Carlos Vázquez Padín

Ónega: "Los hijos de perra de los mercados"

2012-01-25T01:14:00.000-08:00

A deriva populista da sociedade española vai tomando corpo, o sorprendente seria o contrario, as sociedades latinas foxen da responsabilidade e o populismo fornecelles de chivos expiatorios, de culpables alleos que lles evita asumir responsabilidades propias, son os mesmo chivos expiatorios que no seu día usou o populismo sudamericano, os políticos populistas de esquerda e dereita que para tapar a sua corrupta e neglixente xestión da cousa pública preferiron atacar aos mensaxeiros, aos que cuestionaban a sua fiabilidades, aos que puñan en dúbida (con acerto) a sua absoluta falta de seriedade e responsabilidade; o FMI e os mercados.

Onte lin na Voz de Galicia un artigo titulado "Esta libertad de mercados, ¿para qúe?" o autor é Fernando Ónega, un histórico do xornalismo galego e español, que parece boa persoa, e é posiblemente esa bonhomía unido á sua profunda ignorancia económica, a que, perante unha situación sen dúbida moi preocupante lle fai soltar exabruptos como "los hijos de perra de los mercados", apostaría a que Ónega, como profesional de éxito, terá un plano de pensións privado ou depósitos a prazo, pois nese caso estará insultando á sua nai no seu artigo, xa que o diñeiro tanto dos fondos de pensións como dos depósitos a prazo forma parte "dos mercados". Estou convencido que esta non é a intención do noso protagonista o que demostra que non sabe moito sobre o tema do que fala.

Coincidirán comigo que cando alguén caracterizado pola sua ponderación, para min unha das maiores encarnacións do tópico do galego na escaleira que non sobe nen baixa, solta frases dunha agresividade como "los hijos de perra del mercado", hai que se preocupar polos vieiros que a sociedade galega e española poden chegar a escoller como resposta á crise que atravesamos.

Un dos ingredientes do populismo é exhibir unha fonda preocupación polo pobo, sinalar os culpables, e sinalar as vítimas, di Ónega "A estas alturas de la película de terror que estamos protagonizando, confieso que lo único que me preocupa es si habrá dinero para socorrer a tantas personas que están sin empleo y a tantas que se van a quedar sin empleo" é este un xogo de manipulación das masas, á que moitos ben intencionados se prestan sen sabelo, e que contribue a facer moralmente moi atractivo o populismo, xa que crea unha explicación moi simple da realidade, na que non hai matices, nen análise, hai só "bos" e "malos" e os malos fan sofrer inxustamente aos bos.

É un filme de terror, como di o egrexio xornalista, ou de vaqueiros, con bos e malos e polo tanto moi facilmente "comprensible", digamos que é unha patraña facil de tragar e que vai contaminando cada vez máis mentes ávidas de explicacións "fáciles de entender" ao calvario que cada vez máis persoas están pasando neste País, contodo non deixa de ser unha patraña, xa que calquera que entenda os mecanismos e os incentivos que moven unha economía de mercado sabe que os intereses dos investidores e da cidadanía, nunha economía de libre mercado (como a que temos a medias) non teñen porque ser en absoluto contraditorios, e que os investidores (mercados) só nos están dicindo que estamos doentes, que temos que pornos en cura, estannos advertindo do que os populistas non queren falar, ou sexa, que somos un desastre de País.

Cando alguén que, como articulista, ten unha non desprezable capacidade de influencia e de creación de opinión lles chama "hijos de perra" aos investidores polo simple "pecado" de buscar un destino seguro e rentable ao seu diñeiro, eu non podo evitar preocuparme; e é que no texto de Ónega non hai unha soa pinga de autocrítica nen de chamada á reflexión, o que si aparece de forma velada é outro dos ingredientes do populismo, a lexitimación da reacción violenta propia do autoritarismo populista "Si esto lo hubiera dicho una de esas agencias de rating que trabajan para quienes hacen negocio con nuestra ruina, yo estaría llamando a los guardias: ¡eh, guardias, que nos siguen queriendo robar!"

Se fosen Saénz de Ynestrillas ou Josu Ternera os que falasen así, non me preocuparía, pero que o faga alguén que aparentemente nunca rompeu un prato como Ónega é para pornos a tremar, esta crise ábrenos dous cursos de acción, o primeiro, o vieiro populista, o de buscar chivos expiatorios, o de fuxir de responsabilidades e da autocrítica, o segundo curso de acción posible e o único desexable é o liberal, baseado na responsabilidade, en preguntarnos cales son as causas de que chegásemos aqui e buscar respostas, simplemente preguntarnos porque o centro e o norte de Europa non ten os mesmos problemas que os paises latinos, e adoptar de verdade o seu modelo, comezando polo imprescindible cambio cultural e continuando por unha aposta pola liberdade (sempre unida a responsabilidade), polo emprendemento, polo aforro, pola austeridade, pola eficiencia, e pola produtividade.

De momento parece que o vieiro populista vai gañando, e na batalla das ideas non se debería, desde a responsabilidade, optar polo populismo ou a neutralidade, esa neutralidade e sentidiño que caracterizaba a Ónega ata que o virus do populismo o invadiu. Nesta loita das ideas entre populismo e liberalismo, os liberais temos todas as de perder na Europa do sul, pero que ninguén se engane, se gaña o populismo, as seguintes xeracións encontraranse cun País, cunha Galicia cada vez máis empobrecida e da que cada vez nos resultará máis dificil sentirnos orgullosos, o mesmo é aplicable para España, Portugal, Italia ou mesmo Franza, onde Hollande comeza a marcar esa deriva ao dicir que compite cos mercados e non con Sarkozy.

A vergoña das subvencións aos partidos

2012-01-23T08:39:00.000-08:00

Hoxe saen no BOE as subvencións aos partidos políticos con representación no Congreso, isto non é todo o que reciben, é só a parte correspondente ao que eufemisticamente chaman "funcionamento ordinario", existen ademáis outras moitas vias de financiamento público dos partidos, nomeadamente a referida ás subvencións para as eleccións que están deseñadas para ir aos partidos do stablishment. Converxencia XXI foi o único partido dos que se presentaba ás xerais do 20-N en Galicia que levaba no seu programa a supresión total das subvencións públicas aos partidos. Tamén somos o único partido de Galicia que publica as suas contas.

Link ao BOE coa resolución das subvencións http://www.boe.es/boe/dias/2012/01/23/pdfs/BOE-A-2012-1019.pdf

Link ás contas de Converxencia XXI http://www.converxencia.eu/wp-content/uploads/2011/04/Contas-Converxencia.pdf

Programa Converxencia eleccións xerais http://www.converxencia.eu/wp-content/uploads/2011/04/Programa-electoral-xerais-definitivo.pdf

Fraga, a miña opinión no seu pasamento

2012-01-16T01:10:00.000-08:00

Morreu Fraga, un persoeiro que require unha análise en profundidade dificil de facer nunha postaxe dun blogue, un persoeiro con luces e sombras pero que merece desde logo unha opinión para calquera que esté implicado na política galega, xa que estamos perante a que posiblemente, e xunto a Beiras, sexa a figura máis senlleira do tempo transcorrido desde a instauración da nosa autonomía.

No lado negativo destacaría a sua participación destacada na ditadura, no lado positivo o seu papel en sacar das cavernas à dereita española, en ver algo que moita xente na dereita española non via claro a finais dos sesenta e primeiros dos setenta, a necesidade de ir cara a democracia. A democracia que saiu da transición é tan defectuosa, desde o punto de vista da sua arquitectura institucional, para os que temos a democracia liberal como referente, que como pai da Constitución non o podo lisonxear, pero naquel complicado contexto non era fácil aspirar a máis dados os bimbios sociais e politicos das duas Españas.

Desde o punto de vista galego luces e sombras, o lado positivo aparece con claridade cando o comparamos coa involución a todos os niveis que representa o señor Feijóo, e cando falo de todos os niveis, refirome tanto ao nivel ideolóxico como á enorme diferenza na talla política e intelectual dun e doutro, Fraga tomaba en serio a autonomía como unha institución de autogoberno, limitada e rexional, pero autogoberno, o señor Feijóo degrada a nosa autonomía pola via da prática á categoría dunha macro deputación, autolimitada polo provincianismo de quen a dirixe. No lado negativo debemos mencionar que Fraga interpreta o seu papel á frente da Xunta como un papel ao servizo dunha determinada visión centralista de España, xoga nese sentido un papel de sumisión a Madrid, desde a "terceira nacionalidade histórica" que desde o punto de vista do nacionalismo español, crea un cordón sanitario para a non extensión das reivindicacións nacionais do Pais Basco e Cataluña.

En definitiva subordina o interese e benestar de Galicia ao poder centralista e renuncia a usar o seu peso político, como fundador dun dos grandes partidos, en prol do noso País, cando chega Aznar ao poder en 1996, Fraga estaba en posición de ter reivindicado para Galicia unha compensación real en termos de investimento e de transferencia de competencias e simplemente non o fixo, lembremos que o goberno Aznar non tivo especial deferencia cara Galicia como mostran as cifras de investimento, máis alá daquel verdadeiro timo propagandístico de falar do "goberno amigo", Aznar non deu protagonismo a Galicia senón fundamentalmente a Madrid e Valencia ante o beneplácito de Fraga. Por certo, as cifras de investimento en Galicia do goberno de Zapatero foron moito maiores, ainda que ao servizo dunha nefasta política de infraestruturas compartida polo PP. (O grande engano de J. Blanco)

Fraga era un home pragmático o que o levou a subordinar os seus instintos autoritarios á intelixencia política de ver que a democracia era a única aposta viable, non obstante nunca tivo ningún problema en manter unha estreita, case íntima relación, con ditadores de diversas pelaxes, como Gadafi ou Fidel Castro ou o Irán dos Ayatolás, tres dos referentes da estrema esquerda galega, era máis amigos de Fraga que deles, prova de que os estremos se tocan, recordo a grotesca situación que se producía e o bochornoso ridículo que esta situación lle facía pasar ao BNG, cando destacados dirixentes da ditadura cubana pedíron o voto para o PP. Fraga non tiña problema en incomodar a Aznar con estas cousas pero nunca o incomodou para o importante e determinante, para a defensa dos intereses de Galicia.

Totalitarismos e Galicia

2011-12-23T11:10:00.000-08:00

Aproveito estas datas do nadal para repescar un artigo que publiquei o ano pasado onde falo dos totalitarismos e da sua lectura en Galicia:

Totalitarismos e Galicia

O pasado 23 de agosto comemorouse en toda Europa, ainda que principalmente no leste do continente, o Día das vítimas do comunismo e dos demais totalitarismos. Interésame a estes efectos analizar a diferente percepción que do comunismo hai, en primeiro lugar, nos paises que foron gobernados por reximes ditatoriais comunistas, en segundo lugar, nos paises de longa traxectoria democrática e en terceiro lugar nos paises, que como o noso, teñen unha curta traxectoria democrática e que anteriormente estiveron sometidos a ditaduras de corte fascista ou autoritario de dereitas.

Le o resto do artigo en Galicia Confidencial

O grande engano de José Blanco

2011-12-13T04:19:00.000-08:00

Recupero un artigo publicado en Galicia Confidencial no verán e que agora ven ao caso pola recente inauguración da liña do Tren de Alta Velocidade entre A Coruña e Ourense:

O grande engano de José Blanco

Di o xornal fetén da socialdemocracia española na sua editorial do 12 de xullo: "Blanco ha demostrado lo que era obvio para cualquiera: que se puede actuar en política con solvencia sin ser obligatoriamente registrador de la propiedad o abogado del Estado y ser un buen gestor de infraestructuras públicas sin necesidad de ser ingeniero de caminos". Non son dos que cre que é imprescindible un alto nivel formativo para ser un bo político pero se a referencia é a do balance de xestión do señor Blanco ao frente do ministerio de Fomento estaria obrigado a mudar de opinión pese ao que poida dicir o "prestixioso" xornal madrileño cunha prepotencia e falta de argumentario inexcusables en aras do dogma igualizador do inigualable que ten a esquerda.

ler o resto do artigo

Nova Executiva Local en Tui de Converxencia XXI

2011-12-01T10:33:00.000-08:00

A agrupación local de Converxencia XXI ven de reunirse na súa última asemblea celebrada o pasado día 23 de novembro no Parador de turismo San Telmo. Da mesma saíron elixidos os novos cargos que configurarán a executiva local da formación galeguista e liberal en Tui. Así pois, os novos encargados de impulsar este proxecto vangardista e rexenerador da política galega no concello onde naceu son:

Daniel González Álvarez, secretario local.
Eduardo Freiría Martínez, secretario de prensa.
Diego Santos Ferreira, secretario de acción xuvenil.
Carlos Vázquez Padín é membro nato da executiva local pola súa dobre condición de concelleiro e de membro da Executiva Nacional.

Daniel González, novo Secretario Local

Discurso de @carlosvpadin nos mitins das xerais

2011-11-18T10:25:00.000-08:00

Boas noites queridos amigos converxentes. Era necesario que Converxencia XXI estivese nestas eleccións xerais, e era necesario por unha cuestión de responsabilidade cos nosos afiliados, simpatizantes, votantes e con todos os cidadáns deste País, na parte que nos tocaba, non podiamos permitir que o 20N non estivese nos colexios electorais a papeleta da forza que Galicia precisa para gañar o futuro.

Os converxentes somos persoas que cremos en que Galicia necesita un proxecto político propio que consiga mudar o rumbo da política no noso País. Unha forza centrada que introduza novidades no, ata agora, inmobil e anticuado panorama político galego. Unha forza cuxo único fin sexa o progreso das persoas, o progreso dos galegos. Unha forza con visión de longo prazo e que cre que a máis xenuina fonte de prosperidade é a liberdade.

Os galegos temos que tomar as nosas propias decisións e construír, todos xuntos, o noso futuro nun marco de respecto e tolerancia. Temos que ser responsábles dos nosos éxitos e dos nosos fracasos. Mais isto só é posíble se Galicia conta cos mecanismos de decisión adecuados. Só así poderemos entre todos construír un futuro de ilusión e esperanza. Sen escusas. Sen vitimismos. Europa é o contexto do noso futuro como individuos e como pobo. Europa ten que consolidarse como o prototipo da sociedade aberta e global, coa que Converxencia XXI está profundamente comprometida desde este recanto do vello continente. O noso galeguismo europeísta motiva a nosa confianza nunha Europa integrada e diversa.

En Converxencia XXI afirmamos que son as persoas nunha sociedade libre as que co seu esforzo e emprendemento xeran prosperidade para eles mesmos e para os outros. As sociedades atenazadas polo servilismo están abocadas ao fracaso, nelas a sumisión e o clientelismo substitúen, aos méritos e ao traballo útil. As sociedades subvencionadas non son as dos homes libres.

O Goberno debe realizar o seu papel creando o marco axeitado para que se desenvolva a iniciativa individual. Esta é unha transcendental labor, xa de por si difícil e complicada. Mais non é o Goberno quen innova e quen crea riqueza. Non son as subvencións a sectores ineficientes as que xeran progreso. Non é a defensa dos 4 privilexios de certos grupos o que produce xustiza. É a interacción de individuos libres procurando o seu propio beneficio a que consegue un mundo mais xusto e próspero.

E sentimos o deber de estar o vindeiro 20 de novembro nos colexios electorais precisamente porque somos a única forza que nestas eleccións representa o modelo da democracia liberal do centro e do norte de Europa, e non podiamos faltar xa que é precisamente a falta de forzas que propoñan este modelo á nosa sociedade o que explica a grave decrepitude dos estados do sul de Europa, que pesima e irresponsablemente xestionados por socialistas e conservadores estámos atravesando unha crise de dramáticas consecuencias.

Conservadores e socialistas, que acapararon e acaparan cotas case absolutas de poder en España teriannos que explicar que é o que fixeron tan mal para que só aqui de entre todos os estados membros da OCDE teñamos un desemprego de máis do 20% e un desemprego xuvenil do 45%. Algo terán eles que ver cando son os que gobernan o estado e a inmensa maioria das autonomias, incluindo Galicia, desde hai xa case trinta anos. Dirannos que a crise é mundial para tratar de esquivar as suas responsabilidades o que non nos dirán é que aqui temos unha taxa de desemprego que multiplica por 4 á dos paises do norte e do centro de Europa.

E como eles non nolo van explicar vamolo ter que explicar nós; conservadores e socialistas gobernan en Galicia e España co propósito principal, diría que na prática, único, de fomentar e protexer os seus propios intereses e aos grupos de interese que lles son afins, é escandalosa a connivencia duns e doutros coa banca ou os sindicatos por só mencionar dous grupos de presión que fan todo o posible para condicionar a gobernación na defensa dos seus intereses, ainda que a protección destes intereses acaben por prexudicar ao conxunto da cidadanía, incluindo por suposto aos propios traballadores.

O estado español está próximo da quebra porque gasta moito máis do que ingresa e PSOE e PP recortaron e recortarán onde a eles menos lle doe e non onde aos cidadáns menos nós doe, en lugar de eliminar as deputacións, de concentrar concellos, de eliminar delegacións dos gobernos centrais. Sabedes que faráns os do PSOE e PP?

Pois farán tres cousas: subirnos os impostos, baixar as pensións e recurtar en servizos básicos como educación e sanidade e todo isto para non recurtar onde terian que facelo, para non recurtar as suas inmensas e custosísimas redes clientelares de millares de persoas afins, colocadas en postos políticos improdutivos que non aportan nada á cidadanía pero que si aportan aos intereses partidistas de PP e PSOE.

Dicia o outro dia Rajoy no debate con Rubalcaba, para xustificar o papel das deputacións en relación a cando el presidia a de Pontevedra: “yo inauguraba la luz en los pueblecitos de Pontevedra”, e dicia isto como proba da suposta utilidade das deputacións, cando calquera persoa con dous dedos de frente sabe que ese servizo poderia asumilo a Xunta ou, ainda mellor, que fusionando concellos pódese incrementar a eficiencia no uso dos recursos públicos e que eses concellos fusionados poderian dotarse a si mesmos deses servizos con menor carga para os contribuintes.

E ainda que non está ben presumir compre afirmar con modestia, mais con firmeza, que Converxencia aporta esa valentia que tan necesaria é nos tempos dificiles que atravesamos e que lles falta ás outras formacións políticas, porque hai que ser valente para estar nestas eleccións e porque hai que ser valente para propor a supresión das deputacións e a concentración de concellos, e nos facémolo porque sabemos que é imprescindible para garantir a sustentabilidade das contas públicas.

O estado español é o único caso en Europa onde se superpoñen unha estrutura centralizada (a provincial) e unha descentralizada (a autonómica). Por exemplo, Franza é un modelo centralizado e Alemaña, que lembremos que é o pais mais forte da UE é un estado moi descentralizado, e este é precisamente o noso modelo, o modelo federal alemán. Que dicir dos concellos, Portugal, por exemplo, ten 308 concellos e Galicia 316, isto é ineficiente e insustentable, pero só Converxencia XXI se atreve a dicilo.

Converxencia XXI representa a mellor versión do sentidiño galego, e a mellor versión das políticas públicas postas en prática con éxito probado no centro e no norte de Europa, non só defendemos a traslación do sistema federal alemán, nomeadamente na sua vertente fiscal, onde os lander son os encargados da recadación de impostos, tamén propomos o modelo austriaco de relacións laborais e o modelo sueco do cheque sanitario e educativo.

Converxencia XXI é un partido galego novo, moderno e innovador. Un partido constituído por cidadáns de a pé movidos pólo desexo de construír unha Galicia de persoas prósperas e libres. Unha Galicia na que todas as persoas poidamos desenvolver o noso potencial no marco adecuado e no que ninguén se sinta excluído.

Agora ben, a vida é azarosa e os mercados tamén producen excluídos, vítimas do infortunio. Algunhas políticas redistributivas e de seguros poden corrixir os avatares do destino. Resolver as contradicións entre estas e os incentivos fornecidos polo mercado é unha das transcendentais tarefas ás que se enfronta unha sociedade libre.

O seguros sociais cumpren o importante labor de protexer aos individuos dos caprichos da fortuna. O noso espírito de equidade e xustiza comprométenos completamente cos obxectivos do Estado do Benestar. Mais non desde unha perspectiva dogmática, obcecada e conservadora, mesmo reaccionaria, e si desde unha perspectiva aberta e innovadora que abre os nosos ollos a novas alternativas, métodos e solucións que permitan un mellor funcionamento do Estado do Benestar.

Cremos que é posíble mellorar os mecanismos de decisión social e organizar a nosa sociedade dun xeito mais eficiente e xusto, para sentar as bases da prosperidade individual e colectiva. Cremos en que temos que levar adiante este ideal desde a nosa condición de galegos no marco dunha Europa integrada e diversa.

Remato apelando a que non vos deixedes enganar pola patraña do chamado voto útil, que en realidade é o máis inútil de todos, xa que o votante emite unha mensaxe distinta do que prefire en realidade, e por tanto, nas futuras citas electorais, o sistema e os políticos poderán seguir actuando como si ese votante non tivera voz, dado que en realidade non a tivo.

O único voto realmente útil é o voto realizado por unha opción política que responda ás preferencias e necesidades do votante. O único voto útil é o realizado a favor de quen lle saia das narices ao votante, con total e absoluta independencia de calquera outra consideración.

O único voto útil é o realizado por unha forza política que se pareza ao votante, aceptando que na confrontación política esa opción pode ser ou non maioritaria, pero que o auténtico democráta aceptará os resultados cando sexan adversos, e tamén os aceptará cando a súa escolla sexa maioritaria. Só que, en ese caso, as medidas políticas que tomará a súa escolla política serán as que considere máis axeitadas para os seus intereses persoais, sociais e colectivos.

Remato pedíndovos o voso voto, o día 20, votade á forza das novas ideas, á forza que Galicia necesita para avanzar na historia, votade Converxencia XXI! Moitas grazas!

