarnos para manterse nun poder parasitario.  A Xunta acaba de anunciar publicidade en medios privados por valor dun millón de euros, as eleccións autonómicas están ai e hai que asegurarse o apoio, naturalmente co diñeiro dos demais.

Enfin, estes son só algúns dos buracos, seguro que hai máis que irán aparecendo e supondo que vostede non sexa vítima da estafa das preferentes, co que o seu caso seria máis sangrante, a partir de agora cobraranlle máis comisións nas ex-caixas, tamén será máis caro enchufar unha estufa ou cociñar, coller un avión, ir ao médico, apañar as autoestradas, as subas de impostos repercutirán fortemente na suba dos prezos, incluindo o dos combustibles e alimentación, que non lle conten mentiras, que non lle digan que é culpa do capitalismo, nengunha empresa privada teria sobrevivido a semellante cúmulo de ineficiencias, e xusto no momento, en que un mercado libre estaria reaccionando á perda de poder adquisitivo cunha baixada xeral de prezos, por obra e graza do estado e da intervención pública de PP e PSOE e dun estatismo corrupto e atroz, encontrámonos con subas de prezos, xusto cando a capacidade adquisitiva de cidadáns e empresas máis debilitada está, teremos que pagar a factura dos favores que PP e PSOE se fixeron a si mesmos e aos seus amigotes para manterse nun poder parasitario. Por obra e graza do "Estado Gruyere" agárdanos a estanflación, un escenario terrorífico que combina estancamento económico con subas de prezos.

Os que levan 30 anos gobernando ininterrumpidamente o Reino de España deben ser claramente responsabilizados dos desequilibrios xerados, hai que ver o carísimos que nos saen o PSOE e o PP e seguilos votando incrementaria os custos que xa nos provocan.

"Supermercados Gordillo"

O deputado por Sevilla de Izquierda Unida no parlamento andaluz, Sánchez Gordillo, roubou, xunto con outros sindicalistas e políticos de ideoloxía comunista, algúns supermercados en Andalucia a semana pasada. Eles cren que están lexitimados para roubar, porque segundo a sua ideoloxía, estanlle roubando a un "explotador" para entregarllo á xente necesitada. Algunhas persoas de esquerdas xustifican o roubo de Sanchez Gordillo en que en España os ladróns de luva branca saen sempre impunes, é dicir, xustifican un roubo polo feito de que hai outros roubos que non son castigados, en lugar de defender a igualdade ante a lei e o sometimento de todos aos principios xerais do dereito, como facemos os liberais, distinguen entre roubos lexítimos e non lexitimos segundo lles informa o seu dogma, ben, isto fálanos claro de cal é o tipo de principios morais dalgúns, precisamente aqueles que cren que a sua moralidade é superior á dos demais. 


Sánchez Gordillo, deputado de Izquierda Unida no parlamento de Andalucia

Algúns incluso se atreven a comparar a Gordillo con Robin Hood, cando o inglés roubaballe ao rei, que abrasaba a impostos aos súbditos, é dicir roubaballe ao estado para combater a opresión fiscal deste, opresión fiscal que aos marxistas lles parece maravillosa, Robin Hood roubáballe a un parásito que, aproveitándose do seu monopolio tiránico da violencia, roubaba aos contribuintes, Sanchez Gordillo estalle roubando aos que traballan os campos de arroz, aos empregados do supermercado, aos empresarios do aceite, etc. 

Hai quen se atreve a comparar a Gordillo con Robin Hood.

Os marxistas están cegados polo seu paradigma interpretativo que divide a sociedade e o sistema económico entre bos e malos, entre explotados e explotadores, os seus lentes con orelleiras cónicas fai que sexan incapaces de entender que se se rouba o aceite, a fariña ou o leite, acabarán desincentivando a produción de aceite, cereal e leite e acabarán conseguindo xustamente o fin contrario do que din perseguir, é dicir, en lugar de combater a pobreza o que lograrán é crear pobreza. 

Supermercado soviético. É este o obxectivo de Gordillo?

Se os alimentos son roubados dos estantes dos supermercados e o supermercado non lle paga os alimentos ao produtor, o produtor terá cada vez máis dificultades para vender e para cobrar o vendido, co que acabará arruinado, se desaparecen os incentivos para producir aceite, cereal e leite, posto que non llos van pagar a quen os produce, ao final haberá moitos máis desempregados; os que traballaban neses sectores e os postos de traballo indirectos que dependen deses sectores, como os fornecedores e os clientes, se os supermercados deixan de ser rentables porque son saqueados, deixaranse de construir supermercados, e os empregados dos mesmos perderán o seu traballo e por se fora pouco, todo isto acabaría cunha escasez xeralizada de alimentos o que daría como resultas que cada vez fosen máis caros e máis dificiles de conseguir. Pero que ninguén se preocupe, os marxistas seguirian dicindo que a culpa é do capitalismo.

Filas para comprar pan en Bulgaria na época comunista.

O que tampouco entenden os marxistas é que grazas ao sistema capitalista ou de libre empresa, se xera riqueza, mediante a libre e espontanea organización dos factores de produción en persecución do incentivo de lucro, cando a liberdade económica se sustitue pola planificación que defenden os marxistas e desaparecen os incentivos para producir e para vender o que acaba pasando é o que se ve nas seguintes imaxes tiradas nos paises da Europa do leste durante a época comunista onde non era o mercado, senón o estado, o que organizaba a produción e distribución de alimentos e dos demais produtos.

Desabastecemento de supermercados na Unión Soviética

Escasez nunha carniceria da URRS
Sapataria en Polonia perto do final do periodo comunista, nos anos 80.


BASTA DE OPRESIÓN FISCAL

O Partido Popular evitou coa sua maioria absoluta no concello de Tui o debate e a posible aprobación desta moción de urxencia presentada por Converxencia XXI.