Petición de voto para o 20N

2011-11-18T07:40:00.000-08:00

Converxencia XXI afronta a vindeira xornada electoral con serenidade e ilusión, a sensación imperante entre os converxentes é a do deber cumprido. O domingo 20 de novembro temos a oportunidade de votar polas novas ideas, pola liberdade, pola responsabilidade e por Galicia. O vindeiro domingo co noso voto edificamos unha alternativa ao tripartidismo imperante, co noso voto facemos novos camiños. Votar a Converxencia XXI é dar a resposta que os tempos demandan, a resposta que nos achega á responsabilidade, á competencia e ao rigor do centro e do norte de Europa.

Remato pedíndovos o voso voto, o día 20, votade á forza das novas ideas, á forza que Galicia necesita para avanzar na historia, o día vota Converxencia XXI! Non te defraudaremos!

Aqui tes información sobre o noso programa e sobre os candidatos

Mini reportaxe en @vtelevision na que sae @converxencia

2011-11-16T04:58:00.000-08:00

Entrevista a @carlosvpadin en @radiofusionga

2011-11-15T12:14:00.000-08:00

FAI CLIK AQUI PARA ESCOITAR A ENTREVISTA

Entrevista en Radio Voz 11/11/2011

2011-11-14T04:46:00.000-08:00

Entrevista a Carlos V. Padín en Radio Voz 11/11/2011

Mitin en Tui de @Converxencia XXI hoxe sábado ás 20:30

2011-11-12T06:12:00.000-08:00

Entrevista en Radio Coruña, da Cadena SER 02/11/2011

2011-11-08T09:49:00.000-08:00

Preme no PLAY:

Entrevista a Carlos V. Padín na SER Coruña 02/11/2011

SPOT de TV de @Converxencia XXI para as eleccións xerais

2011-11-04T09:19:00.000-07:00

Por unha Galicia meritocrática

2011-11-02T09:25:00.000-07:00

Lia hai pouco que hai duas vias de mellora individual que poden percorrer as persoas, por un lado a via do nepotismo, amiguismo, compadreo, ou enchufismo, e por outro lado a via da meritocracia, en determinados paises. Aqueles paises cuxo modelo está sendo posto en ridículo por esta crise, predomina a primeira via de ascenso social, neses Paises, dentro do noso continente, os paises do sul, non importa demasiado o brillante, traballador e innovador que sexa un, ou mesmo chega a importar en negativo, xa que os méritos obxectivos dun individuo poñen ante un espello a mediocridade dos que deben a sua posición aos amiguismo, ao servilismo ou mesmo ao apelido o que fai que ese individuo destacado sexa apartado.

Non hai paises exclusivamente nepotistas nen exclusivamente meritocráticos, pero si hai paises predominantemente nepotistas e predominantemente meritocráticos, un exemplo do primeiro tipo seria Grecia, onde basta ver que duas familias apelidadas Papandreu e Karamanlis levan décadas mandando no País para darse conta da falta de mobilidade social e do pouco que nesa sociedade axudan os méritos a progresar e do custo que para o País ten ese modus operandi. Un exemplo de sociedade meritocrática serian as do centro e norte de Europa e outros paises con culturas similares; Angela Merkel é filla dun pastor protestante e Obama naceu nunha familia de clase media.

Galicia é un País moi predominantemente nepotista ou amiguista, e iso explica moitos dos nosos problemas, un deles o feito de que o diferencial salarial entre universitarios e non universitarios é dos mais baixos da OCDE xa que non é o título o que determina en maior medida a colocación e conseguinte salario dunha persoa senón a sua rede persoal, o nepotismo tamén explica que o nivel medio humano e académico dos que se ven forzados a emigrar fóra de Galicia neste momento é comparativamente moi elevado, este perverso fenómeno dificulta enormemente o progreso social, políco e económico do País.

O modo nepotista e amiguista de concebir as relacións políticas e económicas explica tamén eventos realmente grotestos, vimos hai uns días como a web de Xornal de Galicia era literalmente borrada do mapa, o seu editor, Jacinto Rey, decidiu abandonar a edición en papel no verán, o que desde un punto de vista empresarial era perfectamente comprensible, xa que neste momento implantar un xornal nun mercado en franca regresión como o da prensa en papel rozaba o imposible, pero despois toma un decisión que só se pode entender desde a dinámica do compadreo co poder político, esta decisión é abandonar a versión en internet, versión que ocupaba o cuarto lugar entre as webs informativas en Galicia, e que fora viable durante nove anos antes de sair en papel, teria sido comprensible un redimensionamento da redación pero non a eliminación.

Quedan poucas dúbidas de que o señor Rey decidiu facer o que os axedrecistas chaman gambito, sacrificar unha peza pequena, por exemplo un peón, neste caso o Xornal, para salvar unha peza moito máis valiosa, por exemplo unha torre ou unha dama, neste caso a construtora San José que está moi necesitada dunha boa relación co PP para seguir recibindo adxudicacións de obra pública que como todo o mundo sabe neste País, non son demasiado limpas.

Para contentar a quen dentro de menos dun mes gobernará España con case total probabilidade non bastaba nen sequera con liquidar a edición electrónica, era necesario mesmo eliminar todo rastro de todas aquelas novas e artigos críticos co PP de internet, estamos perante un exemplo dun servilismo total ante un poder que se sabe que se exercerá con total arbitrariedade. Con todos os defectos e virtudes que puidera ter Xornal é dificilmente discutible que era entre os medios críticos co poder conservador o de máis audiencia e polo tanto, o que máis dano podia facer aos conservadores centralistas do Partido Popular.

Só nun País onde o amiguismo e o intercambio de favores é lei, se explica que un Xornal de capital privado tivese como orixe e fin decisións políticas, xa que se Xornal morreu polo PP, tampouco podemos esquecer que naceu polo BNG. É o compadreo do editor con Quintana e moi probablemente a concesión dos muiños o que está na orixe da saida en papel e é a foto de Rajoy nun barco de narcotraficantes na ria de Arousa o que plausiblemente decide a saida do director José Luis Gómez e o peche do medio. Alguén me pode explicar como demo pode progresar un País que funciona asi?

Outro bo exemplo da Galicia amiguista é o do IGAPE, lembro a percepción que tiñamos hai dez anos varios alumnos da escola de negocios de Caixanova, de que o IGAPE servia en realidade para financiar e axudar ao empresario que xa estaba establecido e en moi poucos ou ningún caso servir para que agromasen novas realidades empresariais no noso País. A «operación campeón» alimenta esa percepción do IGAPE como medio para axudar aos «amigos» que ao mesmo tempo e como contrapartida axudarán aos partidos políticos do statu quo a que nada cambie.

Mencionarei un terceiro exemplo, o das caixas de aforro e as remuneracións multimillonarias dos seus incompetentes xestores, só nun Páis nepotista alguén pode estar mais de trinta anos nun posto de responsabilidade sen dar explicacións a ninguén, como os directivos das caixas galegas, os tres partidos do statu quo formaban parte do consello de administración das duas caixas, e da entidade fusionada, sabían portanto as remuneracións e as indemnizacións que a alta dirección tiña fixadas, e calaron por amiguismo, porque había devolución de favores, o financiamento dos partidos, dos negocios paralalelos necesarios e das institucións que gobernaban.

PP, PSOE e BNG alimentan e alimentanse dunha serie de grupos de presión e de lobbies nunha relación amiguista de defensa de intereses, tratando de garantir coa sua forma de actuar nepotista a sua permanencia nun poder que só traballa para os intereses das suas organizacións e dos seus amigos e en ningún caso para facilitar o marco meritocrático que a nosa sociedade e calquera sociedade precisa para progresar, só se facilitamos as condicións para que na nosa sociedade as persoas poidan progresar en base aos seus méritos teremos futuro, só se logramos dar o salto dunha sociedade nepotista a unha meritocrática teremos futuro.

Converxencia XXI representa na política galega o xérmolo dunha concepción meritocrática da nosa sociedade que pula por emerxer, un partido formado por xente libre e comprometida co País, mentres a Galicia amiguista, dominante neste momento, non nos vai facilitar as cousas, os tres de sempre saben que entre eles son alternancia pero que Converxencia pode chegar a ser unha alternativa que ubique a Galicia á altura dos paises máis avanzados do mundo, pero isto non lles interesa, están máis cómodos nunha rexión acomplexada e atrasada do confin de Europa, o próximo 20N a nosa papeleta estará nos colexios electorais, con só dous anos de vida seremos, á marxe do BNG, o único partido galego con presenza, tivo moito mérito o traballo dos nosos afiliados que conseguiron 4.000 firmas, un 40% mais das necesarias para que os cidadáns poidan escoller nos colexios electorais unha opción xenuinamente progresista, a opción da meritocracia e das novas ideas, a opción que Galicia precisa para gañar o futuro.

Apertura de oficina municipal

2011-10-11T08:05:00.000-07:00

Despois de moito insistir desde o inicio do mandato, conseguiuse finalmente que o alcalde nos entregase as chaves do local que nos correspondia no concello como grupo da oposición, os outros tres grupos da oposición tiñano desde o anterior mandato pero nos ao ser novos tivemos que pedilo unha ducia de veces e ata que se incluiron as seguintes preguntas presentadas por escrito para o anterior pleno ordinario o alcalde diciame que si, que nos correspondia local pero facia todo o contrario, no mellor estilo do seu antecesor Rocha. Estas son as preguntas que se lle presentaron nese pleno:

1. Porque ainda non contestou ou noso escrito presentado por rexistro de entrada o 20/07/2011 no que se lle solicitaba a concesión dun local para o grupo mixto, formado exclusivamente por Converxencia XXI?

2. Cre que é de recibo que só o noso grupo municipal careza neste momento de local para desenvolver as suas tarefas no concello?

3. Cre que a sua falta de resposta é compatible con esa política de man tendida que vostede prometeu no seu discurso de investidura como alcalde?

4. Cando ten pensado contestar a nosa petición?

Desde o momento no que tivemos local decidiuse que era fundamental marcar presenza física o máis regular posible no concello, polo que marcamos un horario de atención ao público que fose compatible co feito de non estar liberado para a actividade política, os luns de 8:30 a 10:30 estarei ali para atender a quen me precise.

Varios son os temas que marcarán a axenda política local nos próximos meses, o centro de saude, os problemas co rio Tripes, o cobro indebido dalgúns impostos municipais, o Plan Especial de Protección do Casco Histórico, etc

Queroto lembrar que estamos a disposición dos tudenses no correo tui@converxencia.eu , e nos nosos perfis locais nas redes sociais, www.facebook.com/converxenciatui http://twitter.com/converxenciatui

Converxencia estará nas eleccións xerais, entrevista en Radio Tui.

2011-10-10T11:38:00.000-07:00

Pincha no PLAY para escoitar a entrevista

Entrevista a Carlos V. Padin en Radio Tui o 19/10/2011

2011-09-20T11:16:00.000-07:00

Converxencia XXI estivo presente na Diada Nacional de Catalunya, convidada por Convergència Democràtica de Catalunya (socio maioritario de Convergència i Unió). Tiven a oportunidade de asistir en representación de C.XXI, e intercambiar impresións sobre a actualidade política con Artur Mas, President da Generalitat de Catalunya, quen felicitou a tódolos converxentes e animóunos a seguir traballando por Galicia.

O sábado 10 de setembro, pola noite, Carlos Vázquez Padín foi convidado a unha cea por Convergència Democràtica de Catalunya (CDC), onde compartiu mesa con ilustres da política catalá como Oriol Pujol (voceiro de CiU no Parlament de Catalunya), Josep Rull (secretario da mesa do Parlament) ou Joaquim Fon (primeiro tenente de alcalde de Barcelona).

O domingo 11, participei na ofrenda floral perante o monumento a Rafael Casanova e posteriormente tivo ocasión de xantar cos representantes do Partido Nacionalista Vasco (PNV) que asistiran á Diada Nacional de Catalunya: Belen Greaves e Pedro Azpiazu.

É xusto lembrar que a Fundació Catalunya i Democracia (think tank de CiU) apoiou a entrada da Galidem (think tank de C.XXI) como membro de pleno dereito do European Liberal Forum, convertíndose no primeiro ‘laboratorio de ideas’ da história de Galicia homologado a nivel internacional nunha determinada familia ideolóxica, neste caso a liberal. Esta é unha das causas das boas relacións entre ámbalas dúas forzas.

Entrevista na Radio de Tui o 16/09/2011

2011-09-18T12:14:00.000-07:00

Entrevista que me fixeron con motivo dos cen primeiros dias de goberno municipal, na entrevista tamén se tocan temas relacionados con Converxencia XXI e a situación económica.

Entrevista a Carlos V. Padín na Radio Municipal de Tui o 16/09/2011

Constitución ou lei do funil?

2011-09-06T10:41:00.000-07:00

Estes días estase organizando un rebumbio fenomenal en relación á reforma da Constitución Española (C.E.), eu persoalmente concordo coa limitación constitucional do défice pero penso que a C.E. ten que ser sometida a unha reforma moitísimo mais ampla para reformar de cabo a rabo a estrutura territorial do estado e unha estrutura institucional controlada por unha partitocracia que domina de forma transversal os tres poderes do estado (o executivo, o lexislativo e o xudicial), e resúltame grotesco que algo que o PP e o PSOE consideraban hipocritamente sagrado e inmutable como a Constitución sexa reformado agora pola via express e sen consultar aos cidadáns. Resulta simpático, ainda que a min non me sorprende, escoitar ao BNG defendendo con uñas e dentes a soberania española, xa que é evidente que a reforma ven imposta desde Alemaña e nas circunstacias actuais non deixa de ser tranquilizador para calquera cidadán sensato que Alemaña detente certo nivel de soberania sobre a moi pouco fiable España da partitocracia turnista de PSOE e PP.

En relación á cuestión do défice o rexime partitocratico que nos domina perpetrou o tipo de trapallada á que tan habituados nos teñen PSOE e PP, co obxectivo evitar que a reforma os comprometa de verdade a unha política seria e responsable de recurte da débeda e do gasto público, que debería estar baseada principalmente en reformas en profundidade de reorganización do entramado institucional español, coa supresión das deputacións e a concentración masiva de concellos, así como a redución da administración autonómica e especialmente da central, o que afectaria de cheo ás redes clientelares e políticas de ambos partidos que viven a custa do País e que é o que realmente lles preocupa e non a cohesión social da que falan, de feito só hai un camiño sustentable para poder manter a sanidade e a educación tal e como as coñecemos e ese camiño pasa por eliminar moitos millares de postos de “colocados” de PP e PSOE que nada aportan á sociedade, polo tanto e para asegurarse a defensa do seu benestar, que nada ten a ver co benestar do conxunto da sociedade, o que fan é fuxir como poden dun compromiso concreto, unha cifra concreta e remiten a concreción de cifras a un compromiso de lei orgánica que tampouco é vinculante de facto xa que ademais de conter unha enumeración de excepcións poderá ser sometida a revisión por calquera das duas partes (é dicir o PP ou o PSOE) no 2015 e no 2018, en definitiva, moito teatro para unha mera declaración de intencións que non compromete praticamente a nada.

Neste momento pedirlle aos mercados financeiros que se fien de España é como pedirlle a Tito Vilanova que se fie de Mourinho e a consecuencia lóxica desta zarzuela mal interpretada que non obriga a case nada, será o aumento da prima de risco, o ridículo é espantoso, PP e PSOE son conminados desde Alemaña a fixar un límite máximo de defice na Constitución, debeu pensar Merkel na sua inxenuidade, que farian como Alemaña e serian serios e responsables marcando un criterio claro a cumprir como se fixo na Constitución Alemana, pero en España con demasiada frecuencia quen fai a lei fai a trampa, como veremos a continuación.

Na teoría do estado moderna a Constitución é o piar dun sistema legal dun estado e un texto obxectivo ao que se deben someter por igual todos os poderes do propio estado e os seus cidadáns, as democracias liberais, grupo ao que supostamente debería pertencer España, teñen como un dos seus principios básicos a igualdade perante a lei. Temos ademais moitos exemplos de como a partitocracia turnista española, PSOE e PP, mencionan con moita frecuencia a Constitución Española do 1978 como se dun texto sacro e inamovible se tratase, ten a sua lóxica que sexan precisamente as forzas conservadoras da nosa sociedade, as forzas que non queren que o seu statu quo privilexiado resulte afectado, os que sempre parecen agarrarse como un cravo ardendo a un texto legal con cada vez mais síntomas de envellecemento e obsolescencia sobre o que os menores de 51 anos non puidemos opinar co noso voto por sermos naquela altura menores de idade ou non ter ainda nen nacido.

Pero todo o anterior con ser moi grave é moito menos grave que o carácter real que hoxe ten o uso ou “interpretación” que se fai da Constitución Española e que a convirte nunha verdadeira lei do funil, ancha para o rexime partitocrático (PSOE e PP) e moi pero que moi estreitiña para todos os demais. Poñamos algún exemplo, o artigo 3.1 “El castellano es la lengua española oficial del Estado. Todos los españoles tienen el deber de conocerla y el derecho a usarla” todos sabemos que o cumprimento deste artigo se leva estritamente, sen embargo o 3.3 “La riqueza de las distintas modalidades lingüísticas de España es un patrimonio cultural que será objeto de especial respeto y protección”, este outro punto, pola contra, pasase con moitísima frecuencia, especialmente en Galicia, polo arco do triunfo sen que iso teña nengunha consecuencia negativa para quen o fai.Vaiamos a outro exemplo sobre o que versara o que resta do artigo, a partitocracia española decidiu na recente reforma da Lei Orgánica de Réxime Electoral Xeral (LO.R.E.X.) contradecir varios principios constitucionais para limitar as posibilidades de escolla electoral e política dunha cidadania cada vez máis decepcionada con eles, non fose ser o demo, pensarían eles, que todas as barreiras tramposas para os novos partidos que xa tiñan establecido, como a distribucion de lugares onde colocar publicidade para a campaña (Art 56 L.O.R.E.X.), a utilización dos medios públicos reservada case en exclusiva á partitocracia (Art 59 a 67 da L.O.R.E.X.) e os reparto dos subsidios públicos aos partidos pensado para financiar exclusivamente á partitocracia (Art. 121 a 134 da L.O.R.E.X.), non fosen suficientes para garantir que o chiringuito do que viven a custa dos contribuintes e a corpo de rei (nunca mellor dito) estivese blindado da libre concorrencia electoral, introducen na reforma o artigo 169.3 que coloca unhas condicións que anteriormente non existian para a presentación de candidaturas dificultando enormemente o dereito de sufraxio pasivo (dereito a ser elixido sancionado no artigo 13,3 CE) dos cidadáns que non se integran nun dos partidos que xa ten presenza nas cortes, a pesar do que di o artigo 9.2 da CE “Corresponde a los poderes públicos promover las condiciones para que la libertad y la igualdad del individuo y de los grupos en que se integra sean reales y efectivas; remover los obstáculos que impidan o dificulten su plenitud y facilitar la participación de todos los ciudadanos en la vida política, económica, cultural y social.” esas novas condicións só lle son exixidas aos partidos que non teñen neste momento presenza nas cortes o que contraven frontalmente os principios de remoción de obstaculos para facilitar a participación do que fala o mencionado artigo da CE.

Se cadra algún pensa que isto se pode resolver cun recurso de inconstitucionalidade, pero a non ser que se lle ocurrise presentalo aos mesmos que aprobaron a lei, algo bastante improbable, xa que só os que ditan leis inconstitucionais poden presentar recursos de inconstitucionalidade, Art 162.1.A CE “Están legitimados para interponer el recurso de inconstitucionalidad, el Presidente del Gobierno, el Defensor del Pueblo, 50 Diputados, 50 Senadores, los órganos colegiados ejecutivos de las Comunidades Autónomas y, en su caso, las Asambleas de las mismas.”

O mencionado artigo 169.3 da L.O.R.E.X. exixe a presentación de avais do 0,1% da circunscripción, insisto, só para os partidos extraparlamentarios, e a estas alturas (30/08/2011) os afectados pola norma ainda non coñecemos os requisitos exactos que deben cumprir eses avais ainda que é previsible que serán leoninos polo simple feito de que serán os que crearon ese artigo para limitar o pluralismo democrático os que o interpreten, asi de simple e dramático, cunhas eleccións a menos de tres meses ainda non está claro os requisitos de recollida deses avais?, pois non, a Xunta Electoral Central dixo que non emitiria unhas instruccións ata setembro, no Art. 9.1 da L.O.R.E.X. podemos observar como é tamén a partitocracia de forma indirecta quen controla este organo hipoteticamente imparcial de forma directa (5 vocais son designados polo congreso) e indirecta (8 vocais do Tribunal Supremo designados polo Consello Xeral do Poder Xudicial) non fai falta dicir que o CXPX está composto por 9 vocais designados polo PP, outros tantos polo PSOE e cadanseu por CiU e PNV.

É dicir, a partitocracia lonxe de traballar no perfeccionamento, aprofundamento e melloramento do sistema democrático e de liberdades, contribue a deterioralo cada vez máis, blindándose ainda que para iso teña que pisotear a democracia, o pluralismo, a igualdade perante a lei, varios dos artigos da Constitución e o que faga falta, e os que teñen que xulgar se todo isto é un despropósito ou non tamén son eles, a partitocracia española está debilitando a democracia e a liberdade ata uns extremos que cada vez nos situan máis fora dos estándares europeos e occidentais.

Todos os medios de resposta pacífica a este e outros atropelos teñen que ser postos en marcha pola cidadania que queira defender a democracia e a liberdade, animo desde aquí aos lectores a enviar o pre-aval que se recolle na web www.yoavalo.org desde onde varias formacións extraparlamentarias, entre elas Converxencia XXI, recollemos datos de contacto de cidadáns dispostos a defender o pluralismo e a democracia contra os golpes de estado incruentos que PSOE e PP perpetran, esperemos que algún dia os gnomos lles gañemos aos trolls, depende da cidadanía.