MOCIÓN DE URXENCIA. PLENO 26/07/2012
BASTA DE OPRESIÓN FISCAL

Dado:

-Que o goberno central do Partido Popular está sendo o que máis subiu os impostos da historia da democracia española.
-Que o Partido Popular enganou aos cidadáns prometendo que non subiría impostos e despois decidiu subas verdadeiramente selvaxes e confiscatorias de praticamente todos os impostos posibles.
-Que coa suba aprobada polo PP os tipos marxinais do IRPF están entre os máis altos do mundo.
-Que o Partido Popular subiu os impostos especiais e o imposto de sociedades, este mediante a eliminación de exencións.
-Que o Partido Popular subiu para algúns negocios o IVA, nalgúns casos do tipo reducido anterior (8%) ao normal novo (21%) dando un golpe fortísimo ás peluquerias, ópticas, funerarias, floristerias, etc
-Que o goberno central do Partido Popular subiu o IVA normal do 18% ao 21% e o reducido do 8% ao 10% o que afectara moitísimo e abocará ao peche a moitos comercios de Tui.
-Que o Partido Popular aprovou un aumento da retención do IRPF para os profesionais do 15% ao 21%.
-Que o Partido Popular de Tui mantén unha abusiva política impositiva, na que poderiamos destacar o recibo do lixo, os vados permanentes ou as licencias de apertura de novos negocios.
-Que a política impositiva do Partido Popular de Tui, de Galicia e de España vai contribuir a incrementar o desemprego e a xerar pobreza en todo o estado español, en Galicia e especialmente nunha localidade comercial como Tui.

Converxencia XXI propón:

-Que o concello revise á baixa todas as taxas municipais posibles e de forma inmediata para evitar que a entrada en vigor da bestial suba do IVA aprovada e que entrará en vigor en setembro provoque durante o outono o peche de ducias de comercios en Tui.
-Que inste ao goberno central do Partido Popular que rectifique inmediatamente e que deixe de confiscar, facendo gala dun estatismo selvaxe, e con inusitada agresividade o produto do esforzo dos traballadores, dos pequenos empresarios e dos autónomos en aras de manter o dispendio público insustentable que temos en España.


Asinado: Carlos Vázquez Padín
Voceiro municipal de Converxencia XXI





"Galeguismo e liberdade"

Preséntovos o meu libro, véndese a quince euros gastos de envio incluidos para España e Portugal, podes pedilo a info@converxencia.eu enviarancho contrareembolso e se así o solicitas, asinado por min.


GALEGUISMO E LIBERDADE  é un ensaio que publiquei en febreiro do 2011, nel recollense en forma de artigos a miña visión política que para o prologuista, Miguel Anxo Bastos, sitúame xunto aos liberais de corte anglosaxón, tamén hai unha formulación do galeguismo que trata de rachar coa tradición marxista que o domina desde o tardofranquismo. 


Capa de "Galeguismo e liberdade"
O indice do libro é o seguinte:

Prólogo de Miguel Anxo Bastos Boubeta
Limiar de Carlos Vázquez Padín

Os principios

De liberalismos, etiquetas e fraudes
Liberdade e responsabilidade
Sobre a igualdade
Politica e conciencia fiscal
As ideoloxias do atraso
Progresista ou socialista? I agree with Nick
Somos todos iguais?
O "Partido sen principios" e a "hora feliz"
O fomento da inxustiza e da ignorancia

A democracia

Separación de poderes
O imperio da lei
Liberdade de prensa
Límite antidemocrático ao autogoberno
O voto emigrante
A incultura da coalición
As dúas Españas
Presentación con E . Gimenez, Miguel Bastos e Fernando del Rio

A economía

Globalización, riqueza e liberdade
O negocio das prebendas
Marco legal e desenvolvemento económico
Reforma laboral e das pensións
Crise e Administración local
A sede da Caixa estará no EAG
Zapatero "o grego"
As medidas de Merkel para España

As políticas públicas

Por unha política galega de infraestruturas
Por unha política exterior galega
A importancia da educación
Reflexións sobre o modelo enerxético
Reforma do sistema electoral
Funcionarios e eficiencia da administración
Prostitución, que facer?
Prohibir as touradas?
A fin de ETA?
Solidariedade ou burla interterritorial
Unión Federal Europea

Galicia

As mentalidades obstaculizantes
Cosmopaletismo
A dimensión hispana
A dimensión iberica ocidental
A dimensión europea
A dimensión universal
Liberdade, nación e democracia
Galeguismo igual a esquerda: historia dunha anomalia
Totalitarismos e Galicia
Rajoy, o monolingüe
Bilingüismo restitutivo

Agradecementos



PROPOSTA PARA SUPRIMIR AS PAGAS EXTRAS DE NADAL


MOCIÓN DE URXENCIA . PLENO 26/07/2012

PROPOSTA PARA SUPRIMIR AS PAGAS EXTRAS DE NADAL A TODOS OS CARGOS POLÍTICOS DO CONCELLO DE TUI


Dado que:

-Que o estado español está na bancarrota.
-Que o goberno central acaba de anunciar a supresión da paga extra de nadal dos funcionarios.
-Que o goberno central do PP está batindo absolutamente todos os records en subida de presión fiscal, tendo subido o IVE, o IPRF, o Imposto de Sociedade, os Impostos Especiais, ogrigado a subir o IBI, etc


Converxencia XXI propón

-Que o pleno municipal propoña a supresión da paga extra de nadal aos cargos políticos do concello, o que inclue ao alcalde e aos concelleiros asalariados, que son todos os do Partido Popular excepto dous.


Asinado: Carlos Vázquez Padín
Voceiro de Converxencia XXI

A proposta de C.XXI saiu adiante cos votos a favor dos concelleiros do PP, AT, PSOE e a abstención do BNG. 



UNA DEFINICIÓN LIBERAL DE NACIONALISMO


Comparto este artigo que escribin por encargo do think tank liberal polaco Projekt Polska, foi redactado orixinalmente en castelán porque contaban con tradutor castelán-polaco. 

El liberalismo ofrece unas posibilidades teóricas muy potentes en relación a la conexión entre la libertad individual y la libertad nacional, vaya por delante que no coincido con el planteamiento de algunos liberales, que habitualmente son ciudadanos de estados con los que se identifican nacionalmente y que, a veces, contraponen, por un lado, el liberalismo y la libertad individual y por otro lado el nacionalismo, sin introducir ningún matiz en relación a los diversos tipos de nacionalismo existentes en el plano teórico o en el plano práctico.

El argumento de estas personas consiste en decir que el liberalismo es opuesto al nacionalismo debido a que el liberalismo focaliza en el individuo, en la libertad individual, y el nacionalismo en la colectividad. No tendría nada que objetarles si lo que entienden como nacionalismo es la subordinación total e involuntaria del individuo a un proyecto colectivo, si entienden como nacionalismo la afirmación de lo propio a costa del desprecio de lo ajeno o si entienden por nacionalismo la construcción de un proyecto colectivo no definido democráticamente.

No soy partidario de los conceptos esencialistas de nación, que definen la nación como un elemento incontrovertible, con legitimidad en la historia, o en una serie de elementos objetivos como una lengua, un territorio y una cultura. Sin embargo, estos elementos pueden llegar a ser cruciales si conforman la base de una nación de la voluntad, es decir, forman la base para que la ciudadanía pueda manifestar su voluntad de constituir realmente sobre estos elementos una nación definida democrática o plebiscitariamente, pero per se, sin la existencia de una comunidad política que desee partir de esos elementos objetivos para la concreción de un proyecto nacional, no tienen capacidad definitoria del carácter nacional.

La legitimidad nacional liberal se debe sustentar sobre los pilares del respeto a los acuerdos libres y voluntarios entre individuos y a sus decisiones expresadas democráticamente, no hay por lo tanto, y desde un punto de vista liberal, ninguna fuente de legitimidad nacional válida que no sea la libre decisión o la libre determinación agregada, en la forma que estos deseen, de los individuos. Por lo que no comparto criterios historicistas, igualmente esencialistas y antidemocráticos, representados en nacionalismos de estado como el español o el francés y que no dudan en despreciar la validez de la voluntad democrática de los pueblos afirmando que la existencia durante quinientos años de un estado-nación de límites invariables prueba automáticamente la existencia de única nación en el mismo territorio.

Sin embargo, si ser nacionalista es defender el derecho y la voluntad democrática de una mayoría de ciudadanos de un pueblo asentado en un territorio a manifestar su libre deseo de agruparse, auto organizarse y decidir democráticamente cual es el marco de decisión política de su preferencia, incluyendo la decisión de compartir o no su soberanía no me importaría, en absoluto, definirme como nacionalista.

El liberalismo y la defensa política de la existencia de una nación son perfectamente compatibles y mutuamente enriquecedores. El individuo libre tiene una tendencia natural a agruparse en comunidades nacionales y las posibilidades de desarrollo individual dependen enormemente del desarrolo de una determinada comunidad nacional. Las libertades individuales, incluyendo los derechos humanos que el liberalismo proclamó, son papel mojado, donde la nación fracasa, donde no hay una agrupación humana de individuos libres capaces de dotarse de un estado que garantice la propiedad privada y la seguridad.

Muchos lugares de África son un buen ejemplo, de lo perjudiciales que son para el individuo aquellas sociedades donde el estado no es capaz de garantizar un marco elemental para el desarrollo humano, como el respeto a la propiedad privada, a los derechos humanos y la igualdad ante la ley, por lo que debo concluir que el nacionalismo democrático y liberal que da lugar a un estado es imprescindible para la plena realización del individuo en libertad.

Los que creemos en la libertad individual como un valor supremo simpatizamos con aquellas naciones forjadas por la interacción espontanea, libre y voluntaria de individuos –las naciones espontaneas- que no fueron fruto de decisiones directas de construcción colectiva antidemocrática, es decir, creaciones de ingenieria social implementadas a través de la violencia y de la coacción del aparato estatal.

Si se habla el idioma gallego de Ribadeo a Tui o de Fisterra a O Barco de Valdeorras, localidades ubicadas en los extremos geográficos de Galicia, no es porque nadie utilizase un determinado poder político para lograrlo, mientras que el hecho de que se hable español desde A Coruña hasta Murcia o francés desde Brest a Perpiñán, responde a una decisión constructivista e intervencionista, claramente antiliberal en la medida en que supuso violentar a los individuos y tomada desde esferas de poder político, generalmente no escogidas democraticamente, esta si sería una forma de nacionalismo abiertamente opuesta al liberalismo.

El liberalismo puede y debe sentirse plenamente identificado con aquella nación que es fruto de la interacción y de la decisión humana libre y voluntaria mientras que la nación construida, la nación que ha sido fruto de ingeniería política implementada con coerción a través de un determinado aparato estatal no encuentro como podría ser defendible para un liberal.

Creo, por lo tanto que son claramente distinguibles dos tipologías de nacionalismo por cuanto se refiere a su compatibilidad con el respecto a la libertad individual y consecuentemente a su compatibilidad con el liberalismo. Para Mises, “una nación, confirma diariamente su existencia al manifestar su voluntad de cooperar politicamente dentro de un estado […] una nación no tiene, pues, derecho a decirle a una provincia: me perteneces […]. Una provincia consiste en sus habitantes. Si alguien tiene derecho a ser oido en ese caso son sus habitantes. Las disputas de fronteras deberían ser resueltas mediante un plebiscito”. Lo que Mises está afirmando en la anterior frase es el derecho de autodeterminación.

Ludwig Von Mises en "Nación, Estado e Economía" obra publicada en 1919 vincula la existencia de una nación a una comunidad lingüística y habla de la libertad nacional como una extensión natural de la libertad individual, como corresponde a la secuencia lógica de pensamiento de un liberal, el autor austriaco parte del individuo para definir la nación por eso escoge la lengua como rasgo definitorio de lo que el individuo refleja el carácter de su nacionalidad, al mismo tiempo que niega que la “raza” pueda ser dicho elemento lo que dicho nace casi un siglo, cuando el racismo comenzaba a campar a sus anchas en toda Europa, indica mucho sobre la verdadera naturaleza de la doctrina liberal.

Desde un punto de vista liberal la nación la representa un conjunto de comportamientos pautados , la lengua y la cultura especialmente, regidos por un orden espontáneo, lo que obviamente excluiría a aquellas naciones cuya existencia se debe a la coerción y no a un orden espontaneo, como serían los casos de España o de Francia.