Proposta de Executiva para o II Congreso

2011-08-31T10:16:00.000-07:00

Esta é a composición da proposta de Executiva Nacional que presentarei ao refrendo dos afiliados no II Congreso. Estou convencido de que esta executiva suporá un enorme salto cualitativo na historia do partido, tanto porque duplica os seus membros, dos cinco actuais pasa a dez, apurando o máximo contemplado nos estatutos, como pola clara definición das funcións e atribucións de cada un dos seus membros o que redundará sen nengunha dúbida no crecemento cada vez máis firme e na consolidación da forza política que Galicia precisa para gañar o futuro, as funcións definidas son aquelas que se consideraron necesarias para o fortalecemento humano, ideolóxico, estratéxico, comunicacional e económico do proxecto. O equipo que presento está escollido en base aos criterios da meritocracia, implicación, compromiso, confianza, capacidade e idoneidade persoa-función, cando fundei o partido en 2009, só coñecia a unha destas nove persoas que me acompañan na lista.

Secretario xeral – Carlos Vázquez Padín

Secretario de organización, expansión e xurídico – Xosé Febrero

Secretario de finanzas e coordenacion electoral – Antonio Pérez

Secretario de comunicación externa, compras, publicidade e merchandising – Xosé Luis Reza

Secretario de afiliación e simpatizantes – Gabriel Masid

Secretario da executiva e de comunicación interna – Javier Abad

Secretario de relacións internacionais – Anxo Lodeiro

Secretario de formación e coordenación coa GALIDEM – Fernando del Rio

Secretario de eventos – Garcilaso de la Vega

Secretario de internet e coordenación estudantil– Mateo Santiago Franco

Avala a Converxencia XXI para as Xerais

2011-08-24T07:01:00.000-07:00

O PP e o PSOE promoveron unha reforma da Lei Orgánica de Réxime Electoral Xeral que obriga ós partidos sen representación nas Cortes do Estado a presentar os avais correspondentes ó 0,1 % do censo electoral de cada circunscripción de cara ás Eleccións Xerais do 20 de Novembro.

A Executiva Nacional de Converxencia XXI tomou a decisión de sumarse á iniciativa “Yo Avalo” co obxectivo de recoller os datos suficientes de cidadáns dispostos a avalar as nosas candidaturas nas catro circunscripcións galegas.

Cada persoa só pode avalar unha candidatura da provincia na que estea censado. Trátase dun rexistro que cumpre coa Lei de Protección de Datos e que non supón un compromiso de voto, é dicir, avalar a Converxencia XXI non implica a obriga de votarnos posteriormente:

Agradecemos o aval e a sua divulgación:

Se queres avalar a candidatura de Converxencia XXI pola Coruña pulsa nesta ligazón

Se queres avalar a candidatura de Converxencia XXI por Lugo pulsa nesta ligazón

Se queres avalar a candidatura de Converxencia XXI por Ourense pulsa nesta ligazón

Se queres avalar a candidatura de Converxencia XXI por Pontevedra pulsa nesta ligazón

Galicia Hoxe: bágoas de crocodilo

2011-06-28T09:01:00.000-07:00

A desaparición do único xornal escrito en galego é outro fracaso colectivo para este País, este domingo comprei o GH sen saber nese momento que sería o derradeiro domingo no que estaria á venda, o xornal do grupo Correo Gallego deixase de publicar en papel, e a pesar de que moi poucos o comprábamos, menos de 300 exemplares diarios de venda en quiosque, moitos dirán que están apenados e aproveitarán para facer o que mellor sabemos facer neste País, repartir culpas e fuxir das responsabilidades, resulta grotesco que unha organización que, de momento, ultrapasa os 250.000 votantes como o BNG e que presume de ser moi defensora do galego non teña ningunha responsabilidade que asumir en que o único xornal en galego non vendese en quiosque nen 300 exemplares por día.

Pero, porque non compraban o único diario que estaba escrito en galego os nacionalistas de esquerdas que tanto presumen de que lles preocupa o idioma? Porque non o compraban a pesar de que neste momento tiña unha liña editoral desde a esquerda á estrema esquerda?, o artigo máis destacado deste domingo era un de Beiras que ocupaba a terceira páxina completa, o máis dereitoso que vin foi o de Ceferino Diaz, deputado do PSOE no congreso, tamén vin un suplemento chamado Altermundo que se preguntaba polo comezo dunha revolución anticapitalista, ademais tamén colaboraba habitualmente Carlos Callón, presidente da Mesa ou Antón Losada, coñecido spindoctor da esquerda, etc. Desde logo un produto máis adaptado ao afiliado medio do BNG ou mesmo do PSOE que a min.

Todo isto abona a miña tese de que o que lle importa realmente ao nacionalismo marxista é a sua concepción sectaria da realidade e non o carácter nacional de Galicia, teño para min que a explicación está no sectarismo do mundo da esquerda nacionalista galega que por ser o GH propiedade dun grupo mediático conservador, preferían e prefiren comprar xornais integra ou maioritariamente en castelán por ser estes editados por empresas que eles consideran que son máis achegadas á esquerda, o que mostra con moita claridade cal é a sua xerarquia entre esquerda e Galicia, agora din, como se ese xornal que nunca compraron e case nunca leron lles importase moito, que é unha lástima a perda de GH, que a língua está en perigo e que a culpa é da Xunta por non subsidiar aos medios en galego, en definitiva parecerán tan desolados como se fosen lectores do periódico desaparecido.

O fracaso de Galicia Hoxe é unha alegoria do fracaso ao que están conducindo a Galicia as duas ideoloxias que explican, na miña opinión, o noso atraso, non só o fracaso do marxismo galego, senón tamén o fracaso cara o que nos leva a Galicia conservadora que coa sua política intervencionista encamiñada a fortalecer o seu control social e político á custa do diñeiro dos contribuintes, deu e dá orixe a proxectos como este que tivo a sua orixe nos subsidios á prensa e non nun plantexamento de mercado viable, calquera que coñecese este Pais sabería que o groso do mercado “interesado” en ler en galego non compraria un medio do grupo Correo tivese a liña editorial que tivese, calquera que coñecese este País tamén sabía que a Galicia centralista, fose está conservadora ou socialista e que vota PP ou PSOE, non tiña nen o máis mínimo interese ou mesmo capacitación para ler en galego, entón, ulos lectores para facer o proxecto viable?

O señor Feijóo e compañía son moi listos, din que son moi “austeros” cando lles interesa finiquitar algo que non é viable e que lles interesa que morra, pero son moi despilfarradores e intervencionistas cando o que é inviable é da sua comenencia que sexa viable, como algunha da prensa afín que tampouco le case ninguén, cabeceiras que todos sabemos que existen pero que non coñecemos a ninguén que as lea hai como mínimo un par delas neste País escritas en castelán e están sostidas igualmente con diñeiro público pero non acaban de quebrar, porque será?. Algúns manipularán desde a esquerda dicindo que Feijóo é liberal cando o liberalismo é oposto á concesión de privilexios e ás discrecionalidades e arbitrariedades baseadas en inconfesables intereses de parte ás que o presidente da Xunta nos ten tan habituados.

No sector dos medios de comunicación temos un exemplo moi claro do dano que o exceso de intervencionismo público compartido polos tres partidos con representación no Horreo lle fai ao noso País, creando ineficiencia e pobreza, controlando a opinión pública co diñeiro que os cidadáns que conformamos a propia opinión pública aporta cos seus impostos, deteriorando a calidade da nosa democracia pola falta de control do poder político por parte dunha prensa independente, levando a plantexamentos empresariais que non merecen tal nome xa que non dependen para a sua viabilidade da habilidade ou intelixencia dos seus xestores e do mercado libre senón do amiguismo e de que a liña editorial teña contente ou non ao poder, xusto o papel contrario ao que nas sociedades máis prósperas do mundo xoga a prensa, onde a dinámica de mercado exixe control ao poder para vender.

Os xestores do medio tamén teñen moita culpa, tiveron unha ocasión de ouro para lanzar un S.O.S despois da quebra de Vieiros e da Nosa Terra dicindo a todos os que se arrepiaban coa queda deses medios que eles, GH precisaban de vender para ter sustentabilidade como xornal, lástima, teriamos visto a reacción dos que agora derraman bágoas de crocodilo. Cabe preguntarse se este País ten bimbios para manter sen subsidios un medio diario en papel escrito integramente en galego, non están dispostas un 10% das 50,000 persoas que acudimos á mais multitudinaria das manifestacións de Queremos Galego a comprar diariamente un xornal en galego? A experiencia indica que non, só me resta preguntarme se empresarial e xornalísticamente se fixeron ben as cousas nos proxectos fallidos como única posible explicación que compre ainda descartar para a falta de resposta dos lectores.

Agora toca pasar pasar páxina, nunca mellor dito, non perder o tempo en analisar os nosos fracasos colectivos do pasado, porque hai tantos que non fariamos outra cousa, e pensar en que facer no futuro, facer máis e falar menos, eis a transformación que o País precisa, a prensa en papel tenderá a desaparecer cos anos, e hai que ir pensando en facer da necesidade virtude para posicionarse ben en internet, tiremos a moral imprescindible, a responsabilidade é a clave, se algo nos importa temos que promocionalo, compre tamén seguir pedindo que se eliminen por completo as axudas públicas a toda a prensa como único medio para contarmos cunha prensa libre e crítica co poder, e a crítica que compre facerlle á Xunta do PP para inflixirlle o dano político que merecen é a crítica da sua arbitrariedade tramposa no uso do diñeiro público, esa crítica pode facerlle un dano transversal, mesmo no seu electorado, a crítica de que é moi austero, ademais de ser falsa, só logrará reforzalo e a de que quere atacar ao galego, sendo certa, só deixará moi autosatisfeitos aos “defensores do galego” que nunca compraron o único xornal en galego.

Perigosa Polarización

2011-06-15T05:28:00.000-07:00

Xa me teño pronunciado sobre o movimento 15M no meu blogue, coincido con eles na necesidade da reforma da lei electoral, na eliminación de privilexios da clase política, na necesidade dunha separación efectiva de poderes e no reforzamento das liberdades cidadás, é dicir, coincido co 15M na parte na que está francamente influido polo liberalismo, e no que coincidiría calquera demócrata liberal europeo, o que exclue aos “conservadores disfrazados de liberais do PP” pero non comparto as suas diagnoses sobre a crise económica e as suas solucións xa que están claramente influidas polo paradigma marxista de análise, en resumo coincido na parte política pero non na económica.

O movimento 15M pon de manifesto que o nivel de fartura ao que está chegando unha parte importante da mocidade coa oligarquía partitocrática socialista e conservadora que controla o País comeza a ser moi alto. Estou convicto de que o stablishment faria moi ben en tomar nota e emprender as reformas estruturais encamiñadas a relexitimar un sistema político que cada vez está menos lexitimado.

Unha das reivindicacións sobranceiras do movimento 15M e unha das poucas onde os acampados de Madrid lograron o consenso é a reforma da lei electoral, unha reforma neste sentido xunto coa eliminación de certos privilexios e a separación efectiva de poderes podería bastar para reformar a actual partitocracia latina española ata que comece a parecerse a unha democracia liberal europea. Pero, alguén se imaxina a PP ou a PSOE eliminando as deputacións coa cantidade de adeptos colocados que teñen nelas?, e concentrando concellos para reducir custos?, e eliminando o senado onde colocan aos que lles estorban para que non protesten?, alguén se imaxina a PP e a PSOE eliminando os privilexios da clase política? ou castigando o absentismo dos parlamentarios cunha diminución do salario como lle pasaria a todo fillo de veciño cando falta ao traballo sen xustificación?

O PP e o PSOE son hoxe conglomerados de intereses persoais e de defensa de determinados lobbies que son os que á sua vez os axudan a permanecer ou a alcanzar o poder, son duas maquinarias ao servizo exclusivamente de si mesmas, dos seus obxectivos de poder e dos intereses, por espurios que estes sexan, das miles de persoas que teñen colocadas nas administracións, empresas de todos os tamaños que viven de adxudicacións públicas máis ou menos fraudulentas e de determinados lobbies, as grandes empresas construtoras, bancarias e enerxéticas saben que están protexidas da concorrencia polos dous partidos, o PSOE alimenta e aliméntase do lobby dos sindicatos e o PP alimenta e aliméntase do lobby católico, por só mencionar algún dos grupos de presión que están detrás de todas e cada unha das decisións dos dous grandes partidos.

Se partimos da hipótese que a situación social non tenderá senón a agravarse como mínimo nos próximos dous anos, ainda que non sexa máis que polo feito de que a duración da crise española, é falso que a crise sexa mundial, a crise é só dos PIGS (paises latinos europeos) vai facer que os subsidios de desemprego se vaian esgotando, se temos en conta que España supera a arrepiante cifra do 40% de desemprego xuvenil, quen pense que o movimento 15M e o malestar de amplas camadas da sociedade é flor dun día e que pode seguir vivindo opiparamente a conta dos contribuintes quizá se esté trabucando.

E esta equivocación pódenos sair moi cara a todos, se a partitocracia latina de PP e PSOE non se convirte, mediante a reforma das regras de xogo político, nunha democracia homologable coas de centro ou norte de Europa, podemos estar na antesala dun perigoso fenómeno de polarización de consecuencias imprevisibles, no debate dos orzamentos os deputados cataláns tiveron que entran en helicoptero ou en furgonetas policiais ao Parlament e os que entraron polos seus medios foron agredidos ou insultados, incluindo os de ICV, antes na mesma cidade houbo fortes desmáns policiais mesmo cunha vítima mortal contra os acampados que en absoluto xustifica as agresións aos parlamentarios, e isto pode ser só o inicio.

Non seria intelixente nin honesto deixar que se acumulase ainda máis frustración na mocidade porque iso pode abrir un proceso espiral de radicalización na sociedade e non fai falta ser un gurú para darse conta de que o goberno de España estará a máis tardar en dez meses nas mans do conservadorismo de tics autoritarios do PP e que a contestación na rua estará nas mans de grupos da estrema esquerda, en definitiva un escenario moi preocupante que pode xerar un dinámica de acción-reacción entre “as duas Españas” no que a dereita conservadora e a esquerda marxista extraparlamentaria (IU, ERC ou BNG están moi cómodos como para apostar por vias rupturistas) comecen unha espiral de enfrentamento que se sabe por onde comeza pero non por onde acaba.

No medio permaneceremos os liberais, desprezados polas duas almas intolerantes que dominan a política deste País e que nos últimos trinta anos estiveron tranquilas pola vontade de concordia provocado polo trauma da Guerra Civil e da posterior ditadura franquista, a debilidade do liberalismo é, como se demostrou na II República, a debilidade da democracia española e o mellor caldo de cultivo para que as duas Españas volten a armala gorda se a UE non o remedia.

Duas son as vias que podemos percorrer no futuro, en primeiro lugar, a vía cara a que apunta o incipiente fenómeno de polarización, a do populismo de esquerdas e dereitas, e en segundo lugar a vía do liberalismo. A vía populista de esquerdas ou dereitas achéganos a sudamérica e aos trazos culturais latinos; o autoritarismo, a falta de responsabilidade individual, e a falta de cultura democrática, mentres que a via liberal achegarianos ao centro ou o norte de Europa e aos trazos culturais anglosaxóns, e ao binomio conceptual que mellor define este modelo; liberdade-responsabilidade, a pelota está no tellado da partitocracia PP-PSOE, ou se toman en serio o que está comezando a pasar e homologan as regras de xogo políticas de España ás dunha democracia liberal europea ou comezaremos a cair pola costa abaixo do populismo que só provocará máis pobreza, máis violencia, máis autoritarismo, máis corrupción e máis irresponsabilidade.

Propostas do movimento 15M (a miña opinión)

2011-06-02T09:39:00.000-07:00

Penso que os políticos temos que nos pronunciar neste momento sobre as reinvindicacións dos cidadáns que protestan e mostran a sua indignación ante o gravísimo deterioro da situación económica e política española. A continuación as propostas do Movemento 15M e os meus comentarios, en azul e en galego,.

1. ELIMINACIÓN DE LOS PRIVILEGIOS DE LA CLASE POLÍTICA:

Control estricto del absentismo de los cargos electos en sus respectivos puestos. Sanciones específicas por dejación de funciones. DE ACORDO
Supresión de los privilegios en el pago de impuestos, los años de cotización y el monto de las pensiones. DE ACORDO
Equiparación del salario de los representantes electos al salario medio español más las dietas necesarias indispensables para el ejercicio de sus funciones. EN DESACORDO, non parece razoable que os deputados sexan mileuristas, fomentariase a corrupción e a xente válida e honrada fuxiría ainda máis da política. Engadiría iso si un rexime de incompatibilidades para evitar a situación actual onde moitos deputados só dedican unha mínima parte do seu tempo ao seu traballo parlamentario.
Eliminación de la inmunidad asociada al cargo. Imprescriptibilidad de los delitos de corrupción. DE ACORDO
Publicación obligatoria del patrimonio de todos los cargos públicos. DE ACORDO
Reducción de los cargos de libre designación. EN DESACORDO, eu proporía a eliminación total dos cargos de libre designación salvo os cargos políticos.

2. CONTRA EL DESEMPLEO: EN DESACORDO con todo o punto, reflicte unha visión moi intervencionista da economía que lonxe de alcanzar o seu obxectivo da diminución da pobreza surtiria xusto o efecto contrario, aumentar a pobreza e o desemprego. Eu defendo o modelo austriaco de relacións laborais http://ir.gl/30e0a8

Reparto del trabajo fomentando las reducciones de jornada y la conciliación laboral hasta acabar con el desempleo estructural (es decir, hasta que el desempleo descienda por debajo del 5%).
Jubilación a los 65 y ningún aumento de la edad de jubilación hasta acabar con el desempleo juvenil.
Bonificaciones para aquellas empresas con menos de un 10% de contratación temporal.
Seguridad en el empleo: imposibilidad de despidos colectivos o por causas objetivas en las grandes empresas mientras haya beneficios, fiscalización a las grandes empresas para asegurar que no cubren con trabajadores temporales empleos que podrían ser fijos.
Restablecimiento del subsidio de 426€ para todos los parados de larga duración.

3. DERECHO A LA VIVIENDA:

Expropiación por el Estado de las viviendas construidas en stock que no se han vendido para colocarlas en el mercado en régimen de alquiler protegido. EN DESACORDO. Todas as grandes promotoras estarían de acordo con esta medida do movimento 15M, hai que continuar deixando que o mercado actue e os prezos continuen baixando.
Ayudas al alquiler para jóvenes y todas aquellas personas de bajos recursos. EN DESACORDO, o intervencionismo deste tipo o único que logra é un aumento de prezo dos alugueres, como xa se demostrou coas axudas do goberno socialista para os alugueres da xente nova.
Que se permita la dación en pago de las viviendas para cancelar las hipotecas. DE ACORDO, o contrario é un exemplo do capitalismo dos amiguetes que impera en España, son privilexios que o poder político concede ao poder económico a cambio de financiamento para os partidos e as administracións.

4. SERVICIOS PÚBLICOS DE CALIDAD: A MEDIAS a cuestión é que haxa servizos de calidade públicos e privados, non concordo co dogma socialista de que todo ten que ser público, defendo que o ensino e a sanidade teñen que ser universais e de calidade pero non necesariamente públicos, defendo o sistema sueco de cheques educativos.

Nótase a influencia marxista no movimento porque propón moitas medidas de gasto sen ser conscientes de que implica aumentos impositivos.

Supresión de gastos inútiles en las Administraciones Públicas y establecimiento de un control independiente de presupuestos y gastos. DE ACORDO
Contratación de personal sanitario hasta acabar con las listas de espera.
Contratación de profesorado para garantizar la ratio de alumnos por aula, los grupos de desdoble y los grupos de apoyo.
Reducción del coste de matrícula en toda la educación universitaria, equiparando el precio de los posgrados al de los grados.
Financiación pública de la investigación para garantizar su independencia.
Transporte público barato, de calidad y ecológicamente sostenible: restablecimiento de los trenes que se están sustituyendo por el AVE con los precios originarios, abaratamiento de los abonos de transporte, restricción del tráfico rodado privado en el centro de las ciudades, construcción de carriles bici.
Recursos sociales locales: aplicación efectiva de la Ley de Dependencia, redes de cuidadores locales municipales, servicios locales de mediación y tutelaje.

5. CONTROL DE LAS ENTIDADES BANCARIAS:

Prohibición de cualquier tipo de rescate o inyección de capital a entidades bancarias: aquellas entidades en dificultades deben quebrar o ser nacionalizadas para constituir una banca pública bajo control social. A MEDIAS, hai que deixar quebrar ás entidades financeiras que non sexan viables igual que se fai con calquera outra empresa, como se fixo en Islandia, é inmoral a proposta socialista e conservadora de socializar as perdas, Non concordo coa nacionalización, as entidades menos eficientes son as caixas precisamento polo seu caracter semipúblico.
Elevación de los impuestos a la banca de manera directamente proporcional al gasto social ocasionado por la crisis generada por su mala gestión. EN DESACORDO, non concordo co lugar comun de que os bancos son os únicos responsables da crise, a orixe está na borbulla que xeran os bancos centrais (institucions publicas) que manteñen os xuros moi baixos durante moito tempo.
Devolución a las arcas públicas por parte de los bancos de todo capital público aportado. DE ACORDO
Prohibición de inversión de bancos españoles en paraísos fiscales. DE ACORDO
Regulación de sanciones a los movimientos especulativos y a la mala praxis bancaria. Non entendo isto, faltalle concreción.

6. FISCALIDAD:

Aumento del tipo impositivo a las grandes fortunas y entidades bancarias. EN DESACORDO, isto desincentivaria o investimento en España creando pobreza. Defendo o tipo impositivo único.
Eliminación de las SICAV. DE ACORDO, é un privilexio inaceptable
Recuperación del Impuesto sobre el Patrimonio. EN DESACORDO, isto desincentivaria o investimento en España creando pobreza.
Control real y efectivo del fraude fiscal y de la fuga de capitales a paraísos fiscales. DE ACORDO
Promoción a nivel internacional de la adopción de una tasa a las transacciones internacionales (tasa Tobin). EN DESACORDO

7. LIBERTADES CIUDADANAS Y DEMOCRACIA PARTICIPATIVA:

No al control de internet. Abolición de la Ley Sinde. DE ACORDO
Protección de la libertad de información y del periodismo de investigación. DE ACORDO, non fai falta protexelo só hai que eliminar os subsidios e publicidade pública para que a prensa sexa libre.
Referéndums obligatorios y vinculantes para las cuestiones de gran calado que modifican las condiciones de vida de los ciudadanos. DE ACORDO
Referéndums obligatorios para toda introducción de medidas dictadas desde la Unión Europea. EN DESACORDO con esta medida de nacionalismo español, eu son europeista, isto é como propor que Galicia pode someter a referendum todo o que se decide en Madrid, non teria sentido. Notase que é en Madrid onde se redactaron estas propostas.
Modificación de la Ley Electoral para garantizar un sistema auténticamente representativo y proporcional que no discrimine a ninguna fuerza política ni voluntad social, donde el voto en blanco y el voto nulo también tengan su representación en el legislativo. DE ACORDO, se o voto branco e nulo son escanos que quedan vacias estou de acordo, seria un incentivo do que tan necesitado está a clase política española.
Independencia del Poder Judicial: reforma de la figura del Ministerio Fiscal para garantizar su independencia, no al nombramiento de miembros del Tribunal Constitucional y del Consejo General del Poder Judicial por parte del Poder Ejecutivo. DE ACORDO
Establecimiento de mecanismos efectivos que garanticen la democracia interna en los partidos políticos. DE ACORDO ainda que isto é wishful thinking.

8. REDUCCIÓN DEL GASTO MILITAR. DE ACORDO

AGRADECEMENTO

2011-05-24T05:12:00.000-07:00

Estimados concidadáns,

No meu nome propio e no de todos os afiliados e candidatos tudenses de Converxencia XXI quixera agradecervos o voso determinante apoio para a entrada do noso partido na corporación municipal de Tui, resultado que sen dúbida, supón un éxito sen precedentes xa que é a primeira vez que un partido montado desde a nada logra representación no noso concello o que indica o determinante que pode chegar a ser o noso proxecto no futuro podendo xa traballar desde dentro do concello.

Grazas en definitiva aos que votastes a Converxencia e aos que non o fixestes dicirvos que continuaremos a traballar o mellor que poidamos para gañar a vosa confianza, asumimos con responsabilidade o papel que os cidadáns nos outorgaron na oposición e seguiremos a loitar para defender a democracia, o progreso e a liberdade no noso concello e en toda Galicia.

Saudos,

PETICIÓN DE VOTO

2011-05-20T09:07:00.000-07:00

Estimado Concidadán, Estimada concidadá,

O próximo domingo son moitas as cousas que nos xogamos en Tui, xogámonos que as persoas poidamos prosperar en liberdade, que a administración cumpra dunha forma áxil e eficaz a sua función, que non nos suban máis os impostos, que as infraestruturas melloren, que o noso potencial turístico sexa aproveitado para crear emprego e que o diñeiro público sexa usado para o ben público. Necesitamos renovar o goberno local, e necesitamos unha renovación na forma de facer as cousas e non persoas máis novas que fagan o mesmo.

Espero que Converxencia XXI se teña feito merecedor da tua confianza nestes dous anos trasladando de forma serena pero moi clara e firme que vimos para traballar de forma incansable e insobornable a favor dos intereses do conxunto dos cidadáns de Tui, sen importarnos nada en absoluto enfrentarnos, se é necesario, ao status quo que pretende que o noso concello non progrese para seguir mantendo un control parasitario.

A presentación dunha denuncia ante a fiscalia polo que nos cremos que é unha moi posible malversación de fondos públicos mentres a oposición presente no concello calaba por completo en relación a un tema sangrante, demostra de forma clara e innegable o que estou a dicir.

Pidoche en definitiva que nos emprestes por catro anos a tua confianza porque temos demostrado que somos a verdadeira garantia de cambio en Tui, a verdadeira garantia de que os cidadáns de Tui sexamos finalmente respectados pola administración e o goberno que financiamos como contribuintes. Tendo xerado un círculo virtuoso que afecta ás demais forzas políticas que levaban sesteando moitos anos, a mellor forma de contribuir a reforzar ese círculo virtuoso onde todos os políticos teñamos incentivos para mellorar constantemente é, neste momento, votar a Converxencia.

Hoxe venres ás nove da noite celebraremos o MITIN DE PECHE DE CAMPAÑA no Parador.

Un saudo e grazas pola tua atención,

Carlos Vázquez Padín

Entrevista realizada hoxe 16 de maio en Radio Tui

2011-05-16T02:26:00.000-07:00

Entrevista onde fun preguntado polos seguintes temas:

Deporte
Emprego
Os principais problemas de Tui e a solución aportada.
Cara onde ten que camiñar Tui no futuro
Cal seria a primeira acción a executar no caso de gobernar os próximos catro anos
No caso de non haber maioría absoluta cal sería a sua postura ou disponibilidade para formar goberno.

(Link)

Denuncia ante a fiscalia polo Caso da Macoca

2011-05-14T02:05:00.000-07:00

Á FISCALÍA DE PONTEVEDRA

Tui, 13 de maio de 2011.

O Concello de Tui destinou dende o ano 2010, en catro partidas presupostarias diferentes, a cantidade de 652.267,38 € para a transformación dunha pista deportiva nunha pista de atletismo no lugar de A Macoca, na subida ó Monte Aloia, que a data de hoxe aínda non se puxo en uso. Usando para a exposición de motivos do presente escrito só a partida presupostaria segunda, con un orzamento de 197.805, 43 €, ponse de manifesto o seguinte:

FEITOS CONSIDERADOS:

PRIMEIRO: O Concello de Tui redacta presuposto e medicións para obra de “cerramiento exterior instalaciones deportivas A Macoca” asinado polo aparellador municipal, Jose Mª Melero González, en xullo de 2009 (ANEXO I)

SEGUNDO: A Diputación Provincial de Pontevedra adxudica definitivamente a Belypa Construcciones a execución da obra citada según se constata en acta asinada e datada a 11 de maio de 2010 (ANEXO II)

TERCEIRO: O aparellador municipal emprega para a estimación do custo das obras unha das posibles bases de prezos homologadas para a presupostación de obra pública en España, concretamente a “Base de Precios de la Construcción y Obra Pública, PREOC 2009”, tal e cómo se desprende da codificación empregada para as partidas de obra (segundo se observa no ANEXO I)

CUARTO: Constátase que os prezos das unidades de obra presupostados polo aparellador municipal son máis elevados cos homologados na “Base de Precios de Obra Pública y Construcción 2009, PREOC 2009”, deste documento aportase extracto coas páxinas que conteñen as unidades de obra referenciadas no presuposto municipal (ANEXO III)

QUINTO: O descadre respecto da base de prezos oficiais é de 53.436,39 €, un 37 %, superior ó que é o seu prezo de mercado tal e cómo determina a base de prezos referenciada, así se desprende do presuposto comparado adxunto. (ANEXO IV)

SEXTO: Non se entende porqué determinadas partidas teñen prezos excesivos. A modo de exemplo a referencia D37TM001, ml Grada Prefabricada Hormigón, multiplica por dez o seu prezo e a referencia D04IE003, m3 Horm. HA-25/P/40/IIa zanjas v. man, ten un prezo de 240,05 € por unidade de obra cando os prezos ofertados polas constructoras locais e comarcais non superan os 150 €.

SÉPTIMO: Constátase na visita ás instalacións que as medicións, e polo tanto, as cantidades de unidade de obra presupostadas son superiores ó realmente executado. A modo de exemplo, a partida D04IE003, m3 Horm. HA-25/P/40/IIa zanjas v. man, cuantificada en 130,5 m3, cando se observa que boa parte desas cimentacións e muros perimetrais existían con anterioridade ao inicio das obras cómo o demostran os líquenes e vexetación incrustados sobre e nos extremos delas (ANEXO V). O mesmo sucede coa partida D02TF151, m3 relleno y compac. mecán. s/ aporte, cuxo importe ascende a 35.632,52€ e se cuantifica en 3.521,00 metros cúbicos de terra, cando o lugar onde se ubican as instalacions deportivas, cuxo cerramento exterior se presuposta, mantense na mesma rasante dende hai anos.

FUNDAMENTOS DE DEREITO:

Son de aplicación xeral as disposicións recollidas na LEY 30/2007 de 30 de outubro de Contratos do Sector Público (LSCP) e en particular os seus artígos:

Art. 74 no seu apartado 2. No podrá fraccionarse un contrato con la finalidad de disminuir la cuantía del mismo y eludir así los requisitos de publicidad o los relativos al procedimiento de adjudicación que correspondan. E no seu apartado 3 Cuando el objeto del contrato admita fraccionamiento y así se justifique debidamente en el expediente, podrá preverse la realización independiente de cada una de sus partes mediante su división en lotes, siempre que éstos sean susceptibles de utilización o aprovechamiento separado y constituyan una unidad funcional, o así lo exija la naturaleza del objeto.

Se ademáis temos en conta o Art. 29 da LSCP Remisión de contratos al Tribunal de Cuentas. No seu apartado 1 Dentro de los tres meses siguientes a la formalización del contrato, para el ejercicio de la función fiscalizadora, deberá remitirse al Tribunal de Cuentas u órgano externo de fiscalización de la Comunidad Autónoma una copia certificada del documento en el que se hubiere formalizado aquél, acompañada de un extracto del expediente del que se derive, siempre que la cuantía del contrato exceda de 600.000 euros… non se entende con qué finalidade e xustificación se fracciona en lotes a contratación da obra realizada con un mesmo obxeto “Instalacións Deportivas A Macoca” e idéntico adxudicatario “Belypa Construcciones” contratadas nun intervalo de tempo inferior a dous anos.

Art. 75.1 … Los órganos de contratación cuidarán de que el precio sea adecuado para el efectivo cumplimiento del contrato mediante la correcta estimación de su importe, atendiendo al precio general de mercado, en el momento de fijar el presupuesto de licitación y la aplicación, en su caso, de las normas sobre ofertas con valores anormales o desproporcionados.

Art. 134.1 Para la valoración de las proposiciones y la determinación de la oferta económicamente más ventajosa deberá atenderse a criterios directamente vinculados al objeto del contrato, tales como la calidad, el precio…

Art. 136 Ofertas con valores anormales y desproporcionados apartado 2 Cuando para la adjudicación deba considerarse más de un criterio de valoración, podrá expresarse en los pliegos los parámetros objetivos en función de los cuales se apreciará, en su caso, que la proposición no puede ser cumplida como consecuencia de la inclusión de valores anormales o desproporcionados. Si el precio ofertado es uno de los criterios objetivos que han de servir de base para la adjudicación, podrán indicarse en el pliego los límites que permitan apreciar, en su caso, que la proposición no puede ser cumplida como consecuencia de ofertas desproporcionadas o anormales.

Por todo o anterior, o abaixo asinante solicita á Fiscalia que teña por presentado este escrito e copias que se acompañan, o admita e previos os tramites legais oportunos acorde iniciar unha investigación á fin de esclarecer se os feitos aquí expostos son constitutivos dalgúnha infracción legal e se tomen as medidas axeitadas conducentes á depuración de responsabilidades se estimase as houbera.

Aqui podes ver toda a denuncia, anexos incluidos http://pt.calameo.com/read/0002077585382f7a45173

O FUTURO DE TUI

2011-05-07T12:27:00.001-07:00

O video que recolle algunhas das nosas principais propostas ditas polos candidatos

Tui, único concello do Baixo Miño onde aumenta o desemprego en Abril

2011-05-05T01:52:00.000-07:00

Estas son as consecuencias da paralización á que nos somete o goberno de Rocha e Moises en Tui, dos 1912 desempregados que o noso concello rexistrou en Abril, 929 son do sector servizos, precisamente o sector onde Tui ten un enorme potencial desaproveitado para crear máis emprego através do comercio, do turismo e da hosteleria.

CONCELLOS   Paro Abril Paro Marzo Evolución

A GUARDA 921 936 15
OIA 314 319 5
ROSAL, O 692 700 8
TOMIÑO 1.567 1.580 13
TUI 1.912 1.905 -7
O BAIXO MIÑO 5.406 5.440 34

Este é o link á fonte da información: http://traballo.xunta.es/contenidos/gl/menu_vertical/publicaciones_estadisticas/sec_paro

O nervosismo do "Status Quo"

2011-05-04T02:31:00.000-07:00

Algo debemos estar a facer ben cando Ángel Alonso, o voceiro da comisión de festas de San Telmo, me chamou fascista a grito pelado na rua o luns de San Telmo por termos sido tan orixinais e audaces de buscar un lexítimo impacto publicitario ao lanzarmos un letreiro luminoso nos xardíns co nome de Converxencia XXI.

Quero agradecer publicamente aos autores desta audaz e imaxinativa idea, José Antonio Quiroga e José Manuel González por ter demostrado unha vez máis que Converxencia XXI é realmente a forza das novas ideas, a forza capaz de innovar para chamar a atención con poucos recursos, xustamente o que agora precisa calquera administración pública, incluindo o concello de Tui, imaxinación e boa xestión dos escasos recursos públicos, algo imprescindible se, como nos facemos, se avoga pola conxelación de impostos.

Ten gracia que alguén vinculado de toda a vida ao PP ou a partidos á dereita do PP, como o PADE polo que se presentou como cabeza de lista en 1999 no noso concello me chame a min fascista, pero máis relevante que o calificativo que me aplicou é o seu nervosismo, raiano no histerismo e bordeando a agresión a quen estaba dirixindo o letreiro, ao ver que non era o PP o único que lle podia tirar rédito propagandístico ás festas de San Telmo, eles poden colocar a Moises de abandeirado na procesión cunha clara intencionalidade propagandística pero os demais só podemos mirar.

E que esa é a forma de concebir Tui e todo o País por parte do PP, cren os conservadores que o País é deles e os demais non somos máis que decorado, mesmo se crerá o señor Alonso e quen o colocou nese posto, xa que a comisión de festas está descaradamente controlada para maior gloria do Partido Popular, que o espazo aereo tamén é do PP.

Entre ese letreiro e o video "O Pasado" o Partido Popular tudense decatouse de que se lle acabou esta prácida sesta que durmiu estes últimos catro anos co beneplácito da oposición institucional e claro sempre é molesto que te desperten da sesta e que demostren que en 12 anos non fixeches máis que rirte de todos os cidadáns de Tui.

O pasado de Tui

2011-05-03T00:29:00.000-07:00

O problema e a oportunidade política de Tui

2011-04-28T00:17:00.000-07:00

Pese a todos os esforzos do señor Louzán, na cidade miñota, seguiremos a ter tres candidaturas “populares”, é o que sucede cando unha organización política como é o Partido Popular se convirte nun conglomerado de intereses político-económico de índole persoal, no momento en que ese partido non responde aos intereses persoais dos seus integrantes estes non dubidan un segundo en irse do partido e competir aparentemente con él, en aras precisamente desa persecución de intereses persoais.

En Tui temos un exemplo paradigmático de como ese comportamente se repite unha e outra vez, o señor Rocha e o empregado das suas promotoras, xenro e actual candidato do PP, Moises Rodríguez (1999), o señor Capón (2003, 2007 e 2011), o señor Diz Guedes (2007) e o señor Prada (2011) presentaronse en candidaturas independentes cando o PP deixou de ser un instrumento ao seu servizo persoal pero todos eles están desexando voltar ao partido sempre que os seus intereses volten a ser satisfeitos, o cal demostra ás claras que non existe diferenza ideolóxica ou de principios algunha, isto supondo que esa organización teña principios, xa que o feito de que os seus integrantes se vaian e volten con tanta facilidade é quizá a proba máis palmaria da falta de principios de calquera tipo de boa parte dos integrantes do Partido Popular. Nada se lles pode reprochar a Patricia Ricón ou a José Ángel Villaverde por cambiarse unha vez finalizado o mandato do PP ao grupo de Capón, no primeiro caso, e facer o camiño inverso no segundo, realmente eles non notan o cambio e os demais tampouco.

Outra característica deste problema é que pasadas as eleccións é seguro que, se precisan os seus votos, se senten a falar e que nesas negociacións o interese de Tui non apareza por nengures, neste sentido se votar ao PP ou ao señor Prada (que se presenta baixo o paraugas dunha das tres pachangas do “centro galeguista”) o 22 de maio é un suicidio para o noso concello, votar á candidatura do señor Capón é un deporte de risco por varios motivos, en primeiro lugar, a experiencia demostra que os concelleiros do señor Capón en moitas ocasións non lle son fieis, o cal non pode extrañar a ninguén porque siguen a lóxica “popular” do interese persoal, podemos lembrar o caso de “Rato” de Ribadelouro ou de Alfredo de Caldelas, en segundo lugar o grupo do señor Capón apoiou durante este mandato ao señor Rocha, aprobándolle os presupostos durante dous anos, que é a votación clave nun concello, ademais de votar tamén a favor do Plan Xeral que ataca frontalmente os intereses dos viciños do rural ao diminuir a edificabilidade de moitas zonas para aumentar a mesma nos terrenos que lle convén ao señor Rocha, o caponismo xustificase dicindo que negociaron contrapartidas pero a verdade é que ese apoio produciuse en temas moi pouco claros, como o caso Macoca (presupostar case 700.000 € e gastar realmente algo máis da metade), e que ese apoio só se produciu mentres Capón negociaba o seu reingreso no PP, foron portanto, unha vez máis, os intereses persoais, neste caso políticos, os que guiaron a actuación do señor Capón Rey.

Isto non pasaria da categoria de análise politolóxica se non estivesemos a falar do partido político que, polo de agora, logra elección tras elección o apoio maioritario dos tudenses, o que convirte este feito nun grave problema político para Tui, como demostra o noso evidente e grave estancamento político, social e económico; estancamento que despois de vinte anos de goberno ininterrumpido do PP ou dalgúnha das suas escisións (1991-2011) ten un culpable claro, vinte anos despois encontrámonos nunha situación moi deteriorada na que os gobernantes municipais usaron desde a moción de censura do 1998, a administración pública local como unha plataforma para fomentar os seus negocios privados, é dificil non ver que detrás da paralización urbanística de Tui están os intereses urbanísticos do señor Rocha e do seu clan político-familiar de negocios ou o clarísimo abultamento dos presupostos do Plan E ou que as obras fanse mal a propósito para que a mesma empresa volte a “arranxalas” cada poucos meses.

A situación é tan simple como dramática, o concello está en mans dunhas poucas persoas que conciben a política como un instrumento persoal, nomeadamente económico, e non como un medio para mellorar a calidade de vida dos cidadáns e de momento, os malos, os inmorais, os faltos de escrúpulos e principios, gañan por goleada, o 22 de maio teremos unha oportunidade de cambiar a situación, como me dixo unha persoa de moita fe hai uns días, “en Tui neste momento votar ao PP é pecado” e ainda que os votantes poderán escoller entre seis candidaturas duas son as opcións nitidamente diferenciadas, a opción do “clan” ou a opción da democracia, da liberdade e do progreso que representa Converxencia XXI.

Desde que dixemos que nos presentariamos en Tui son varias as cousas insólitas que aconteceron o que demostra o papel dinamizador e moi positivo que podemos chegar a xogar no concello cando sendo unha opción extrainstitucional xa provocamos acontecementos como por exemplo que a ata daquela inoperante oposición institucional comezase, ainda que timidamente, a facer o seu traballo, que por primeira vez na historia da democracia os tres lideres autonómicos de PP, PSOE e BNG presenten ao seu candidato en Tui, que o PSOE suspendese á sua agrupación local, sin razóns obxectivas merecedoras dunha medida tan drástica, suspendendo de dereitos (pero non do deber da cota) aos seus afiliados, que a Xunta aprobase un Plan Urbanístico case igual ao que non merecera a aprobación dos conselleiros Cuiña e Feijóo (PP) e Caride (PSOE), que despois de catro anos de paralización sin explicacións (como denunciabamos o verán pasado co reparto de 6.000 folletos) o concello concedese finalmente a licenza á operadora R e que despois de trece anos sin mover un papel o PP comezase a tramitar o Plan Especial do Casco Histórico.

Non é Converxencia XXI a única causa destes acontecementos cuxo mérito tamén se lle pode atribuir a outras instancias da sociedade civil como “Intra Muros”, “Tui Rogos e Preguntas” ou a “Asociación Arcebispo Lago”, pero como mínimo é unha das máis importantes, a candidatura dos señores Rodríguez e Rocha (PP) encarna o problema político de Tui e Converxencia XXI a sua grande oportunidade, o vindeiro 22 de maio a transformación que tanto precisamos en Galicia cara os estándares democráticos, de liberdade e de progreso do centro e do norte de Europa comeza en Tui, Vigo, A Coruña e Santiago e pasa pola entrada nos concellos dunha opción seria de centro liberal galeguista e europeista.

Presentación de candidaturas o sábado de San Telmo

2011-04-19T02:34:00.000-07:00

Entrevista de precampaña en Radio Tui realizada o 11/04/2011

2011-04-11T03:30:00.000-07:00

(Link)

Video presentación "Galeguismo e Liberdade"

2011-04-05T07:39:00.000-07:00

Video grabado en Tui o pasado tres de Marzo con ocasión da presentación na miña cidade do libro "Galeguismo e liberdade"

Neste link http://vimeo.com/user5471631 podes ver os tres videos directamente en Vimeo (cargan mellor)

Primeira Parte

Carlos V. Padín 1/3 from JESUS ANDRES TEJADA on Vimeo.

Segunda Parte

Carlos V. Padín from JESUS ANDRES TEJADA on Vimeo.