El mismo autor define dos tipos o categorías de nacionalismo, el liberal o pacifista, por un lado y el militarista o imperialista, "al principio absolutista que impele al soberano a someter al propio dominio todos los territorios que pretende conquistar, el liberalismo contrapone el principio de autodeterminación de los pueblos, corolario necesario del principio de los derechos del hombre. Ningún pueblo y ninguna parte de un pueblo deben ser retenidos contra su voluntad en un conjunto estatal que rechazan. La nación política es la expresión del conjunto de aquellos que, animados del sentimiento de libertad, quieren formar un Estado".

El nacionalismo liberal es consustancialmente pacifista ya que en el principio de nacionalidad no se lanza contra los miembros de otras nacionalidades sino contra el tirano, en la actualidad podremos identificar con facilidad al tirano, no como un monarca absoluto pero si como un Estado que impida por la fuerza o a través de diversas artimañas el ejercicio del derecho de autodeterminación, por ejemplo, aplicando una aritmética democrática de mayorías y minorías, donde las mayorías nacionales se imponen a las minorías nacionales, revistiendo de legalidad constitucional y legitimidad democrática una imposición tiránica.

El ejemplo de España es claro en este sentido, desde el punto de vista de la legalidad vigente, la soberanía reside en el conjunto de la ciudadanía del estado, facilitando de esta manera que la mayoria que se identifica con el estado-nación constituido pueda impedir la autodeterminación de aquellos pueblos que son menos numerosos poblacionalmente y como se les impide expresarse, no sabemos si se encuentran a gusto dentro del mismo marco estatal.

En el nacionalismo liberal no existe antítesis alguna entre nacionalismo y cosmopolitismo, la idea liberal es nacional y cosmopolita al mismo tiempo, además de ser genuinamente revolucionaria, por querer abatir toda autoridad que no esté de acuerdo con sus principios, pero también es pacifista, en un mundo donde todos los pueblos estuviesen liberados perteneciendo al marco estatal de su elección y donde todos los pueblos respetasen el derecho a decidir de los demás pueblos, eliminaríamos un motivo de guerra y de conflicto, si a esto le unimos la interdependencia espontanea que genera el libre comercio, que permite el intercambio pacífico y lucrativo de recursos y que genera una voluntad y un interés en preservar la estabilidad y la paz, pues las posibilidades de guerras se reducirían prácticamente a cero.

Podemos observar con meridiana claridad como el pensamento liberal encaja como un guante con la defensa de la existencia política de las naciones sin estado, como Galicia, Escocia, Gales, Cataluña, Kurdistán, Sahara, Quebec, Córcega, Flandes, y del derecho que estas tienen a constituir un estado propio o a escoger otra fórmula de relación dentro del estado en el que están, y deberían poder decidirlo a través de un referéndum de autodeterminación.

Quien si entra en profunda contradición con el liberalismo no es quien defiende el derecho de autodeterminación de cualquier pueblo del mundo sino quien no cuestiona la falta de legitimidad liberal de un constructo colectivista e imperialista, una obra de ingeniería social hecha desde un profundo intervencionismo público y basada en el ejercicio de la violencia más o menos manifiesta, violencia que se perpetua al negar el derecho de autodeterminación a los pueblos que son minoritarios dentro de ese estado.

El liberalismo también encaja con la identificación nacional con aquellas naciones que han logrado dotarse de un estado propio sin recurrir a la coacción estatal sobre otros pueblos para ello, como Polonia, Portugal, Dinamarca, Holanda, Eslovenia, Estonia, etc. Mucho más complicado es encajar el pensamiento liberal con la defensa de la inmodificabilidad de las fronteras de cualquier estado, incluyendo aquellos surgidos de procesos de autodeterminación previos, es decir, los pueblos que se han autodeterminado tampoco están legitimados para impedir la autodeterminación de partes de su estado.

El liberalismo no conoce ni conquistas ni anexiones; como permanece indiferente respecto al Estado en general, no concede importancia alguna ni siquiera a la dimensión de ese Estado, es por tanto el nacionalismo militarista o imperialista el que entiende como nacionalismo la subordinación total e involuntaria del individuo a un proyecto colectivo.

A veces se intenta reducir al absurdo por parte de algunos el derecho de autodeterminación, dicindo que cualquier parte de una parte que se autodetermine podría a su vez, autodeterminarse, ese truco les puede valer ante otro nacionalista esencialista o historicista pero no ante un nacionalista liberal que desde luego no se opondría a cualquier autodeterminación política que partiese de unha voluntad libremente expresada por una mayoria de individuos de una ciudad o un territorio sin carácter nacional reflejado de alguna manera en los individuos que lo pueblan, no obstante esto tiene más relevancia teórica que práctica ya que la mayoría de los casos faltaría el elemento objetivo que se encuentra en los individuos para generar la voluntad de autodeterminación, por ejemplo, una lengua propia, pero si esta voluntad se generase de todos modos, un liberal no se podría oponer.

No debería ser necesario aclarar que la autodeterminación no es sinónimo de independencia, el reconocimiento del derecho de autodeterminación es el reconocimiento del derecho a elegir el marco jurídico-político del cual se quiere dotar ese pueblo incluyendo la posibilidad de compartir o no su soberanía, y en que condiciones está dispuesto a compartirla, o incluso cederla total o parcialmente, en este sentido la cesión de soberanía que implica una organización supranacional como podría ser la Unión Europea es plenamente compatible con la autodeterminación, es de hecho, una de las múltiples posibilidades de ejercicio de la autodeterminación, también seria compatible con la autodeterminación que Galicia, Flandes o Escocia optasen, en ejercicio de su derecho, por mantener el statu quo actual en el que están privadas de soberania, de hecho Escocia tendrá la oportunidad de hacerlo en 2014.

Como digo, en ocasiones hay quien interesadamente identifica univocamente la autodeterminación con la independencia, con la constitución de un estado propio que concentre toda la soberania, cuando esta es apenas una de las múltiples posibilidades de la autodeterminación, si partimos de la lengua y cultura como principal elemento definitorio del orden espontaneo nacional, podremos ver que hay casos en los que de forma libre, encontramos fragmentos de diversas naciones linguísticas dentro del mismo estado, como es el caso de Suiza, casos en los que la mesma nación linguística se encuentra dividida en varios estados como es el caso alemán, ya que tenemos partes da nación alemana (linguísticamente definida) repartida al menos en tres estados; Alemania, Austria y Suiza. Lo que tamén nos indica que si llegasemos a la conclusión de que Galicia y Portugal o Flandes y Holanda comparten idioma, no tendriamos necesariamente que llegar a la conclusión de que tendrían que compartir el mismo estado, todas las combinaciones son válidas siempre que sean fruto de la libre elección de los respectivos pueblos.