Terceira Parte

Carlos V. Padín from JESUS ANDRES TEJADA on Vimeo.

Debate sobre os aeroportos

2011-03-10T01:21:00.000-08:00

Hoxe xoves, de 10 a 11:30 da noite, estarei no programa de Tele Miño (Ourense), Debate Punto Crítico, no que se debaterá sobre o sistema aeroportuario galego. Outros convidados ao programa son o presidente da Confederación Galega de Empresarios, o Presidente a federación galega de Axencias de viaxe, o voceiro do concello de Vigo e o tenente de alcalde de Santiago do BNG.

O programa podese sintonizar en directo nas seguintes televisións locais: Telemiño (Ourense), Santiago TV (Santiago), Dez.tv (Lalín) y Televinte (Chantada). Tamén se poderá seguir en directo no canal 133 de R e na web www.teleminho.com . Emiteno en diferido Canal Rías Baixas (Salnés), o xoves ás 23,00 horas; A Sete (Monforte de Lemos, ), o venres ás 22,30, e Localia A Coruña, o venres ás 22,00 horas.

En resumo os tudenses que o queirades ver só vos queda a opción da web xa que ainda non temos R e só Rocha sabe porqué.

Converxencia XXI culpa ao concello da paralización urbanística

2011-03-01T11:28:00.000-08:00

NOTA DE PRENSA DE CONVERXENCIA XXI DE TUI:

O secretario xeral de Converxencia XXI e candidato a alcalde de Tui, Carlos V. Padín, lamentou onte a "nova paralización do urbanismo tudense", e responsabilizou dela o equipo de goberno municipal, pola súa torpeza, incapacidade de xestión e gañas de usar o urbanismo do noso concello para proveito das empresas das que o alcalde é apoderado.

Ante o recurso de reposición presentado pola asociación cultural Arcebispo Lago, Converxencia XXI quere afirmar con rotundidade que "Quen ten a culpa non é quen esixe cumprir a lei, senón quen fai todo o posible por enganar, saltar a lei e saltar o procedemento no seu beneficio persoal. E nunca mellor dito o de beneficio persoal", asegura Carlos V. Padín.

Padín asegura que, de chegar a formar parte do goberno de Tui, Converxencia XXI procurará solventar de forma prioritaria as carencias detectadas no PXOM en 2004, que seguen sen ser subsanadas. "O concello ten paralizado o urbanismo de Tui porque a Xunta, con toda a razón, sinalou deficiencias de calado no seu día. E dende entón xa pasaron sete anos e o concello non foi capaz de amañalas", ainda que o conselleiro Hernández, atendendo a intereses do seu partido, tomase a decisión de aprobalo parcialmente, sinalou Carlos V. Padín.

Para Padín, o plan actual de urbanismo "está deseñado para o desenvolvemento dos negocios do alcalde e non para o desenvolvemento urbano de Tui". "De feito", engade o alcaldable converxente, "o PXOM aprobado limita moitísimo a edificabilidade no rural para aumentala nos terreos das promotoras das que o alcalde é apoderado". Para Converxencia XXI, que se presenta por primeira vez ás eleccións en Tui, o importante é conseguir un PXOM que respecte a legalidade, e que favoreza o desenvolvemento social e urbano de Tui, e non dunha promotora en concreto.

O concello minte sobre as causas da contaminación da auga

2011-02-28T08:21:00.000-08:00

Reproduzo unha nota de prensa de Converxencia XXI de Tui:

O concello de Tui minte no bando municipal do 23 de febreiro ao atribuir a non potabilidade da auga, falsamente, aos labores rotineiros de limpeza dos depósitos incurrindo en posible delicto contra a saude pública. O día 21 do mesmo mes, é dicir dous dias antes do bando do concello, a conselleria de sanidade advirte da presenza de Trihalometanos no Colexio de Randufe, estes compostos orgánicos xeranse no contanto entre materia orgánica e o cloro e son nocivos para a saude humana, atribuindoselles EFECTOS CANCERÍXENOS: VEXIGA, MAMA E PULMÓN, ADEMAIS DE PERXUDICAR AO FÍGADO E RILES.

É dicir, o goberno municipal de Tui do PP, deixa pasar dous días sin informar á cidadania e cando o fai minte, e minte nun asunto de saude pública!.

Os trihalometanos producense ao combinarse un exceso de materia orgánica contida na auga co cloro engadido para desinfectala. Dado que o cloro se engade á auga despois de pasar polos filtros, deducese que estes non son eficaces ou ben por falta de mantenimento ou ben porque o material filtrante (area) non é o adecuado, os científicos recomendan filtros de carbono activo, e non din, como afirma o alcalde, que teñen outros efectos polo que exiximos unha explicación pública ao respecto.

A falta de veracidade do bando non cabe xustificala alegando que non se quere alarmar á cidadanía, pois neste caso a alarma é moi necesaria para procurar evitar riscos sanitarios, máxime cando é imposible que a información chegue a todo o mundo. Por esta razón, baixo ningún concepto, se debe suministrar auga que atenta contra a saude da cidadanía. Concluimos, polo tanto, que o goberno municipal do Partido Popular por non respectar non respecta nen a saude dos cidadáns.

Por todo isto Converxencia XXI exixe a convocatoria dun pleno extraordinario para tratar un asunto de máxima gravidade, dado que o goberno municipal o que busca é eludir responsabilidades gravísimas recordamos que só é necesario o apoio cinco concelleiros para facelo mentres a hipotética oposición institucionalizada suma 10 concelleiros, Capón(4), BNG(2), Diz Guedes(2) e PSOE(2) teñen unha boa oportunidade para demostrar que queren comezar a cumprir o seu deber de defender, neste caso algo tan importante como a saude, dos cidadáns do noso concello.

A continuación os dous documentos mencionados: a acta de inspección sanitaria e o bando do concello.

Acta da inspección sanitaria no colexio de Randufe

Bando do concello que informa tarde e mal.

O galeguismo do século XXI.

2011-02-26T02:00:00.000-08:00

Fun convidado a dar a nosa visión sobre o galeguismo do século XXI na facultade de Ciencias Políticas de Santiago, é para min unha satisfacción voltar á casa onde me formei a tratar de transmitir a innovadora visión do galeguismo de Converxencia XXI. A charla será ás seis da tarde do vindeiro mércores, o xoves ás sete da tarde voltarei a recordar vellos tempos no mesmo lugar, na presentación de "Galeguismo e Liberdade" na que me acompañará o prologuista Miguel Anxo Bastos e o vicepresidente da GALIDEM e candidato á alcaldia de Santiago, Fernando del Rio.

Entrevista o 25/02/2011 en Radio Tui con motivo da presentación de "Galeguismo e Liberdade"

2011-02-25T03:49:00.001-08:00

(Link)

Presentación "Galeguismo e Liberdade"

2011-02-22T10:22:00.000-08:00

Reseña do libro na web da editorial

Entrevista publicada na Peneira en decembro (páxinas 10-11)

2011-02-18T14:24:00.000-08:00

Vínculo ao documento en Scribd

Que está pasando na Macoca? (2)

2011-02-12T11:18:00.000-08:00

Nesta postaxe voume centrar en desenvolver un dos aspectos máis sangrantes do que está acontecendo entorno á pista de atletismo da Macoca, que o goberno municipal do señor Rocha está ainda a executar, o vinte de decembro publiquei unha primeira entrada sobre este asunto que recomendo ler Que está pasando na Macoca? (1) , e aqui falarei dunha das partidas dese tragadeiro de diñeiro dos contribuintes que non se sabe a onde vai xa que desde logo non casa de ningunha maneira os presupostos das adxudicacións co que realmente se fixo alí. Refírome ao cerramento da pista.

Cerramento xa rematado das instalacións da Macoca

Puiden acceder a un presuposto elaborado por Fontenelle coa base de datos PREOC, de acceso público en www.preoc.es , todo parece indicar que estamos perante unha malversación de fondos públicos porque esa base de datos é a mesma que di que utilizou o concello para determinar o presuposto dese cerramento avaliando partida por partida o aprobado no pleno, o dato final que establece a comparativa é estremecedor, o custo real da obra seria de 122.598, 47 €

Resumo do orzamento do cerramento da Macoca. Ao final do artigo desglose completo.

Como se pode ver no anterior resumo obsérvase que o custo real da obra está moi alonxado da cantidade que o concello presupostou e a Deputación pagou e que ascende á frioleira de 197.865,43 € como se pode ver no cartaz da obra fotografado, no mesmo cartaz podemos ver como a adxucataria da obra é tamén Belypa, a mesma construtora que despois de facer mal a pista a primeira vez foille contratado a seu arranxo

Cartaz de adxudicación da obra da Deputación de Pontevedra

Se temos en conta o que se presupostou pola excelentísima Deputación (197.865,43 €) e custo real das obras (122.598,47 €) encontramonos cun descadre enorme, como en moitas das obras nas que as institucións do Partido Popular, o alcalde Rocha e as construtoras Belypa ou Altrasan aparecen implicadas.

Ademáis, porque figuran partidas que non se executaron?, parece que se inventaron partidas, fixose un orzamento para un cerramento completo (cando alí xa existía un muro existente) onde saiu tanta terra para compactar?. Hai varias partidas que non se entenden "Excavación mecánica en zanjas t. flojo" (235,50 m³) para que se fixeron estas zanjas?, "Hormigón HA-25/P/40" 130m³. Para que tanto formigón? Se o muro é existente onde se meteu este formigón, só para as gradas?, "Fábrica Bloque H. Gris" 598m². O muro de bloque era existente. non se fixo un muro novo. Reconstruiuse parte do muro, sendo a parte reconstruida moi inferior á cantidade que aparece no orzamento. En definitiva o desvio de 75.000 € é supondo que as partidas fosen reais pero parece que varias non o son e que o desvio de fondos públicos podería ser ainda maior.

A continuación o presuposto detallado partida por partida que permite observar como os importes reflectidos na acta municipal de maio de 2010 son sempre superiores ao custo real de cada unha das partidas o que demostra de forma moi clara a falta de ética, moral e respecto aos cidadáns co que os señores do Partido Popular utilizan os nosos cartos.

Malversación de fondos en Randufe?

2011-02-07T10:00:00.000-08:00

Xa en xullo do ano pasado saiu á luz unha das constantes trapalladas do goberno municipal do Partido Popular, puñase de manifesto a existencia dunha subvención recibida polo concello de Tui no 2007 para rehabilitar a Casa Escola de Randufe, no decreto da alcaldia que expoño a continuación podemos ver como lle é concedida ao Concello con data 5 de setembro de 2007 unha subvención de 43.118, 70 € para a contratación de persoal para a obra de rehabilitación da Casa Escola de Randufe, ese diñeiro élle ingresado ao concello o 3 de decembro do mesmo ano 2007 e finalmente vemos como o concello devolve á Xunta con data 4 de xuño de 2010 o importe de 296,36 € que, segundo o goberno municipal, é o que sobrou da subvención, ainda que as matemáticas non son o meu forte 43.118, 70 € - 296,36 € = 42.822, 34 €, cantidade esta última que supostamente gastou o concello na Casa Escola.

En definitiva, vendo o documento anterior calquera daria por feito que a Casa Escola de Randufe estará perfectamente rehabilitada, sen embargo, calquera que a vexa poderá ver que non é así, que o edificio permanece nun estado ruinoso como podemos ver na foto tirada a finais de xaneiro.

A pregunta que a todos se nos pasa inmediatamente pola cabeza é, onde están os 42.822, 34 €, señores do Partido Popular de Tui?. Como continuemos moito máis tempo co raposo a cuidar das galiñas cando vaiamos ver o curral encontraremonos cunhas cantas plumas espalladas polo chan.

Nova ao respecto publicada no blogue da AAVV de Randufe Rehabilitacion da Casa Escola de Randufe... cando?

Reivindicando a Gelucho

2011-02-02T09:11:00.000-08:00

Ángel Álvarez Durán, coñecido popularmente por Gelucho, foi alcalde de Tui durante oito anos, entre 1979 e 1987, nesa altura eu era un neno de entre seis e catorce anos e escoitaba falar ao meu pai (Ricardo Vázquez Cardeiro) con moita frecuencia del, era natural que falase del xa que o meu pai traballaba no concello como Secretario e polo tanto convivian no traballo a diario.

Como un acto de xustiza histórica gustaríame reinvidicalo como o mellor alcalde da democracia na nosa cidade, un alcalde honrado e que foi quen de executar o proxecto do ensanche que hoxe forman as ruas Compostela, Ourense, Mondoñedo, etc. A forma na que se urbanizou esa zona de expansión da cidade foi exemplar e non só en Tui senón mesmo en toda Galicia onde simplemente non se encontran desenvolvementos urbanísticos comparables nas décadas do 70, 80 e 90. Na foto de abaixo a Rua Compostela, que poderiamos considerar paradigmática do modelo urbanístico defendido polo noso protagonista e na que teño a sorte de vivir.

Os 23 anos transcorridos desde que Gelucho deixou a alcaldía permitenos valorar en toda a sua dimensión e importancia o seu labor, sobre todo se o comparamos co dos seus sucesores do Partido Popular (Diz Guedes, Capón Rey e Fernández Rocha), abaixo a Rua da Guarda que tamén podemos considerar paradigmática pero neste caso do modelo urbanístico do Partido Popular de Tui.

Convén recordar que estamos a falar de ruas paralelas e que deberian ter seguido unha planificación similar posto que é posterior a rua da Guarda á rua Compostela, sen embargo onde Gelucho colocou duas aceras anchas o Partido Popular colocou unha estreita, onde Gelucho colocou duas filas de aparcamento en bateria o Partido Popular colocou unha e onde Gelucho planificou duas direccións o Partido Popular meteu dirección única. Co PP, grazas a Deus vamos cara atrás en planificación urbana, entre outras moitas cousas.

Como unha forma efectiva de reinvindicar a bagaxe política dese prohome da transición en Tui logrei convencer a Jesús Alonso, último concelleiro eleito nunha lista encabezada polo primeiro alcalde da democracia e que estivo no concello en Tui entre 1995 e 1999, de que apostase polo proxecto rexenerador e de futuro de Converxencia XXI, a petición propia, Jesús virá nun posto do final da lista para avalar a nosa candidatura.

Parking Municipal de Tui

2011-01-23T04:16:00.000-08:00

Encontrei no Blogue de Rogos e preguntas de Tui este video e considero imprescindible publicalo. A isto é ao que os señores do Partido Popular de Tui se atreven a chamarlle Parking Municipal desde hai quince anos, como se pode desprezar tanto a Tui?

As peticións de Areas sobre o Vial Tui-A Guarda

2011-01-09T08:32:00.000-08:00

Desde hai xa uns meses estamos seguindo nos medios o proxecto e construcción da Autovia de Tui á Guarda, que atravesa a parroquia de Areas, o caso é que neste proxecto, como en tantos outros proxectos de obras públicas no noso País, podese ver con facilidade a improvisación na toma de decisións, as hipotecas de decisións anteriores erradas ou directamente ilegais, como tamén pasou no caso de Areas, e da ampliación irregular do seu polígono que invadiu o terreno que anteriormente estaba previsto para o paso da autovia e que obriga agora a invadir terreno de casas que non se deberían ter visto afectadas pola autovia e que agora si o están.

O domingo 9 de xaneiro fun guiado durante duas horas por Marcos Gómez e por Juan Carlos Boo da "Plataforma de Afectados de Areas polo vial Tui - A Guarda" por toda a zona e fóronme explicando as peticións viciñais entre as que destaca a necesidade dun acceso directo desde a autovía ao polígono que inicialmente non está contemplado, unha petición non só razoable senón irrenunciable e que Converxencia XXI de Tui fai propia polos seguintes motivos:

1- O actual acceso ao polígono pasa debaixo dunha ponte cun gálibo limitado que xa ten xerado problemas para o paso de certo tipo de transportes. É evidente en calquera lugar que o acceso a un polígono industrial non pode ter este tipo de limitacións.

2- A necesidade de afastar o tránsito pesado das vias secundarias por motivos de seguridade e para evitar os colapsos que ás veces se producen no actual acceso ao polígono.

3- A prevista ampliación do polígono requireo.

4- É unha solución máis barata e mellor que a alternativa que baralla o señor Rocha de ampliar a actual estrada da Guarda o que resulta a todas luces absurdo despois da construción da autovia.

5- Nengún País serio do mundo pode consentir que o seu chan industrial esté ao lado dunha via de alta capacidade sen que estén debidamente conectados.

Ademais deste tema, que considero que é o central neste asunto, hai algúns problemas máis, fundamentalmente a eliminación do acceso ao lugar do Carballo e a sua sustitución claramente insatisfactoria polo camiño que aparece na seguinte foto cuxo asfaltado non está previsto e que é moi estreito e que pasa entre duas casas o que imposibilita o seu ensanchamento.

Tamén puiden ver o problema xerado coa xestión deficiente das augas pluviais, a autovia constitue unha barreira á auga que baixa dunha extensión moi considerable de monte e que se concentra todo nun tubo ao que despois non se lle da máis saida que deixalo caer, creando un verdadeiro caos como se pode ver nesta foto tirada no mes de outubro e facilitada polos membros da Plataforma Viciñal.

Enchendo desta maneira terrenos privados de lama e terra e asolagando algunhas zonas como este lavadeiro.

Se temos responsabilidades de goberno a partir das eleccións de maio exixiremos á Xunta a construción do acceso directo da autovia ao polígono, e a Xunta simplemente non se poderá negar porque é a solución máis barata e lóxica para beneficio das empresas instaladas no polígono e de todos os cidadáns de Areas. E se os votantes nos ubican na oposición encargaremonos de que calquera decisión noutro sentido teña que ser moi pero que moi ben explicada.

Que está pasando na Macoca? (1)

2010-12-28T01:25:00.000-08:00

Nese fermoso lugar cun nome tan sonoro xa son 652.169, 97 €, case cento dez millóns das antigas pesetas, a nada desprezable cantidade de diñeiro público que se leva gastados e/ou presupostado nunha instalación deportiva que pretende ser (ainda non merece ese nome) unha pista de atletismo, tamén é oportuno lembrar que o grupo municipal liderado por Miguel Ángel Capón Rey presenta esta actuación como un dos principais logros da sua colaboración co PP, vexamos algúns datos relevantes ao respecto.

Dentro do primeiro Plan E foi adxudicada á construtora Belypa (como o 90% das obras do Plan E en Tui) o 2 de febreiro de 2009 polo concello de Tui a construcción da pista de atletismo e vestuarios na Macoca (subida ao monte aloia na parroquia de Pazos de Reis) polo importe de 173.901,95 €, no pleno do concello do día 24 de Xuño de 2010 o alcalde Rocha, do Partido Popular, admitiu que para a sua realización ninguén do concello se tomou a molestia de consultar á Federación de Atletismo sobre os requisitos técnicos que debía cumprir a pista, dando como resultado algo moito máis parecido a unha pista de patinaxe (no momento da foto a pista está seca) que a unha de atletismo.

No mesmo pleno de Xuño foi aprobado un gasto de 144.500 € a maiores para arranxar a pista para facela apta para o seu uso, nen que dicir ten que o alcalde non se desculpou nen houbo nengunha demisión por ter que gastar esa cantidade de diñeiro debido a unha gravísima neglixencia previa. Agora encontrámonos con esa adxudicación, adiviñen vostedes cal é a empresa adxudicataria por procedemento negociado sen publicidade, acertaron! a mesma que a primeira vez fixo unha pista de patinaxe onde debía ter feito unha pista de atletismo: BELYPA, poden comprobalo na web do concello: http://www.concellotui.org/licita/?a=67

É impresionante o competentes e honrados que son os señores do Partido Popular de Tui na xestión do diñeiro dos nosos impostos, a verdade é que un non se explica como pode haber tolos radicais antisistema que fagan pintadas como esta no paseo fluvial.

Algúns inxenuos seguimos esperando a que o fiscal comece a facer o traballo que lle pagamos todos os meses na sua nómina os contribuintes.

Artigo aparecido no xornal "El País" a raiz da nosa investigación sobre "O Caso Macoca"

Frenemos o declive de Tui

2010-11-19T10:16:00.000-08:00

A historia de Tui nos últimos dous séculos é a história dun declive moi acusado, é un declive que temos que ler en clave política, relixiosa, administrativa e económica.

En 1833 Tui perde a capitalidade de provincia que ostentara até aquela altura, nese momento o Governo español optou por imitar a estructura do estado centralista frances que dividia o Estado en departamentos, as provincias até entón non tiñan nengunha aparellaxe administrativa, nunca existiu a Deputación de Tui, e polo menos no caso de Galicia a división en sete provincias respondía en grande medida á división episcopal (salvo no caso de Betanzos e A Coruña) , hai quen di que Javier de Burgos, que era ministro do Goberno de Cea Bermúdez recebeu sobornos de alguén interesado en que Pontevedra fose capital, o caso é que nesa altura Pontevedra era un pouquiño mais grande que Tui, e Vigo que non pasaba dunha vila de pescadores no que hoxe coñecemos como o Berbés e tiña menos habitantes que Tui, Lavadores e Bouzas eran concellos independentes que mais tarde absorveu Vigo.

Teriamos que perguntarlle a algún historiador, por exemplo a Suso Vila, como se conformou esa decisión de politicas públicas en Madrid e se alguén podia ter feito algo para evitar a perda da capitalidade, por exemplo seria interesante saber se a igrexa, como estructura de poder que era e que pretende seguir sendo, fixo ou non fixo algún lobby para defender que Tui seguise a ser capitalidade.

A continuación a clasificación en miles de habitantes das cidades de Galicia en 2006 e en 1760.

2006

Vigo 293,255
Coruña (A) 243,320
Ourense 108,137
Santiago 93,458
Lugo 93,450
Pontevedra 80,096
Ferrol 76,399
Vilagarcía 36,519
Narón 35,664
Oleiros 31,264
Redondela 30,029
Carballo 29,985
Ribeira 27,053
Arteixo 26,739
Culleredo 26,547
Marín 26,190
Cangas 25,202
Ames 23,219
Cambre 22,092
Estrada (A) 22,013
Ponteareas 21,993
Lalín 20,779
Monforte 19,412
Boiro 18,554
Moaña 18,432
Nigrán 17,631
Teo 17,168
TUI 16,925
Sanxenxo 16,914
Porriño (O) 16,617

1760

Santiago 16,314
Coruña (A) 7,380
Pontevedra 4,734
Betanzos 3,286
TUI 3,250
Ourense 2,792
Lugo 2,552
Vigo 2,509
Mondoñedo 2,253
Ferrol 1,177

Tui perde 23 postos nesta clasificación, Tui perde e continua a perder todos os trens, o último a bonanza inmobiliaria dos últimos anos que tería permitido unha consolidación demográfica e a construcción dun ensanche modélico en Galicia baseado na prolongación cos mesmos criterios da urbanización do Chao Chao que con tan bon criterio executou o daquela alcalde Gelucho. Estes criterios están claros, ruas anchas que crean espazos e que facilitan a calidade de vida dos cidadans e melloran a estética da cidade. Baixo o mandato de Rocha o que pasou foi ben distinto, no que se fixo foise estragando a boa base que había, reducción clara de espazos e paralisación do desenvolvemento urbanístico para a defensa dos intereses particulares do alcalde e en perxuizo da cidadania.

Vemos a unha Ponteareas con 22.000 habitantes, todos sabemos que Ponteareas é moito menos atractivo que Tui en praticamente calquera sentido sen embargo captou un fluxo demográfico de Vigo porque tiña o plan aprobado. ¿non será que Rocha viu como varios alcaldes do PP perdian o poder pola entrada de xente nova no concello que non respondía á mesma lóxica?, vimos o que pasou en Salceda, Tomiño, Ames, está a piques de pasar en Ponteareas, etc. É bastante perverso pero é a realidade, quen manda en Tui sabe que o progreso e o dinamismo conlevaría inmediatamente a sua perda do control e portanto traballan activamente en contra do crecemento.

O caso é que ese declive continua até os nosos días, o Teatro mais antigo de Galicia, que formou parte desa grandeur pasada de Tui continua a cair en pedazos, os turistas pasan de longo e non conseguimos atraer o fluxo económico que estes poderían atraer cando temos potencial para facelo, o casco vello deteriorase a cada paso mais, etc. Só hai algo que salva a Tui da desfeita total: a sua ubicación privilexiada, na fronteira mais transitada entre o Estado español e Portugal, e perto dunha cidade dinámica e de tamaño medio como Vigo o que nos habilita como cidade dormitorio de Porriño e Vigo, ainda ben porque como tivesemos que vivir da dinámica económica que xera Tui por si mesma xa estaríamos nos catro mil habitantes como Mondoñedo.

¿Pero porque Tui non deixa de perder tren tras tren?, ¿sera acaso a mala sorte? ¿o mal fario?. Eu creo que non é unha cuestión de azar, eu penso que unha parte da nosa clase política, é a que permite, consinte e aplaude que nada se mova, que non haxa dinamismo, que non haxa progreso, esa parte da sociedade tudense prefire que nada pase, que non se avance que manden "los de siempre" que teñan patente de corso, que non importe o mal que o fagan.

Unha sociedade con cultura democrática non dubida en desaloxar do poder a quen se sirve deste exclusivamente para a persecución dos seus intereses privados, no 2011 ofertaremos a mellor alternativa posible porque cremos que Tui merece máis.

Daranos Rocha o cambiazo?

2010-11-13T09:52:00.000-08:00

Despois de vinte oito anos en política e case trece na alcaldía, o noso alcalde, Antonio Feliciano Rocha, anuncia unha vez máis, a sua retirada da política, digo unha vez máis porque antes das eleccións municipais de hai catro anos, as do 2007 xa dixera que non se voltaba a presentar e a última hora incumpriu a sua promesa e presentouse. Este precedente unido á pouca confianza que a sua traxectoria política me fan ter nel lévame a ser bastante prudente en relación á veracidade desa promesa de retirada.

Hai uns días alguén (probablemente o propio Rocha avalado por Louzán, ambos na imaxe) filtra ao Faro de Vigo unha nova moi ambígua na que se menciona a Moises Rodríguez como posible sucesor, "Moises Rodríguez en puesto preferente como cabeza de lista de la candidatura del PP en Tui" é o título da nova, da a sensación de que o señor Rocha pretende con esta filtración valorar se as bases, poderes fácticos e aliados (Capón) do seu entorno social, empresarial e político aceptan ao seu empregado na empresa e subordinado no concello e no partido, como o seu sustituto no cartel do Partido Popular.

Unha das cousas que máis valorei antes de voltarme a meter na política municipal é o feito de que facendo valoracións políticas negativas dalgunhas persoas automaticamente se ian considerar ofensas persoais, e isto nun lugar do tamaño de Tui non é agradable pero é algo que debemos asumir quen nos metemos en política local, aprecio moito aos pais de Moises, pero iso non pode estar xamais por riba da miña responsabilidade coa cidadanía.

O señor Rocha, como algúns malos alunos que non estudian e non preparan os exames, quere darnos o cambiazo, despois de trece anos no goberno municipal onde o concello está completamente estancado tanto desde o punto de vista das infraestruturas, como desde o punto de vista do urbanismo con todos os perxuizos económicos e de benestar que isto nos causa, o señor Rocha está valorando darnos gato por lebre, presentarnos como renovación a unha persoa que leva case desaseis anos no goberno de Tui (desde 1995) colaborando estreitamente con él e que ademáis, depende economicamente del.

Levo moitos meses dicindo que Rocha non se irá e se se vai deixará a alguén que poida ter ben atado e maniatado para garantir que o concello de Tui siga sen se preocupar dos intereses de Tui para poder preocuparse exclusivamente doutro tipo de intereses do señor Rocha. E neste sentido Moises, máis coñecido por "Ches" da o perfil perfecto, é o fillo político de Rocha e alguén que Rocha pretende deixar ao cargo do negocio, ahh perdón!, do concello.

O concello de Tui, referencia europea

2010-10-11T11:06:00.000-07:00

Na miña traxectoria profesional e política sempre tentei identificar referentes positivos, fixarme nos mellores nunha determinada area, algo que os gurús da xestión empresarial chaman benchmarking, un anglicismo moi altisonante que significa algo moi sinxelo; ver o que fai o mellor nun terreno e tratar de imitalo, na medida do posible.

O problema do benchmarking é que moitas veces non se ten fácil acceso aos mellores ou a saber como traballan, e a vida colocate en moitas ocasións en contacto con referentes negativos, é dicir, con auténticos desastres no seu desempeño profisional, político, etc. Como sempre crin que era moi prático facer da necesidade virtude, propuxenme aprender tamén dos que fan as cousas rematadamente mal. Con estes, a cousa non consiste na imitación, con estes do que se trata é de ver o que fan para facer exactamente o contrario, nunha empresa na que traballei recordo un comercial que dependía de min, que non visitaba aos clientes, que non lles collía o teléfono, que non lles explicaba as tarifas, nen as posibilidades do produto, entre outras cousas, porque non se tiña tomado a molestia de estudialas, enfin, máis ou menos todo o contrario do que habería que facer, ese comercial era interesante tamén para aprender, porque praticamente sen matices, todo o que facía él era o que non se debía facer.

Da xente moi mala tamén se pode aprender, esa é a valiosísima lección que me ensinou aquel comercial, e desde aquela, aplico esa lección a outras areas da miña vida, como por exemplo a política ou a xestión pública. Cando falo do casco vello de Tui moita xente comeza a mencionar como referencia positiva, referencia polo tanto a imitar, as vilas portuguesas da beira do miño, como Valença, Cerveira, Monção, Caminha ou Melgaço e a dicir que están moito mais cuidadas e mellor conservadas que Tui, neses comentarios todo o mundo coincide en que son núcleos, salvo o de Valença, con moita menos categoría que o de Tui, pero que están postos en valor e que, como consecuencia, esas localidades saen beneficiadas tamén no aspecto económico.

Eu crieime no casco historico de Tui, polo que esa referencia é unha constante na miña vida, ademáis das vilas miñotas, un ia escoitando falar de Allariz, de Santiago, de Pontevedra, de Ourense, de Santillana del Mar, de Ubeda e Baeza, e un longo etc, a medida que pasaban os anos ianse sumando máis e máis localidades como referente positivo de cómo había que cuidar e potenciar un casco histórico, ata que hai uns meses deime conta que o casco vello de Tui xa era como ese comercial que eu tivera ao meu cargo, é dicir, a referencia perfecta de cómo non se deben facer as cousas. É un logro que lle hai que recoñecer ao Partido Popular de Tui, despois de vinte anos ininterrumpidos na alcaldía con maiorias cómodas de goberno, non queda nen un só casco histórico, non só en Galicia, senón en Portugal, no resto de España ou en toda Europa occidental (Franza, Alemaña Ou Reino Unido) da importancia do de Tui nun estado de conservación tan deplorable como o de Tui.

O que precisa o casco histórico é xusto o contrario do que os nosos gobernantes fixeron nos últimos vinte anos, a semana pasada caiulle definitivamente a cuberta ao Teatro Principal, o único teatro de toda España incluido no Plan director de infraestruturas culturais do ano 1986 que ainda está sen rehabilitar, o casco histórico de Tui, é tamén o único de España, dunha categoría similar, que carece dun Plan específico de protección, o que é coñecido como PECH, Plan Especial do Casco Historico, os nosos gobernantes tampouco consideraron que nunha localidade que é a vixésimo oitava (28) de Galicia en poboación e ten o segundo casco en importancia, regular e potenciar o casco fose unha prioridade. O casco en Tui non só non recibiu un tratamento prioritario senón que foi tratado como o patito feo, cando resulta que é un cisne. Pensemos se hai que facelo rematadamente mal para que sendo, segundo voces expertas, o segundo casco histórico de Galicia non aparezamos nen entre as 29 candidatas dun concurso para escoller as 10 marabillas de Galicia.

Cando saia algún inocente ben intencionado escaldado, con razón, coa nosa clase política ou algún listillo interesado en que nada cambie (que dos dous tipos hai), dicindo o de que todos somos iguais, non lle falarei de min, recordareille simplemente que ninguén en Europa occidental xestionou dunha forma tan desastrosa un casco histórico e direille que varios centenares de gobernos municipais de Europa occidental de todos os signos políticos xestionaron mellor os seus cascos históricos que os señores do Partido Popular de Tui, que teñen o mérito de ternos convertido na referencia continental de cómo non hai que facer as cousas, e ainda lle direi máis, que todos nos equivocamos e que rectificar é de sabios; o tempo acábase é son demasiados os trens que levamos perdidos, os cascos históricos son en toda a península fonte de riqueza e de emprego e quen continue apoiando aos peores xestores municipais de Europa terá que preguntarse porqué o fai e se a sua xustificación é válida.

Aproveito para felicitar a iniciativa cidadá, allea a calquera partido político, que desenvolven desde o blogue Intra Muros , estes sí que son unha referencia positiva, fagamos todos benchmarking con eles, pero do de verdade. Esta iniciativas demostra que a nosa sociedade é capaz tamén de ser un referente positivo, encargemonos de que os referentes negativos non nos poidan seguir avergoñando, en maio teremos unha oportunidade, se a deixamos escapar todos seremos responsables, ainda que uns máis que outros.

Serei eu igual ao señor Rocha?

2010-09-18T04:16:00.000-07:00

“Todos son iguais”; esta é unha frase que pronuncian non poucas persoas na nosa sociedade, son as persoas que cren que todos os políticos somos iguais, e somos todos malos, xa que non coñezo a ninguén que cando isto di se refira a que todos os políticos somos moi bos, competentes e honrados. Debo confesar que é unha frase que me parece profundamente inxusta e arbitraria porque creo nunha obviedade, que sen embargo non está clara para algúns, como que na política, como en calquera outra actividade humana, hai persoas de todo tipo, honrados e corruptos, competentes e incompetentes. Igualar a todo un colectivo por abaixo é verdadeiramente inaceptable, igualar ao inocente co culpable é unha das cousas máis inxustas que se poidan imaxinar e sen embargo hai cidadáns que o fan, pero porque o fan?.

En primeiro lugar encontrámonos cunha realidade determinada, a de moitos elementos da clase política que a cidadanía percibe, con razón, como corruptos. Transparencia Internacional, a prestixiosa ONG que se empeña na loita global contra a corrupción emite varios informes todos os anos, no Índice de Percepcións da Corrupción de 2009 inclue a España no posto trixésimo segundo (32) dos paises menos corruptos, os que encabezan tamén este ranking son os mesmos paises que encabezan os índices de liberdade de prensa ou de independencia xudicial – nos que España está ainda pior clasificada - ; Nova Celanda, paises do norte de Europa, Canada, etc, mentres España aparece detrás de estados como Uruguai, os Emiratos Arabes Unidos ou San Vicente e as Granadinas.

Por tanto hai unha realidade obxectiva sobre a que se sustenta a percepción dun elevado grao de corrupción, e esta non é unha realidade inventada por nengunha mente calenturienta, sen embargo, isto non xustifica en absoluto que haxa quen extenda a presunción de culpabilidade a todos os políticos coa gravísima acusación de que “todos son iguais” a absolutamente toda a clase política dun determinado País. Para Transparencia Internacional corrupción é definida, nun sentido operacional, como o abuso do poder, confiado polos electores, para o beneficio privado. Pasando a un exemplo local e cercano, o alcalde de Tui, Antonio Feliciano Fdez. Rocha usa e abusa do poder que lle confire o poder político para fins que non teñen nada que ver coa persecución do progreso do noso concello.

E claro, que o concello de Tui cobrase o 3 de decembro no 2007 da Xunta 43.118, 70 euros para a rehabilitación da Casa Escola de Randufe e que a 14 de setembro do 2010 non se rehabilitase ese lugar nen se dese nengunha explicación, como se pode ver no blogue da Asociación de Viciños desa Parroquia, é un problema, que o cerramento do campo de atletismo da Macoca fose adxudicado en 197.000 € cando o seu custo real segundo o xerador de prezos da Xunta non pasa dos 57.000 € é outro problema, e que isto poida ser a punta do iceberg dunha trama que usa o noso concello como plataforma é un problema ainda maior, e isto, queridos lectores, non é un problema só para min, como candidato á alcaldía de Converxencia XXI nas vindeiras eleccións municipais na moi nobre e moi leal cidade de Tui, senón que o é para todos e cada un dos cidadáns desta vella e fermosa cidade.

E claro, cun panorama como este que lle digan a un que é igual ao señor Rocha, pois que queren que lles diga….é como se o Tide F.C. vai xogar ao Bernabéu contra o Real Madrid co árbitro en contra, con medio equipo lesionado e sen descansar. Os conservadores tudenses e doutros sitios, a falta de argumentos obxectivos que apoien unha xestión nefasta ou uns logros inexistentes no goberno municipal só teñen unha saida para evitar unha confrontación de ideas e unha confrontación de feitos na que sempre sairian perdendo, esa saida é moi sinxela á vez que perversa e carente de escrúpulos, consiste en enmerdar aos demais, suxar aos limpos, como non hai argumentos para defenderse só se pode atacar, os creadores da mensaxe do “todos son iguais” cren que quedan absoltos ante si mesmos de ter votado a alguén que sabe que actua de forma irresponsable e neglixente, como mínimo, tamén pretenden igualar ao culpable co inocente e lograr que as persoas con espírito crítico non voten e simultaneamente xustificarse a si mesmos para seguir votando a quen mal goberna, poucas frases son tan útiles para impedir que a nosa democracia madure e para incentivar a irresponsabilidade, a corrupción e a pobreza.

A orixe do “todos son iguales” non é inocente, é unha táctica de comunicación manipuladora, propia de quen non ten argumentos nen logros para esgrimir e propia de quen non é demócrata, pero unha táctica de comunicación ao fin e ao cabo. A orixe desa propaganda manipuladora está clara, pero despois son moitos os que a reproducen sen mala intención, sen mala fé, simplemente porque o acabaron crendo así, como dicia o señor Goebbels, ministro nazi de propaganda “Si contas unha mentira o suficientemente grande e repitela con insistencia, a xente acabará crendo que é a maior das verdades”.

Lamento moito decepcionar aos que cren que eu son igual ao señor Rocha e que Converxencia XXI é igual ao PP e como o movemento demostrase andando e non só falando ou escribindo e visto que hai algúns que aplican, por interese ou por inxenuidade, a presunción de culpabilidade e non a de inocencia, aproveito para anunciar que se formo parte dun goberno local en Tui farei un declaración persoal e pública de bens, ademáis diso Converxencia XXI adoptou na sua última executiva que as suas contas serán públicas e aparecerán na nosa web á disposición de todos os cidadáns que as queiran consultar. Estas son duas cousas que os señores do PP non fixeron nen farán, que apostamos a que non somos iguais?.

Visita ao agredido polo alcalde

2010-08-27T03:02:00.000-07:00

Aproveitando estes días de agosto achegueime a visitar, para expresarlle o meu apoio e a miña solidariedade, a José Fontán Gómez, veciño de San Bartolomeu, parroquia de Rebordáns que fora agredido fisicamente polo alcalde á saida dun pleno. A única culpa do señor Fontán foi dicirlle a verdade ao alcalde, dicirlle que en Tui praticamente só pode construir él, ou a promotora do seu fillo da que o alcalde é apoderado, que ven sendo o mesmo.

A arbitrariedade do señor alcalde nas cuestións urbanísticas é incrible, ata o punto de crear unha situación moi próxima ao monopolio no noso concello, unha porcentaxe moi elevada das vivendas á venda no noso concello corresponden a promocións do entramado de construtoras e promotoras controladas polo alcalde. O señor Rocha tamén xoga coa paralización do Plan Xeral de Ordenación Municipal no seu beneficio persoal, xa que mentres o Plan está paralizado ten máis posibilidades de que as suas promocións se vaian vendendo porque non hai onde escoller. Hai que ver que liberais son estes señores.

Ese foi o pecado do señor Fontán, atreverse a dicirlle a verdade ao señor alcalde, non teño palabras para describir a situación na que un señor fai trampas e se aproveita da sua situación no poder para favorecer os seus negocios privados a costa do resto de cidadáns e empresas de Tui, xa isto é terriblemente grave de por si que inda por riba quen se atreve a dicilo recibe como premio unha agresión física. O señor Rocha está conseguindo que unha cidade nobre e histórica como Tui que non merece este desprestixio se pareza cada vez menos a Alemaña ou Francia e cada vez mais a Zámbia ou ao Congo.

Esperemos que o señor Rocha e o Partido Popular de Tui non caian na senda do radicalismo e na tentación de seguir utilizando a violencia para fins políticos, os tudenses somos xente pacífica, tranquila, moderada e civilizada e non llo perdoaríamos.

Deixo dous vínculos a novas aparecidas na prensa en relación a este suceso da agresión física do alcalde ao señor Fontán:

Juzgado el alcalde de Tui por agredir a un jubilado

Un vecino denuncia en el juzgado la agresión del alcalde de Tui

O imperio da lei

2010-08-23T04:53:00.000-07:00

O imperio da lei ou o que os anglosaxons deron en chamar “rule of law” forma un dos primordiais pilares da democracia liberal, e consiste en que absolutamente ninguén é inmune perante a lei.
Segundo a sacrosanta Constitución do 1978 sobre a que non me puiden pronunciar porque tiña cinco anos cando se votou, España é un Estado democrático de dereito; un concepto que designa calquera Estado que se aplica a garantir o respecto das liberdades civis, ou sexa, o respecto polos dereitos humanos e polas liberdades fundamentais através do establecemento dunha proteción xurídica. Nun estado de dereito, as propias autoridades políticas están suxeitas ao respecto da regra de dereito.

Pero unha cousa é o que manifeste a Constitución e outra ben distinta é a realidade que emana da posta en práctica da norma máxima do noso ordenamento xurídico trinta e dous anos despois, penso que é xeralizada a sensación de impunidade ante a xustiza de parte importante da nosa clase política que despreza de forma constante, pola via dos feitos, un suposto imperio da lei con gravísimas deficiencias.

Unha xustiza independente e eficaz é a base dun entorno previsible no que se debe sustentar o desenvolvemento social e económico, con seguridade xurídica, da actividade de cidadáns e empresas; tamén é a base para que os cidadáns, incluindo os cargos públicos, que decidan buscar atallos para o seu enriquecemento persoal de forma ilícita encontren límites ás suas accións. En definitiva unha sociedade sometida ao imperio da lei é unha sociedade que terá posta a base para o seu progreso.

Resulta que España, moi lonxe da autocompracencia e autobombo oficiais, non anda moi ben nen na separación de poderes nen na imparcialidade dos seus tribunais, o think tank canadense Fraser Institute publica con periodicidade anual un informe sobre a liberdade económica no mundo no que analiza a 141 paises en grande cantidade de parámetros entre os que están o da independencia e a imparcialidade xudicial, pois ben, España está no posto 52 en independencia xudicial, xusto detrás de Hungría e diante de Nixeria, nun ranking que encabeza Nova Zelanda seguida de numerosos paises do norte e centro europeo, estamos un chisco mellor en imparcialidade dos tribunais, no lugar 42, xusto detrás da India e xusto diante de Ghana e Belice, nun ranking que encabezan os paises do norte (Dinamarca en primeiro lugar) e centro de Europa e paises como Singapur, Australia, Hong Kong e Nova Zelanda. O informe completo podese consultar na web www.freetheworld.com.