Naturalmente la definición lingüística no debería llevar en ningún caso a la exclusión del censo de individuos con posibilidad de opinar sobre el sentido de la autodeterminación en un referendum o plebiscito, por el hecho de que no formasen parte de la comunidad lingüística que representa ese elemento nacional. En mi opinión la lengua es un elemento referencial que nos ayuda a explicar la existencia de una comunidad nacional pero en ningún caso debe ser considerada como una limitación para aquellos que no la hablan aunque sea, como resultado, de un proceso histórico basado en la coerción, es decir, coerciones pasadas, no justifican coerciones futuras tampoco las justificadas en la argumentación de que se trata de reponer la situación anterior, es decir, y para verlo con un ejemplo, que el español se hable en Galicia como fruto de una imposición estatal coercitiva no justifica que se pretenda revertir este proceso através de otra imposición estatal que obligue a usar el gallego o que imponga su monopolio en la educación.

Otro elemento crucial del nacionalismo liberal es el de la plena libertad comercial entre naciones, este es un aspecto fundamental, ya que si las naciones se empeñan en fijar fronteras geográficas específicas que las separe estableciendo dificultades a la libertad de comercio y medidas proteccionistas, entonces inevitablemente surgirá en mayor o menor medida la necesidad de organizar su economía y sociedad sobre la base de la autarquía, que es garantía de un empobrecimiento radical, del retorno al nivel de subsistencia de épocas pasadas, de cualquier nación y esto es así por el alto grado de la división internacional del trabajo, ninguna zona dispone de la totalidad de los recursos necesarios para mantener una economía moderna, por lo que una nación proteccionista se vería abocada continuamente a forzar la expansión de sus fronteras con la finalidad de ganar más recursos económicos materiales y humanos. Generando de esta manera e inevitablemente la lógica del conflicto y de la guerra, que se justifican con la finalidad de expandir fronteras y ganar más mercados y recursos productivos.

Es, por lo tanto fácil de entender que fue el nacionalismo proteccionista, que coincide con el imperialista, el que alentó los grandes conflictos bélicos, la Alemania nazi es un ejemplo de esta necesidad expansionista de las naciones proteccionistas, también, los conflictos que vemos hoy en día entre estados desaparecerían en un contexto en el que existiese un mercado común con completa libertad de comercio entre todos los estados. La lógica del comercio libre entre naciones es la lógica de la paz, mientras que la lógica autárquica y socialista lleva indefectiblemente al conflicto y a la guerra.

Las naciones pequeñas son las que con más facilidad permiten plasmar y poner en práctica la deseabilidad del comercio libre, ya que conforme una nación se encuentre adscrita a un Estado político más pequeño, mucho más difícil le resultará imponer el proteccionismo centralista generador de conflictos bélicos. Esta importante ley económica es sin duda alguna un argumento a favor de la descentralización y la localización política de las naciones en unidades administrativas cuanto más pequeñas mejor.

Un último rasgo definitorio fundamental del nacionalismo liberal es la libertad de emigración e inmigración, que debe estar sometida a los principios generales del derecho, en particular al derecho de propiedad (también sobre las zonas públicas), es decir, el estado no debe levantar fronteras que impidan la entrada de extranjeros mientras estos tengan medios de vida independiente, es decir, un puesto de trabajo o un patrocinador privado, conviene en este sentido, evitar subsidiar la inmigración en base a los mecanismos automáticos del estado de bienestar. Es decir, ni aduanas, ni imanes artificiales, el estado basado en el liberalismo no debe impedir ni fomentar la inmigración.

Los problemas más visibles a los que da lugar la inmigración suelen tener su origen en que no hay, con carácter preexistente, una clara definición y/o defensa de los derechos de propiedad implicados, por lo que aquellos que llegan causan inevitablemente un número de costes externos a los que allí ya residían, lo que termina dando lugar a brotes de xenofobia y violencia que tiene un elevado coste político y social. 


Intervención en Radio Voz sobre as medidas anunciadas por Rajoy

Entre os minutos 22 e 29 a miña opinión sobre as medidas anunciadas por Rajoy hoxe no congreso dos deputados.





"Fraude" un documental que expón unha análise liberal da crise

Recomendo visualizar este video, no que participan Jesús Huerta de Soto, Carlos Rodríguez Braun, Daniel Lacalle, María Blanco, Juan Ramón Rallo e Phillip Bagus, entre outros, e no que se expón unha explicación da crise desde o punto da vista da escola austriaca de economía, unha das principais escolas do pensamento económico liberal, particularmente, a que máis me convence. Aqui tes a web do documental onde tamén podes visualizar o video. http://www.fraudedocumental.com/#!sala 


fraude. por qué la gran recesión (documental completo) from amagifilms on Vimeo.

Discusión entre @ppdegalicia e @carlosvpadin sobre as deputacións en twitter


A continuación reproduzo intercambio de tweets sobre as deputacións co PP de Galicia 

@ppdegalicia: Feijóo di que Xunta e Deputacións sumarán esforzos para ofrecer máis servizos ós cidadáns

@carlosvpadin: O que suman Xunta e Deputación non son esforzos como din no @ppdegalicia senón ineficiencia e unha carga insustentable para os contribuintes

@ppdegalicia: do que se trata é de sumar para ser máis eficientes e de ofrecer máis servizos públicos aos cidadáns


@carlosvpadin: pero iso non funciona asi, cando hai duas administracións facendo o mesmo estamos nun caso claro de ineficiencia, ademais, o máis importante, o esforzo non é nen do #PP nen das administracións senón dos asfixiados contribuintes (2 tweets)


@ppdegalicia: precisamente,o que se procura é optimizar a prestación dos servizos públicos e eliminar duplicidades nas administración


@carlosvpadin: se fose certo que se busca a optimización haberia q suprimir as deputacións e concentrar concellos, o #PP non quere por intereses, o #PP non quer eliminar as deputacións porque ten moita xente colocada e porque é un instrumento de control político, os Euros van aos afins (2 tweets)


@ppdegalicia as Deputacións completan e melloran servizos alí onde non chegan os municipios, sobre todo os de menor capacidade económica


@carlosvpadin esa é unha escusa ruin, porque non darlle aos concellos ese diñeiro directamente eliminando un intermediario que só encarece??