Isto a min non me extraña nada, como tudense podo constatar como na realidade prática da miña cidade o “imperio da lei” non existe cando se consinte que un alcalde que despreza a lei durante tantos anos continue no posto, e estou convicto de que nun dos vinte primeiros paises de calquera dos dous rankings anteriores o alcalde Rocha estaria fora de combate político, a falta de igualdade efectiva ante a lei en España e a forte politización da xustiza fan que ainda poida ter longa vida política, se os votantes llo consinten, mentres tanto somos os contribuintes os que lle pagamos os moitos millares de euros que leva consumidos en avogados, por certo, para quen non o saiba os avogados do alcalde do PP de Andratx, nas Baleares, basearon a sua defensa na sentenza do Tribunal Supremo sobre o caso Beira Miño en Tui.

É unha percepción xeralizada que Ruiz Mateos, Mario Conde ou Jesús Gil, sen ser “hermanitas de la caridad”, non eran peores que moitos outros aos que o sistema político-xudicial español non consideraba ameaza para o status quo e tamén é unha percepción xeralizada para os cidadáns de conciencia democrática que fenómenos de corrupción urbanística praticamente calcados ao de Marbella, ainda que a unha escala cuantitativamente menor, hai varios moito máis perto, o caso de Tui tamén merece unha suspensión do concello, como a que se lle aplicou a Marbella.

Os responsables desta desfeita son os que implementaron a Constitución e aplicaron na prática os principios que emanan dela, PP e PSOE, partidos responsables no goberno de España e na oposición nos últimos vinteoito anos son os culpables, os mesmos que se preocuparon de dotar, por exemplo, á facenda pública de todos os medios informáticos, de persoal e de xestión necesarios para financiar a administración pública non consideraron igual de importante que España fose, de verdade, e non só no papel, un Estado de dereito.
Lamentablemente hoxe ninguén se estraña cando escoita barbaridades, que criamos propias de paises subsaharianos cos que de facto competimos en independencia e imparcialidade xudicial, saindo da boca de Mariano Rajoy como: “diga lo que diga la justicia Camps será candidato”, ao PP, como demostra o seu Presidente nesta afirmación, traille sen cuidado o estado de dereito como se encarga de demostrar en cada unha das numerosisímas ocasións nas que ampara a políticos presunta ou demostradamente corruptos do seu partido, como no caso da miña cidade ou no caso do presunto financiamento ilegal do PP, coñecido como trama Gürtel e que toca de cheo ao PP da era de Manuel Fraga através do número dous da trama corrupta, Pablo Crespo, Secretario de Organización do PP en Galicia nos anos 90.

Ideas para o casco histórico de Tui

2010-08-06T05:59:00.000-07:00

A clave de bóveda da recuperación do casco pasa pola aprobación do PECH, e quero insistir nisto por unha cuestión de xustiza e de responsabilidade, o PP foi incapaz de sacalo adiante en 20 anos, hai un conflito de intereses moi claro, ao noso alcalde interesalle que o casco vello caia a cachos para vender os pisos que el promove en rexime de monopolio de facto na zona nova (neste momento promoción da rua colón). Unha vez asignadas as responsabilidades da desfeita coa que nos encontramos e que se denuncian dunha forma extraordinariamente completa e ben documentada no blogue http://cascovellotui.blogspot.com/ pasemos ás propostas en positivo:

-Plan Especial do Casco Histórico: é unha ferramente imprescindible para que a propia oficina de rehabilitación do concello non lle teña que pedir permiso a patrimonio para cada obra que autoriza e poida axilizar moito mais as cousas e o acceso a subvencións.

-Toma de contacto coas persoas propietarias de casas en mal estado e deshabitadas (isto é importante porque alguén que viva ai e non teña medios para rehabilitar pois hai que deixalo), dar un prazo o suficientemente amplo (un par de anos) para que as vendan ou as rehabiliten, isto é moi intervencionista e como liberal non me fai sentir ben pero pareceme que é imprescindible.

-O concello paga medio millón de euros ao ano pola limpeza á empresa Orballo, é evidente que do casco vello non se preocupan en absoluto, o casco require un mantenimento. Ou o concello negociou mal ou non fai control.

-Teatro Principal, hai que rehabilitalo por dignidade e buscar unha formula que non lle resulte gravosa ao concello que non anda moi ben de cartos a pesar de que non fan nada. É un polo de atracción para a zona mais morta do casco.

-Inicio dos tramites para a declaración de patrimonio da humanidade Tui-Valença. O PP de Tui, ante a desesperación dos viciños valencianos, non moveu nen un dedo neste asunto. Isto leva anos de traballo conseguilo pero no momento que se consega o boom turístico e as posibilidades de negocio limpo conseguintes son enormes. Estamos a falar dun casco vello onde gran parte dos baixos poidan estar ocupados con locais de hosteleria e comercio coa conseguinte xeración de emprego e riqueza.

-Unha vez que o casco deixe de dar pena, hai que investir en promoción turística e publicitaria pero antes hai que gastar todo en adecentar, seria absurdo promocionar o desastre actual por moitos favores que lle debamos aos que oculten as nosas vergoñas. A posibilidade de atraer cruceiristas de Vigo a Tui-Valença pode ser unha mina de ouro pero claro, non lle podemos ensinar o desastre que temos agora.

-Aparcamento, a min gustame a idea dun parking subterraneo na corredoira que de servizo ao casco vello e á cidade nova. Habería que ver a viabilidade técnica e antes habería que abrir a Rua Ourense para desatascar a corredoira e non colapsar a cidade polas obras, por certo é o terceiro ano que a abertura da rua Ourense aparece nos presupostos anuais do noso querido concello, como todos podemos ver está sen executar.

Liberdade e Responsabilidade

2010-07-23T08:08:00.000-07:00

Para que un determinado sistema político funcione da forma máis correcta posible, segundo os seus parámetros teóricos, é necesario que na sociedade predominen unha serie de valores, un tipo de cultura necesaria para que ese sistema de os seus mellores froitos.

O sistema político do mundo occidental, o sistema que ten permitido aos homes alcanzar o maior nivel de riqueza de toda a historia da humanidade, a democracia liberal, é un sistema que require para a sua boa saude e pervivencia unha serie de valores entre a poboación, un dos máis importantes é o binomio liberdade-responsabilidade, este é un valor que no centro e norte de Europa e no mundo anglosaxon está fondamente arraigado.

O cidadán é libre pero sabe que esa liberdade vai acompañada da conseguinte responsabilidade para cun mesmo e cos demáis. Estamos a falar dunha liberdade autolimitada polos valores do individuo e non por un poder coercitivo externo ou do estado, un cidadán dinamarqués é case imposible que ande tirando pola xanela do seu veículo as colillas do seu cigarro e non polo medo que lle teña a unha multa, un español, sen embargo, é moito máis probable que o faga preferindo manchar a rua ou a estrada ou mesmo provocar un incendio antes que manchar o seu propio coche.

A debilidade do concepto responsabilidade na nosa sociedade é a que permite, por exemplo, que sexa moi raro ver unha demisión na nosa clase política, independentemente da gravidade do acontecido é moi pouco frecuente ver que se produza unha asunción de responsabilidades. A dereita conservadora española, que ás veces fala de liberalismo, é o mellor exemplo da debilidade da responsabilidade aquí e por tanto da debilidade dos verdadeiros valores liberais, o PP antes de asumir a responsabilidade polos seus numerosos casos de corrupción, busca infinidade de subterfuxios para non responder polos seus actos, que se son vítimas dunha persecución, que se foron manipulados por unha xente sen escrúpulos, etc.

O problema é que algúns dos seus votantes tampouco teñen claro nen o concepto de liberdade nen o de responsabilidade e non castigan a sua falta. E isto ten naturalmente o seu reflexo na sociedade, os políticos deshonestos non son castigados coa suficiente dureza nas urnas polo que perden un incentivo para ser responsables e honestos. Sen embargo, e para que a democracia funcione ben, “a culpa não pode morrer solteira” como costuman dicir os portugueses.

Grande parte das persoas que non castigan co seu voto aos políticos que saben que son deshonestos usan con frecuencia unha frase encamiñada a eximir aos políticos que non son honrados da sua responsabilidade, manchar aos que si o son e de paso quedar eles tamén libres de toda culpa, é unha frase máxica! : “todos son iguales”, quen isto di queda automaticamente absolto ante si mesmo de ter votado a alguén que sabe que actua de forma irresponsable e neglixente, no mellor dos casos, tamén consigue igualar ao culpable co inocente e simultaneamente xustificase a si mesmo para seguir votando ao mesmo, poucas frases son tan útiles para impedir que a nosa democracia madure e para incentivar a irresponsabilidade, a corrupción e a pobreza.

O deficiente funcionamento do estado de dereito español, onde moitos políticos deshonestos se poden seguir presentando as eleccións e gañándoas co apoio dos cidadáns que alcumarei “todosoniguales” non axuda precisamente a reforzar o valor da responsabilidade na esfera pública e tampouco na privada. Se os cidadáns non castigan a irresponsabilidade e o poder xudicial tampouco co tempo é probable que a famosa frase se convirta nalgo demasiado próximo á realidade. A falta de valores e de incentivos, porque ser responsable e honrado?, pensará por exemplo o alcalde da miña cidade, Antonio Feliciano Rocha.

Onde está o diñeiro?

2010-07-05T11:40:00.000-07:00

A AA.VV de Randufe informa que o concello de Tui cobrou da Xunta un subsidio de 43.118,70 euros no 2007 para pagarlle ao persoal da hipotética rehabilitación da casa escola de Randufe e resulta que a obra non se fixo nen se comezou ata hoxe, como denuncia a Asociación de Veciños desa parroquia, non é isto malversación de fondos públicos?.

Desde Converxencia queremos felicitar a AAVV de Randufe polo exercicio de cidadanía que implica denunciar algo que ten toda a pinta dunha malversación de fondos como unha catedral, despois ainda nos virán a subir os impostos porque non chega o diñeiro.

http://avderandufe.blogspot.com/2010/07/rehabilitacion-da-casa-escola-de.html

O sábado pasado repartimos uns 1.500 dípticos informativos COMO ESTE coas nosas propostas para Tui.

Estas son algunhas fotos da rolda de prensa e da acción de rua do pasado sábado:

http://www.flickr.com/photos/converxencia/sets/72157624417933244/show/

O Pleno dos Orzamentos 2010

2010-06-29T04:48:00.000-07:00

O pasado xoves dia 24 celebrouse o pleno dos presupostos do concello para o ano 2010, sí é correcto, para o ano 2010, cando a lexislación obriga a aprobalos durante o ano anterior en Tui acumulamos un retraso de seis meses, cando o resto das institucións van aprobar en poucos meses os orzamentos do 2011 en Tui ainda estamos cos do ano en curso, o Tui do PP is different, iso desde logo.

Quedou claro no debate que o presuposto é insostible xa que se basa nunhas previsións de ingresos ficticias, comezando pola venda dos pisos de Caldelas que siguen sen vender e que seguirán sen vender debido aos graves problemas construtivos que teñen, saiu a relucir que os presupostos son ademais a repetición das grandes promesas que cada ano o PP incumpre, supomos que por unha combinación de incompetencia e intereses cruzados, estes proxectos que xa estaban nos presupostos do ano 2008, 2009 e 2010 e que o goberno foi incapaz de cumprir son: a apertura da rua Ourense, o Centro de día, a garderia, compra da finca lagarteira, entre outros. En realidade levamos 20 anos en Tui esperando que o noso goberno municipal se dedique a gobernar pero a paciencia dos demócratas está xa esgotada.

En relación aos presupostos o PSOE e o BNG decidiron, con moitos anos de retraso, comezar a facer algo de oposición pero siguen sen atreverse a dicir que o que paraliza todo son os intereses de negocio persoal do señor Rocha e a complicidade do señor Capón, que apoiou os presupostos dicindo que o facia para garantir a estabilidade, é certo que a estabilidade é boa cando hai un goberno medianamente responsable pero cando temos a un sindicato do crime controlando o concello a estabilidade é nefasta señor Capón e creo que vai ter que buscar unha coartada un pouco máis crible, Prada e Rosada tamén apoiaron os presupostos “por responsabilidade” (SIC).

O BNG presentou unha moción na que instaba ao concello a falar cos consignatarios do porto de Vigo para tentar atraer a cruceiristas que desembarcan en Vigo a que visiten Tui, a idea é boa, de feito é algo tan elemental que a calquera outro goberno municipal, que non fose tan incompetente como o actual, xa teria dedicado fortes esforzos a conseguilo, seguramente Rocha non o considere prioritario ao non estar relacionado cos seus negocios. Son os propios touroperadores os que no barco ofrecen varias alternativas aos pasaxeiros, un pack Tui-Valença poderia ser atractivo para moitos visitantes e ademáis ten a vantaxe de non ocupar todo o dia aos cruceiristas, algo importante se temos en conta que a tendencia é a que estes coman ao mediodia no barco, polo que por exemplo, e por cercanía e interese (o plus da internacionalidade) podemos ser unha boa alternativa a Santiago, Baiona, Pontevedra ou Sanxenxo.

Un requisito que os organizadores piden é a apertura do comercio todos os días, algo que xera contradiccións nos partidos de esquerdas pero que é algo elemental se pretendemos convertirnos no potente destino turísitico que poderiamos chegar a ser, outro elemento primordial é restaurar e potenciar o casco histórico, pero o Partido Popular non tivo interese ou foi incapaz de por en marcha o Plan Especial do Casco Histórico nos vinte anos que leva na alcaldia, saiu no pleno a colación os vinte millons de pesetas pagados no ano 94 para a redacción deste documento e que finalmente foron tirados ao lixo xa que ata dia de hoxe non se aprobou ese plan. Este é un exemplo máis dos moitísimos que hai do mal que o PP lle fai a Tui, co casco vello rehabilitado e coa visita de cruceiristas que poderiamos ter o comercio e a hosteleria do casco vello saerian moi beneficiados, abrindose moitas posibilidades de negocio limpo, pero isto ao PP non lle preocupa. Ninguén mencionou que a estas alturas Tui-Valença poderian ser patrimonio da humanidade se se chega a ter traballado desde o goberno do PP de Tui (únicos responsables da paralización deste tema para a desesperación dos valencianos) desde que hai dez anos se lanzou esa iniciativa desde o sul do Miño.

O alcalde admitiu que non consultaran no seu día á Federación de Atletismo na construción da pista de Atletismo da Macoca e que por culpa diso está mal feita, pero o problema é que isto nos costa agora aos cidadáns 144.000 euros, e os responsables políticos desa desfeita non se fan responsables. O PP si que se preocupa de que a xestión do Centro Interfederado de Remo siga controlado polo concello co gasto que supón cando a Xunta se ofrece a xestionalo, isto é completamente inasumible desde o punto de vista dunha xestión racional dos recursos, que sempre son escasos, está claro que queren o seu control, un chiringuito máis para controlalo e comprar vontades, como os que pagamos somos os cidadáns de Tui e non os señores do PP non hai problema. Continuando na area deportiva este ano non se celebrará o Cuadriatlon, terá algo que ver con incumprimentos do concello?

Para rematar a faena o alcalde cortoulle a palabra a un cidadán no turno de rogos e preguntas do público demostrando os seus valores democráticos, menos mal que esta vez non o agrediu fisicamente como xa fixo con outro viciño. Habería que pedirlle ao señor Rocha e ao seu partido unha condena pública da violencia.

Encontro Liberal Ibérico

2010-06-25T07:30:00.000-07:00

Lamento non poder acudir este sábado ao acto na cidade de Tui de reinaguración dun busto de Sócrates (filósofo grego non primeiro ministro portugués) que fora inaugurado orixinalmente uns poucos días antes do golpe de estado militar do ano 1936 contra a democracia vixente e que foi retirado polos golpistas, non poderei acudir a ese simbólico acto por un compromiso que me leva a Salamanca para asistir ao encontro dos partidos e laboratorios de ideas de inspiración liberal da península ibérica.

Alí estará Convergencia Democrática de Catalunya, os liberais andorranos e xibraltareños, o Movimento Liberal Social portugués cun destacable papel para o seu lider e amigo meu Miguel Cunha Duarte como organizador e alma mater do encontro, un par de pequenos partidos de ámbito estatal e senllas delegacións da Internacional Liberal e do Partido Demócrata Liberal e Reformista Europeo (terceiro partido da Unión Europea) encabezada polo seu vicepresidente o catalán Marc Guerrero.

E last but not least creo que unha máis que digna representación do noso País, eu representarei a Converxencia XXI e Francisco Xavier Lores, economista e profesor na Universidade de Santiago representará ao laboratorio de ideas que se engloba dentro do noso proxecto político, a GALIDEM (Asociación Galega para a Liberdade e a Democracia), a delegación dos galegos que amamos a liberdade e a democracia estará enriquecida coa presenza de Rosendo Covelo, Vicesecretario Xeral do PNG-PG, partido que se autodefine como liberal social, e que, ao menos de momento, está integrado no BNG, aplaudimos esta decisión totalmente novidosa do PNG de sumarse a Converxencia XXI neste tipo de foros e esperamos que os incentive para liberarse da tutela e control ao que están, na miña opinión, sometidos dentro do BNG.

É para min un motivo de satisfacción enorme que Galicia teña unha presenza así nunha reunión destas características pondo ao noso País, por dereito propio e sen tutela de nengún tipo, no mapa dunha das tres grandes familias ideolóxicas do noso continente e do mundo. Pero esto non deixa de ser unha pequena mostra da relevancia internacional que o noso País gañaría se fosemos capaces de lograr que o noso proxecto adquirise unha relevancia importante na nosa terra. Estariamos falando de interlocución directa con varios primeiros ministros dentro da UE (Irlanda, Dinamarca, Holanda) viceprimeiros ministros como o británico Clegg, varios comisarios europeos, etc.

Capón apoia a Rocha

2010-06-23T08:45:00.001-07:00

O venres pasado, a prensa local referiase aos presupostos municipais para o próximo ano, o señor Capón Rey, confirma o apoio aos presupostos que o señor Rocha vai presentar a aprobación o próximo dia 24, o que descalifica o movemento de Acción Tudense (Capón Rey) que hai uns días suspendía (de cara á galería) as negociacións de integración co PP de Rocha, por unha parte di que non negocian e por outra aprobanlle os presupostos, toda unha manobra de distración para inocentes.

Sabedes a que está destinada unha das maiores partidas dos presupostos?, a arranxar o desastre de pista de atletismo da Macoca, acaban de gastar máis de 300.000 € do Plan E (outro exemplo do desastre desa medida improvisada do goberno Zapatero) nesa pista que agora non vale absolutamente para nada, desde logo non é apta para correr que é ao que se soen dedicar as pistas de atletismo menos no Tui de Rocha (apoiado por Capón) onde todo o normal no mundo civilizado non vale, pois ben, na nova din que é para finalizala, cando a realidade é que non se trata de finalizala, como se a obra estivese a medias, senón que a obra está rematadamente mal feita e “acabada” hai tan só hai uns meses. Pois ben coa crise que estamos a padecer, os cidadáns pagamos a incompetencia e irresponsabilidade dos señores do PP de Tui coa frioleira de 144.500 euros, e isto é só a punta do Iceberg, logo dirán que as administracións están endebedadas e que nos teñen que subir os impostos. Nun goberno de Converxencia unha metedura de pata (por pensar ben) deste calibre, requeriría a demisión inmediata do concelleiro de deportes por non falar dunha investigación a ver se é un problema exclusivamente de incompetencia ou dalgún outro tipo.

Ademáis os presupostos non encaixan no lado dos ingresos, o señor Rocha falanos de 344 pisos pero a empresa autorizada a facelos, que é Promo Atlántico parece que aínda non solicitou licenza de obras, polo tanto os presupostos de Tui son irreais, xa que parten da base dun ingreso que non está, nin moito menos, garantido que se vaia producir, e nun momento económico tan complicado como o actual moito menos.

Do que non sabemos nada é do volume de débeda do concello, como non fan nada é posible que non sexa moi alto ainda que como son tan malos xestores é probable que consigan algo complicado: estar moi endebedados a pesar de non facer nada.

Nova comentada do Faro

Continua a traxicomedia en Tui

2010-06-13T09:25:00.000-07:00

Nestas últimas semanas a traxicomedia da política tudense deu unha nova viraxe, a nova negativa da Xunta a aprobar o Plan Xeral debido ás alturas que o alcalde pretende construir, para negocio propio, na finca Patazumba volve a colocar ao Partido Popular e a toda a corporación municipal diante do espello do seu estrepitoso fracaso. Neste momento a realidade sobre o Plan está clara e todos a saben ainda que só Converxencia se atreve a dicila Parte da entrevista na RMT na que se denuncia o que acontece co PXOM, o que nos da unha vantaxe política pero nos entristece como demócratas. Todo o mundo coincide en ámbitos políticos e xornalísticos en que Louzán (Presidente da deputación e do PP provincial) está moi interesado na fusión Capón-Rocha en Tui para conservar a Deputación e está presionando para que a Xunta aprobe un Plan ilegal, son sen embargo os técnicos da Xunta, e non os políticos do PP, os que sabedores de que hai un proceso penal en marcha sobre a Finca Patazumba que inclue ata cinco presuntos delictos do alcalde e outras persoas do PP de Tui, La juez imputa cinco delitos al alcalde de Tui por favorecer a su inmobiliaria, saben tamén que se aproban un plan ilegal a mesma acusación cae sobre eles (os técnicos da Xunta) ao estar o asunto sendo xulgado neste momento (subiudice) polo que estamos convencidos de que son os técnicos os que non queren ter problemas por aprobar unha ilegalidade que o Partido Popular é partidario de cometer.

Pero isto non é todo, agora Acción Tudense, partido de Capón Rey, que foi desprazado por Rocha da alcaldia por unha moción de censura no ano 98 e que sustentou o seu discurso político desde aquela na crítica a Rocha, hai uns meses comeza un achegamento que ainda non está explicado en absoluto, polo que debemos deducir que hai razóns ocultas dalgún tipo, sacándolle os presupostos adiante a un alcalde que recordemos que só conta co apoio directo de cinco concelleiros de nove necesarios, agora o caponismo fai o malabarismo impresentable de responsabilizar á Xunta da paralización do Plan en vez de acusar ao único responsable que é o seu antigo inimigo e actual amigo, Rocha e os seus intereses de negocio particular como só Converxencia se atreve a denunciar Entrevista completa a Carlos Padín na Radio Tui .