José Manuel Baltar, presidente da deputación de Ourense





O exemplo de Inditex

Inditex colocouse en xornadas recentes como a maior empresa do IBEX 35 por capitalización bursatil. O que me motivou a escribir este artigo foi ademáis do extraordinario fito anterior, un tweet dun xornalista ao que sigo, que dicia o seguinte "Mentres os estados están en crise hai empresas, como Inditex-Zara, que gañan o 30%. Como explicalo?"


Artigo completo en Economia Digital en galego
 
Artículo completo traducido por Economía Digital al castellano
 

Sede central de Inditex en Arteixo

Intervención en Radio Voz sobre proposta de redución de deputados


A continuación unha transcripción da miña intervención en Radio Voz sobre proposta de redución de deputados nos parlamentos autonómicos formulada por Esperanza Aguirre:

Converxencia XXI non veria mal a redución no número de deputados sempre que se mellorase a proporcionalidade da representación, podemos ter un parlamento máis representativo da pluralidade social con menos deputados e isto podese facer pasando a ter unha circunscripción única e eliminando a barreira do 5% que colocou o propio PP nos anos 90 para limitar as posibilidades de concorrencia electoral das forzas emerxentes.

Nun parlamento como o actual, con 75 deputados, unha forza que conseguise o 4,99% dos votos nas catro circunscripcións non teria representación, porén, nun parlamento que tivese 34 deputados, cunha circunscripción única ainda mantendo a lei d'hondt, unha forza que conseguise o 3% dos votos no conxunto de Galicia si obtería representación. Polo que a redución do número de deputados non tería que ir necesariamente en detrimento da representación da pluralidade política.




C.XXI, como partido liberal que é, preséntase ás vindeiras eleccions autonómicas galegas con propostas moi claras en relación á imprescindible redución do custo da política, quizá conveña lembrar que en España hai 450.000 políticos profesionais, o triple que en Alemaña, España é o estado da UE con máis políticos profesionais en termos absolutos e relativos, obviamente iso é debido ás decisión tomadas por PP e PSOE nos últimos trinta anos e obviamente iso coloca unha carga insoportable sobre os petos dos contribuintes. Naturalmente os responsables desta situación son PSOE e PP polo que non se lle pode recoñecer nengún atividade no sentido de reducir o custo da política a estes dous partidos.

C.XXI propón que Galicia pase dos 316 concellos actuais a 53, o que equivaleria que cada só houbese un concello por comarca. A análise comparada demostra que é máis que suficiente, so temos que ver que Alemaña ten 400 concellos, poucos máis que os de Galicia e Portugal, ten 308, menos que Galicia. E se isto non se fai é para protexer os intereses do PP e do PSOE. Hai consenso académico en que as deputacións non aportan nada positivo á organización política e á eficiencia económica dun estado como España, non hai un so catedrático de ciencia política ou de dereito administrativo que defenda as deputacións, pois ben, estas non se suprimen porque PP e PSOE teñen colocados a frioleira de 40.000 amiguetes nas deputacións de toda España.

Entón claro, que veñan agora os señores do PP propondo a redución de deputados, pois que quere que lle diga, é gañas de enredar, de distraer a atención sobre o feito ineludible de que o PP mantén intactas as suas redes clientelares de persoas do partido que nada aportan á sociedade pero que viven fantásticamente a custa do suor dos contribuintes.


Eis o podcast da tertulia: 





Intervención no pleno do 31/05/2012



2.- Dictame da Comisión Informativa de Urbanismo, obras, contratación e servizos municipais sobre aprobación inicial da Ordenanza Municipal Reguladora de Terrazas na vía pública.

Desde CXXI somos moi críticos con esta proposta, para sermos moi claros, parécenos un argucia para favorecer os intereses de determinados negocios, casualmente, negocios de persoas afíns ao PP en detrimento doutros negocios, doutros bares. Outro exemplo de como o estado, o poder público, neste caso, un concello, non é neutral, non é un ente benéfico que está ai para axudarnos, coa aplicación das diversas regulacións, senón que serve de intermediario para a defensa de determinados intereses en detrimento dos intereses de outros cidadáns.

Pero porque digo eu todo isto? Porque lanzo unhas acusacións tan graves? Porque hai varios elementos na sua proposta de ordenanza que lles deixan a vostedes a discrecionalidade para facer o que queiran na aplicación da norma, é dicir, é unha norma moi restritiva que xa lles adianto que non cumprirán, pero que lles servirá como elemento disuasorio, como ameaza velada contra aqueles que protesten.



Comezarei analizando a proposta polo seu artigo 12.1, é dicir aquel no que están reflectidas as condicións xerais da ubicación, segundo di ai autoridade municipal competente denegará a autorización destas instalacións temporais no suposto de que para a sua atención supoña cruzar a calzada, ou sexa, para facernos unha idea do que isto implica, podemos por un exemplo, se vostedes aproban e despois cumpren a sua proposta de ordenanza, dos negocios que instalan terraza na contorna do palco da música, que se as miñas contas non fallan son 4, so un non ten que cruzar nengunha calzada, é dicir, bonita forma de outorgarlle un monopolio a alguén que, como todo o mundo sabe, está moi ben relacionado con vostedes. Ai que ver como lles gusta aos partidos intervencionistas, disfrazar a arbitrariedade de legalidade.

É moi posible que despois vostedes incumpran a norma que hoxe aprobarán, pero claro, xa estarán en posición de poder para venderlle o favor e para ter coaccionados a tres pequenos negocios que precisan cruzar calzadas para atender terrazas nesa zona, ao que poderiamos sumar un cuarto moi próximo, o que ten a terraza na praza dos xulgados e algúns outros no casco urbano. Os calificativos que se me ocorren son demasiado fortes para dicilos no pleno, digamos só que me lembran un video que vin hai pouco en Youtube onde se defendia que o estado era pior que a mafia.

Ademáis nos artigos 6.1 e 6.2 vostedes introducen unha limitación de mesas en función dos metros de fachada que perxudicarían gravemente a algún establecemento en concreto para beneficiar a outro que aspira a usar a mesma zona. Establecen uns ratios de número de mesas relacionados cos metros de fachada que desde CXXI cremos que está tamén pensado para perxudicar a uns en beneficio doutros, bares especialmente perxudicados serian aqueles con pouca fachada pero unha zona ampla onde poder pór unha terraza. Casualmente ou non tan casualmente os mesmos tres que na actualidade cruzan a calzada para atender as suas terrazas. Para, por expor un exemplo, un local con sete metros e medio de fachada poderia colocar nunha fila catro mesas e se puidera colocar duas filas serían 7 mesas, na actualidade hai algún negocio con eses mesmos metros de fachada que pode colocar un máximo de 22. Neste tema haberá un voto particular de CXXI para suprimir eses arbitrarios ratios que vostedes fixan.

Non obstante, e como non podia ser doutra maneira coñecendoos a vostedes, introducen un elemento de discrecionalidade máis, no artigo 12.2.d din que excepcionalmente e previo informe técnico, poderase permitir que a liña de fachada do establecemento, é dicir, ai teñen o elemento de discrecionalidade para acabar de convertir esta ordenanza nun elemento coercitivo e de control social e non de regulación limpa e obxectiva dunha faceta da vida cidadá.

A boa regulación aporta seguridade xurídica, a mala regulación aporta incertidume, e esta ordenanza só aportará incertidume e inseguridade xurídica a un número importante dos bares que actualmente rexentan unha terraza en Tui e vostedes fano a mala fé.

Evidentemente Converxencia XXI votará negativamente esta ordenanza.

VOTOS PARTICULARES:
No artigo 6.1 establecen un factor para as terrazas cunha fila. (voto particular CXXI) .
No artigo 6.2 establecen un factor para as terrazas con duas filas. (voto particular CXXI).


3.- Dictame da Comisión Informativa de Urbanismo, obras, contratación e servizos municipais sobre aprobación inicial da Ordenanza Municipal Reguladora da Convivencia Cidadá nos espazos públicos do Concello de Tui.

Desde Converxencia XXI e en primeiro lugar quixeramos subliñar o Informe da policia municipal, pondo de manifesto a insuficiencia de persoal para cumprila integramente

A ordenanza en xeral parécenos moi intervencionista e autoritaria, a norma que vostedes propoñen aqui deixa en varias ocasións á discrecionalidade do poder a interpretación de determinados acontecementos, esta ordenanza poderia moi ben servir, nun contexto social movido, do que poderiamos non estar moi lonxe como consecuencia da grave crise causada pola nefasta xestión do Reino de España comandada durante trinta anos por PP e PSOE, para cometer determinados abusos de autoridade sobre a cidadanía.

A norma é moi interpretable, como non podia ser doutra maneira vindo de vostedes, ao ser interpretable permitiralles exercer o poder con total discrecionalidade e arbitrariedade.

Comezarei comentando a frase na que CXXI, presenta conxuntamente co BNG, un voto particular, no parágrafo onde di: "Ao longo desta ordenanza tratanse os diferentes temas que alteran a convivencia cidadá: a concentración de persoas na via pública, a contaminación acústica, a degradación visual do entorno urbano, etc. A nós preocupanos que se poña asi sen matices que a concentración de persoas na via pública como algo que altera a convivencia cidadá, isto para nos revela un trasfondo autoritario e pode servir como excusa, para nun contexto determinado, limitar a liberdade de reunión.

Indo xa concretamente ao artigo 4 (páxina 5 do regulamento) onde se regula a concentración de persoas na via pública mencionan ao menos en tres ocasión a palabra bebida sen especificar se son as alcohólicas ou todas as que se restrinxen, "queda prohibida a permanencia ou concentración de persoas en espazos de dominio público consumindo bebidas de calquera tipo" é dicir, con este regulamento na man, se hai un grupo de deportistas ou peregrinos bebendo auga ou unha bebida isotónica vostedes poderian sancionalos, ou se diante do concello hai unha concentración de viciños que protesta por calquera motivo e están bebendo auga e refrescos pois tamén poderian sancionalos.

Tamén compre reseñar o aspecto do réxime sancionador que como tanto lles gosta a vostedes conten unha enormes doses de discrecionalidade e unhas inmensas posibilidades de ser arbitrario en función da sua comenencia política, a imposición das sancións previstas nesta ordenanza guiarase pola aplicación do principio de proporcionalidade e en todo caso terase en conta os criterios de gradación seguinte: a gravidade da infración, a existencia de intencionalidade, a natureza dos prexuizos causados, a transcendencia da infración, a reincidencia e o beneficio obtido. Claro, o marxe de discrecionalidade para aumentar ou diminuir a sanción en función das apetencias de que goberne no concello son enormes. Vostedes con esta ordenanza, igual que coa anterior e coa posterior o que crean é un entorno de inseguridade xurídica no que para non ter problemas co concello hai que levarse ben co PP, pois que queren que lles diga, isto é absolutamente intolerable e vergoñento.

Hai un voto particular conxunto de CXXI e do BNG: supresión da frase "concentración de persoas na vía pública"

Naturalmente e entendendo que esta ordenanza abre un campo para os abusos de poder do concello sobre os cidadáns e sobre a limitación das liberdades cidadáns, o voto de Converxencia XXI será negativo.

4.- Dictame da Comisión Informativa de Urbanismo, obras, contratación e servizos municipais sobre modificación do Regulamento de Venta Ambulante do Concello de Tui.

EN CXXI tampouico gostamos desta ordenanza, no gostamos do artigo 5, onde se lle volta a dar campo para a arbitrariedade do concello, onde se di: "fora do recinto destinado á venda ambulante non se permitirá a mesma, agás naqueles supostos, que de forma temporal e provisional, acorde conceder o alcalde da corporación, que o fará en cada caso de forma discrecional" ou sexa que vostede pode autorizar a venda exactamente no mesmo lugar que lla tivera denegado a outro solicitante e iso discrecionalmente, sen ter que dar nengunha explicación, sinxelamente de pena, señor alcalde, o que busca vostede é acumular poder discrecional e ese poder discrecional é inimigo da liberdade e da democracia e xa lle anuncio que CXXI fará o posible de combatelo.

Continuando o artigo 6, "queda prohibida a venda de produtos alimenticios en xeral, a excepción dos propios do campo da zona ou comarca" outra restrición da liberdade e da concorrencia máis, a a segunda decisión nesta no prazo dunha semana que favorece a unha empresa determinada, vostedes pasanlle un aceso por diante a un hiper e agora prohiben que se lles faga a concorrencia no mercado dos xoves. Isto é intervencionismo, isto é antiliberalismo e isto é arbitrariedade ao servizo de determinados intereseses.

É por isto que Converxencia XXI tamén votará negativamente este punto da orde do día.

5.- Dictame da Comisión Informativa de Urbanismo, obras, contratación e servizos municipais sobre proposta da Alcaldía sobre adopción de acordo en relación ó proxecto de reforma das actuais demarcacións xudiciais.

Neste punto contará co apoio de CXXI e non simplemente pola demagoxia facil e localista, se nalgo cremos, desde un punto de vista liberal, que o estado debe fornecer un servizo de moita mellor calidade que o actual é precisamente na administración de xustiza, xa que unha xustiza axil e eficaz é un elemento fulcral para o desenvolvemento económico, este pleno e as propostas que o PP trae a él é un magnífico exemplo de como a administración pública se mete en moitos sitios onde non se debería meter, como a restricion de determinadas liberdades, como non poder vender por exemplo queixo manchego na feira dos xoves, segundo o regulamento que acaban de aprobar, ou non poder atender unha terraza se hai unha calzada no medio e sen embargo non se mete na modernización pendente e urxente dunha administración de xustiza cun nivel de axilidade e de informatización actualmente terceiromundista.

Pola información que nos temos, nen Porriño, nen Ponteareas, nen Tui teñen un edificio que puidese permitir concentrar os xulgados que actualmente están nas tres localidades, polo que as suas enerxias, señor Rodriguez Pérez, deberíanse concentrar en fornecer unha alternativa neste sentido, e ofrecer simplemente uns terreos non é unha alternativa efectiva, posto que non hai diñeiro para facer edificios novos cando todas as obras faraónicas feitas recentemente ou que ainda se están a facer están sen pagar. Polo tanto poña a sua imaxinación a funcionar a ver que se lle ocorre para que os xulgados non marchen de Tui e pense nalgo que marque a diferenza non simplemente en enviar cartas ou tratar de presionar politicamente xa que os alcaldes de Ponteareas e Porriño, concellos que hoxe teñen mais habitantes que Tui por culpa da sua nefasta xestión urbanística de Tui nos últimos catorce ou quince anos nos que vostede compartiu co señor Rocha o poder en Tui.

6.- Dictame da Comisión Informativa de Urbanismo, obras, contratación e servizos municipais sobre proposta de Alcaldía sobre a ratificación da acta de Irmandade con Concello de Versmold, Alemania.

Neste punto contará tamén co apoio de CXXI, simplemente porque entendemos que todo o que sexa establecer vínculos e intercambios de todo tipo cun concello como Versmold non pode ser nunca negativo, se ben é certo que nos tememos que isto quede en auga de castañas, estaria ben que nos informase de como van as xestións en relación ao intercambio laboral entre Tui e Versmold tanto a nivel dos concellos como a nivel das empresas alemás.

7.- Dictame da Comisión Informativa de Urbanismo, obras, contratación e servizos municipais sobre proposta de Alcaldía en relación a escrito presentado polo grupo Infotransxénicos Tui, en relación ó apoio dunha agricultura libre de transxénicos.

En primeiro lugar desde C.XXI quixeramos agradecer a sua iniciativa a Luis Marquez a á Plataforma Antitransxénicos, grazas a esta proposta tiven a oportunidade de adentrarme, sequera superficialmente, na análise desta interesante e relevante cuestión, lin bastante estes días en relación á agricultura transxénica, tanto dos seus detractores como dos seus defensores, e non puiden chegar a ningunha conclusión tan determinante que me leve a apoiar a declaración de Tui como concello libre de transxénicos, nen tampouco a estar completamente convencido de que os transxénicos son a panacea, a conclusión á que cheguei é que non hai evidencia científica, como lin nun artigo na prestixiosa revista Nature, de que os transxénicos sexan nocivos para a saude.

O máis fácil para min tería sido votar que si sen informarme e quedar ben cunhas persoas a quen aprecio, e máis sabendo que o voto de C.XXI, dada a composición do pleno, non será en ningún caso decisivo, non obstante, se estamos en política é para nos conducir con responsabilidade, o feito de que eu como consumidor prefira os produtos ecolóxicos non me autoriza a impedir que outras persoas ou agricultores poidan usar as sementes transxénicas, frente á proibición, un partido liberal como CXXI debe propor transparencia, información e liberdade.

Apoio, non obstante, algunha das observacións dos promotores, nomeadamente aquela referida ao dereito a saber o que consumimos, obviamente debese exixir que as persoas que non queren consumir transxénicos saiban sempre se o que compran nos mercados procede ou non, de forma directa ou indirecta, de cultivos transxénicos.

Tiven oportunidade de ler que había restricións postas polo estado ao libre comercio de sementes entre os agricultores o que os condicionaba a comprar sementes transxénicas, obviamente, de ser isto asi, estariamos ante outro exemplo do mal que fai a hiperregulación estatal en tantos campos, tamén na agricultura. Preocupanos tamén o monopolio dunha soa empresa sobre as sementes, pero insisto, iso non nos da dereito a prohibilo, en todo caso a non sementalo ou a non consumilo.

É por todo isto que apoiando unha parte da iniciativa pero non a sua parte principal, a de declarar Tui como zona libre de transxénicos, decidimos en asemblea local de CXXI absternos neste punto.

8.- Dictame da Comisión Informativa de Urbanismo, obras, contratación e servizos municipais sobre proposta de Alcaldía sobre dedicación dunha rúa aos Olímpicos Tudenses.

CXX votará a favor neste punto, reseñando que Enrique Míguez merece a dedicación dunha rúa só para él, sen prexuizo de que poida haber outra para todos os Olímpicos Tudenses.