Capón e Ramón Alonso din agora que interrompen as negociacións para a fusión Capón-Rocha ata que se aprobe o plan, a nova no Faro de Vigo: Acción Tudense suspende la negociación con el PP hasta que se apruebe el PXOM aclarando iso si que o PP seguirá contando co seu apoio no concello para aprobar os presupostos, ou sexa fan unha reviravolta digna de campeón olímpico da trapallada, non acusan ao culpable da paralización do Plan que é Rocha senón que acusan á Xunta que neste caso está a facer o correcto e non contentes con iso garantenlle o seu apoio no concello a Rocha e ao PP, o que si fan é o paripé de que rompen as negociacións porque se dan conta de que o seu descrédito xa é tamén imparable, cando o que deberían de facer se tivesen interese real en que o Plan saise aprobado era por os seus catro concelleiros a disposición dunha moción de censura e dun goberno municipal de excepción ata as municipais do ano que ven que se dedicase exclusivamente a aprobar o Plan modificando as alturas da finca Patazumba que é o que hai que facer para que o Plan sexa aprobado de forma inmediata e é ao que Converxencia se compromete se ten responsabilidades de goberno a partir do ano que ven.

Case todo o mundo tiña claro a estas alturas que a operación “LA ALTERNATIVA” de Diz Guedes era unha operación política encamiñada a que nada cambiase en Tui, un verdadeiro timo da estampita incluso para varios dos membros da sua candidatura, neste momento o ex conselleiro está amortizado politicamente aparecendo implicado cada vez con máis forza na trama Gürtel de financiamento ilegal do Partido Popular, nova en Galicia Confidencial: Diz Guedes contratou catro veces coa Gürtel nun ano e no País: La Xunta de Fraga pagó a la Gürtel por un estudio del que no hay constancia pero cada vez está máis claro que o caponismo traballa na mesma liña: a continuidade do desastre en Tui e que Rocha, Diz Guedes e Capón non son senón tres caras do mesmo prisma, os tres responsables de que Tui teña perdido os últimos vinte anos.

Para agravar a bochornosa e ridícula situación política do noso concello aparece o BNG dicindo que a Xunta ten que indemnizar ao dono da finca Patazumba (a promotora da que Rocha é propietario) ou darlle unha edificabilidade extra noutra zona, o Bloque Nacionalista Galego ten a desvergoña de propor que sexamos os cidadáns (que somos os que financiamos a Xunta) os que lle paguemos a un alcalde-promotor que quere facer unha ilegalidade os seus negocios fallidos, isto é o que di o portavoz do BNG no concello: “entre esas solucións estaría indemnizar aos propietarios da Finca Patazumba polo recurte de edificabilidade ou ben permutar esa edificabilidade a outro lugar, segundo sinalaba Laureano Alonso” como podemos ler en Galicia Suroeste http://www.galiciasuroeste.info/tui.htm . A dereita tudense calificana os seus feitos pero tamén a inoperancia da esquerda tudense ante o peor goberno municipal imaxinable é absoluta e con declaracións como esta vai haber que deixar de falar de inoperancia e comezar a falar de connivencia.

Entrevista a CV Padín en Radio Tui 260410

2010-04-26T08:33:00.000-07:00

Entrevista completa en audio:

http://www.entertonement.com/clips/fsnwwhrnjy--Entrevista-a-CV-Padín-en-Radio-Tui-260410

Entrevista en tres partes en video (so son):

http://www.youtube.com/converxenciaxxi

De liberalismos, etiquetas e fraudes.

2010-04-04T11:45:00.000-07:00

Todos os conceptos ideolóxicos están sometidos a evolución e transformación pero a carencia de partidos demócratas liberais nos países latinos, tanto europeos como americanos deixou ao concepto “liberalismo” non sinxelamente sometido á evolución senón sometido a un manoseo, manipulación indecente e ás veces apropiación indebida tanto por parte dos socialistas como por parte dos conservadores.

Os socialistas e comunistas acuñaron o termo neoliberalismo e aplicáronlle máis ou menos as características seguintes: beneficio dos amigos desde o poder, insensibilidade social, desenvolvemento de políticas que fan máis ricos aos ricos e máis pobres aos pobres, protección dos monopolios e oligopolios e de todos os privilexios en xeral.

Ao non ser o liberalismo políticamente forte nas nosas sociedades e non ter capacidade, polo tanto, de defenderse desa burda manipulación, esa mensaxe foi callando en amplas camadas da poboación. Simultaneamente, algúns membros de partidos conservadores, no caso español, do PP, comezaron a dicir que eran liberais, e non houbo ninguén con poder político ou mediático que estivese interesado en destapar esa fraude: os da esquerda encantados para poder reforzar a sua satanización do neoliberalismo e os conservadores tamén contentos ao fagocitar, ante a falta de competencia, ese espazo político e ideolóxico.

Pois ben, resulta que o liberalismo non ten nada que ver coa imaxe distorsionada que difunde a esquerda coa etiqueta “neoliberalismo”. Etiqueta que se ve reforzada coa apropiación do termo “liberal” que fai parte da dereita conservadora, (que ademais tende a comportarse segundo a caracterización pexorativa de socialistas e comunistas). O liberalismo que defende a Internacional Liberal e as organizacións demócrata liberais do centro e o norte de Europa é unha

ideoloxía de raigame progresista, e foi a principal impulsora do sistema democrático do que agora desfrutamos.

O liberalismo cre nas bondades da economía de mercado porque afirma que é a mellor forma de crear riqueza e asignar os recursos de forma eficiente, tamén cre no control por parte do Estado dos monopolios e oligopolios, que ao non funcionar como mercados competitivos tenden a abusar subindo prezos e baixando calidades. O liberalismo defende a igualdade de oportunidades como mecanismo de mobilidade social a través dun ensino accesible ás persoas en función da sua valía e interese e non dos recursos e dunha sanidade universal de calidade que pode ser de provisión

pública e/ou privada pero sempre garantindo o acceso universal.

O escrupuloso respecto aos dereitos humanos tamén forma parte do cerne do liberalismo. Uns medios libres (nunca financiados con diñeiro público para garantir o seu control antidemocrático, como fan PP, PSOE e BNG) que exerzan un control efectivo sobre o Poder. O Estado de Dereito, a igualdade ante a lei e a separación efectiva de poderes son principios básicos para nós. A historia demostra que a concentración de poder leva ao abuso e só a ideoloxía liberal prevé este problema e propón a adopción de controis e equilibrios para evitar eses abusos. O control político do poder xudicial español por parte de PP e PSOE é un exemplo de como non se deben facer as cousas en democracia. Os liberais cremos no papel subsidiario da administración pública, nuns impostos baixos e na importancia crucial da sociedade civil e da libre empresa.

O liberalismo abomina dos privilexios, que non molestan nin a socialistas nin a conservadores e tamén abomina do intervencionismo de ambos os dous, como o de Esperanza Aguirre con Caja Madrid e os partidos representados no Parlamento Galego coas caixas, ou o de Aznar asegurándose de que en Telefónica mandase un amigo seu da escola como Villalonga. O liberalismo é tamén pioneiro nunha loita polos dereitos civís á que despois se apuntou a esquerda: o dereito a unha morte digna libremente decidida polo individuo, á unión homosexual, á pertenza ao ámbito do privado da relixiosidade de cada persoa, á tolerancia entre distintas relixións e ideoloxías políticas, ao respecto ás minorias raciais, relixiosas, linguísticas, etc...

O liberalismo é, en fin, a ideoloxía causa e consecuencia da democracia liberal, que é un sistema que chegou aos países latinos despois da exitosa experiencia dos países máis avanzados do mundo, que apostaron pola democracia liberal como forma de gobernación. A inexistencia, ata a nosa chegada, dunha opción liberal no noso sistema político impide o máximo aproveitamento das bondades dun sistema que en mans de socialistas, comunistas e conservadores non pasa de burda copia feita polos que se encontraron con esta realidade sen crer, de principio, nela.

As motivacións da política.

2009-11-22T07:49:00.000-08:00

É sabido que todas as accións humanas responden a unha motivación, algo que nos move a facer o que facemos, por exemplo traballamos ou ben porque esa actividade nos fai sentir ben e/ou porque o precisamos para cubrir as nosas necesidades de aloxamento, alimentación, sanidade, educación ou diversión.

Particularmente na política podemos ver varios tipos de motivación, os que nos diriximos á política con verdadeira vocación de servizo aos cidadáns e ao noso País facemolo motivados pola nosa ideoloxía, temos unha determinada idea de cara onde consideramos que debe camiñar a sociedade á que diriximos a nosa mensaxe política, ofrecemos un determinado curso de acción á sociedade que será a que posteriormente decida democraticamente se ese curso de acción, se ese camiño que se lle propón lle resulta máis ou menos atractivo que os camiños alternativos.

Somos, polo tanto, idealistas, xa que son as nosas ideas as que nos incentivan a actuar politicamente, os idealistas queremos chegar ao poder para aplicar as ideas que nos moven a actuar, non concebimos ao poder como un fin en si mesmo, senón como un medio para chegar a un fín, que é o da aplicación da nosa ideoloxía a través dunha serie de políticas públicas que consideramos que crearán unha sociedade máis rica no material e no espiritual.

Pero desgraciadamente as ideas non son a única fonte de motivación para todas as persoas que están implicadas na actividade política, desgraciadamente na política non hai só idealistas, é máis, os idealistas somos probablemente minoria, hai outros aos que lles motivan máis os intereses económicos, e hainos mesmo, como o alcalde de Tui, que se dedican a perseguir exclusivamente o seu beneficio persoal, o lucro, o poder polo poder, baixo o paraugas protector do Partido Popular, esta clase de persoas non están nos cargos públicos para traballar pola sociedade, non están en política para servir aos cidadáns, só están ao servizo deles mesmos.

Como idealista reinvidico a importancia dos valores e dos principios e como liberal considero lexítimo, positivo e necesario nunha sociedade o ánimo de lucro dos individuos e un valor que debemos ter claro como demócratas é que o enriquecemento persoal só pode ter como escenario o desenvolvemento dunha actividade na empresa privada nun entorno competitivo onde os contratos e os negocios se fagan por intelixencia e traballo e non por favores, o uso da administración pública financiada cos impostos de todos, para o lucro indirecto dos responsables políticos ou de pseudoempresarios que viven do favor supón unha conduta despreciable e que nos empobrece a todos material e espiritualmente sen que lle importe nen a conservadores nen a socialistas que non toman medidas para frear a crecente vaga de casos de corrupción nas suas filas.

A administración pública, desde o papel subsidiario que defendemos, ten que se centrar en xerar o marco e as condicións máis favorables para que a iniciativa privada floreza, infraestruturas, sanidade, educación, contención da presión fiscal, axilidade administrativa para non paralizar a actividade económica como acontece en Tui, etc.

Alguén que considera o idealismo como algo negativo teria, inmediatamente despois que explicar cales considera que deben ser as motivacións para dedicarse á actividade política, o rencor?, o enriquecemento persoal ilícito?, o medre social?. A quen considera negativo e síntoma de inmadurez o idealismo gustaríame preguntarlle cales cre el que deben ser as motivacións para decidir implicarse en política.

Así conciben os provincianos a comunicación de Galicia.

2009-10-30T05:05:00.000-07:00

"Lo que se pretende, y es lo importante, es que al final, un ciudadano que está en Madrid, en el aeropuerto de Barajas, y quiere coger un vuelo a Galicia, pueda venir de la forma más cómoda posible". Frase literalmente reproducida da edición de onte de La Voz de Galicia e posta en boca de Agustín Hernández, conselleiro de infraestruturas preocupado, en que sexa cómoda a viaxe de Madrid a Galicia e non preocupado porque os galegos teñamos un sistema aeroportuario que nos permita interrelacionarnos o mellor posible con España, Europa e o Mundo.

Claro, o 80% do tráfico aereo de Galicia é con Madrid e agora sabemos porqué, para a comodidade dos que están en Madrid e dentro duns anos teremos un Tren de Alta Velocidade tamén con Madrid que seguindo o mesmo patrón de pensamento significa que o que se busca é a comodidade dos que están en Madrid e non comunicar a Galicia co Mundo, tampouco importa ao PP e ao PSOE gastar centos de millóns de euros en crear unha infraestrutura cun servizo redundante co único para o que sirven os tres aeroportiños que temos que é comunicar a Madrid con Galicia.

Eu creo que os galegos queremos estar comunicados con Madrid e co maior número posible de sitios e a política de infraestruturas segue unha concepción ultracentralista só preocupada porque Madrid esté moi ben comunicada cos demais, o máis patético de todo isto é que sexa alguén que debería velar polos nosos intereses quen tamén vele polos intereses de Madrid.

CONSTRUINDO UNHA NOVA CULTURA

2009-06-10T05:11:00.000-07:00

Cando o que se pretende é construir un novo proxecto político é imprescindible dotalo dunha cultura propia e diferenciada se se quere que este proxecto teña unha continuidade no tempo máis alá das persoas concretas que o dirixen en cada momento, ese constructo cultural de grupo cumpre duas funcións primordiais; por un lado diferenciar ao partido dos seus competidores ou adversarios políticos e por outro lado cohesionalo e fortalecelo a nivel interno.

Unha das grandes probas que o noso país ainda ten pendente de superar para estar na vangarda das nacións hispánicas e europeas é a capacidade de autoorganización política, sermos capaces de demostrar que non nos teñen que vir de fora para organizarnos e para indicarnos como malgastar o noso capital democrático en apoiar intereses que non son os nosos. O noso partido, CXXI responde precisamente a esta necesidade que sentimos de que os galegos poidamos enfocar o noso capital democrático na xeración de valor e peso político, de autoestima colectiva e de benestar económico para o noso pobo.

Para crear esta ferramenta ao servizo de Galicia hai que preparala e dotala dunha determinada cultura que a faga apta para este propósito e a cultura que queremos crear en Converxencia para que o noso sexa un proxecto con posibilidades de permanencia e de éxito configurase entorno a unha serie de piares ou valores e principios fundamentais: a apertura ao exterior, o compromiso, a liberdade de opinión, a humildade, a asertividade, o respecto, a tolerancia, o espirito positivo, o espirito construtivo, o consenso, as maiorías e a disciplina.

O galeguismo político precisa dunha ferramenta con vocación maioritaria, con vocación de facer país, con vocación central e estabilizadora da radicalizada política galega e con vocación de apertura á sociedade, con seguridade en si mesma para xerar, cultivar e manter unha dialéctica enriquecedora entre a sociedade e a organización, isto plásmase en primeiro lugar nunha política de afiliación totalmente aberta, co único requisito do pagamento dunha pequena cota que indique de forma indiscutible a existencia de compromiso co proxecto. En C.XXI ninguén poderá vetar a ninguén, non haberá exames, non haberá desconfianza e non haberá sectarismo de ningún tipo, todo o mundo que teña compromiso é benvido en Converxencia XXI. Para quen non queira afiliarse tamén haberá un espazo de participación como simpatizante, colaborador local, figura pensada para aquelas persoas que queren botar unha man ao partido pero só a nivel local ou doante económico para aquelas persoas que queiran contribuir simplemente ao sostimento económico do partido, todas as posibilidades de interrelación estarán abertas para que a comunicación do partido coa sociedade sexa o máis fluida posible.

Non hai nin haberá censura dentro de CXXI, non se reprimiran as opinións libremente expresadas de ninguén, é sempre bo que sexamos capaz de expresar as nosas opinións con humildade e asertividade, é exixible que sempre falemos co debido respecto e tolerancia polas opinións diverxentes e as persoas que as sosteñan e defendan, no debate e no intercambio de opinións sempre debe prevalecer un espirito construtivo que busque sumar, que focalice no que temos en común e no que nos une e non no que nos separa, un espirito positivo que reflexe a vontade que todos temos de sumar, de xuntar forzas en beneficio de Galicia.

Estes debates e intercambios de opinións buscarán con determinación o consenso e cando este non sexa posible serán as maiorías as que marquen a liña a seguir e desde ese momento será exixible unha disciplina a todos no cumprimento ou transmisión do decidido nese consenso ou, no seu defecto, no decidido pola maioría.

Aspiramos a dotar ao noso País dunha ferramenta ao seu servizo que sexa eficaz, potente e sólida pero ao mesmo tempo sexa aberta, tolerante e flexible para que a ilusión e motivación que xa estamos comezando a crear encontre os cauces para o seu crecemento e expresión, e cremos que na procura deste obxectivo todos temos que compartir e asumir como propios unha serie de elementos culturais como os devanditos.

Existe un espazo político para Converxencia?

2009-06-03T11:08:00.000-07:00

O presente artigo visa respostar unha pergunta à que algúns lle levamos um tempo dedicando moitas horas de pensamento; existe ou non existe un espazo político galeguista ou nacionalista galego non comunista ou socialista suficientemente grande e suficientemente sólido como para que sexa viable a sua existencia organizada, independente e como alternativa de poder en Galicia?.

Para tentar ubicar máis claramente o terreno de xogo actual podemos botar man do inquerito que o CIS fixo en Galicia con motivo das eleccións autonómicas http://www.cis.es/cis/opencms/-Archivos/Marginales/2780_2799/2783/e278300.html os dous datos que tirei dai foron o do posicionamento do conxunto do electorado galego e dos tres partidos con representación parlamentaria, en dous eixos; o esquerda – dereita e o eixo identitario galeguismo – españolismo explicitado polo CIS como máis ou menos nacionalismo (para o CIS son só nacionalistas os galeguistas). Segundo este inquerito e nunha escala de 0 a 10 os galegos situanse e situan ás tres forzas políticas nas seguinte puntuación segundo o eixo identitario (galeguismo – españolismo) e o ideolóxico (esquerda – dereita). Tamén se engade unha área de influencia de cada forza e o lugar que aspira a ocupar Converxencia XXI, o gráfico sería o seguinte:

Chama moito a atención o lonxe que das percepcións políticas do galego medio están tanto o BNG como o PP, partido que goberna a Xunta de Galicia con maioria absoluta, vese claramente como existe terreno de xogo para un partido que represente a aqueles cidadáns non de esquerdas pero máis galeguistas que o PP (situado pola cidadania nun antigaleguismo claro) e aqueles cidadáns máis galeguistas pero non tan de esquerda como o BNG (situado pola cidadanía moi próximo á estrema esquerda). É tremendamente chamativo o espazo que no eixo esquerda – dereita encontramos entre o PP e o PSOE, do 7.92 do primeiro ao 4,09 do segundo, encontramos un “oceano” de case catro puntos no que non aparece ningunha forza política de ámbito parlamentario cando hai unha maioria de galegos que se autoubican nese espazo ideolóxico do centro e do centro – dereita. No eixo identitario hai un oceano case tan grande entre o PSOE e o BNG, estando o PSOE situado no 4,73 e o BNG no 7,99 máis de tres puntos, outro espazo enorme no que tampouco aparece ningunha organización política con representación no Parlamento de Galicia.

Tanto a análise dos posicionamentos identitarios como os do eixo esquerda-dereita poñen de manifesto a existencia dun espazo grande que non ten reflexo a dia de hoxe nas institucións autonómicas. Poderíamos engadir un terceiro eixo do que non temos datos demoscópicos do CIS que é o autoritarismo – liberalismo e que é independente da fratura esquerda – dereita, e que sí ten en conta a brúxula política http://www.politicalcompass.org/es/ pareceme claro que a política galega precisa unhas doses de liberalismo das que carece xa que o autoritarismo predomina nas políticas e atitudes das tres forzas con presenza.

Que hai un espazo de considerable tamaño para un partido como Converxencia XXI parece innegable, a esta análise podemoslle engadir datos procedentes da experiencia do, tan fugaz como espectacular, éxito de Coalición Galega, no ano 1985 o nivel de conciencia política no país non era evidentemente superior ao de hoxe e un partido ben financiado (Coren e CiU), con un bo lema “Galegos, fagamonos respetar” e un candidato presentable como Pablo González Mariñas conseguiu da noite para a mañá once deputados autonómicos, algúns en zonas nas que contaba con redes caciquis como Ourense pero outros nas provincias atlánticas onde non contaba con esas redes. A partir do esfarelamento de C.G. debido á sua falta de cohesión e bases ideolóxicas firmes e diferenciadas cando o seu procer Franqueira enfermou, todos os intentos de lanzar un proxecto no centro galeguista foron capitaneados por veteranos políticos en busca dunha segunda oportunidade o que lles restou credibilidade, tivemos o caso de Juan Fernández e Enrique Marfany con Democracia Galega, partido que non aportaba nada diferenciado ideoloxicamente do PP, despois vimos a aterraxe de Soto no Partido Galeguista con candidatos que se atreveron a facer o que non se atrevía ainda nese momento a facer o PP como chamarlle La Coruña á cidade herculina, despois tivemos o caso de Pablo Padín e Xoan Gato con Terra Galega. Enfin unha sucesión de intentos mal plantexados, carentes de horizonte biolóxico, de base ideolóxica, e por tanto da necesaria cohesión para enfrentar unha inevitable travesía no deserto de bastantes anos necesaria para colocar a un partido de centro galeguista de novo nas institucións máis importantes.

É NECESARIA CONVERXENCIA XXI?

2009-05-19T04:33:00.000-07:00

Galicia precisa ter unha ferramenta de futuro propia, un partido que deseñe un proxecto de País no que o progreso, a autoestima e a modernidade sexan compatibles cun exercicio de dignidade, orgullo e galeguidade. Sin embargo cando aparece un novo partido político despois de máis de trinta anos de democracia parece lóxico preguntarse cal é a necesidade á que responde.

Pois ben, a nosa motivación proven da necesidade insatisfeita que vemos en Galicia dunha formación política propia e integradora que translade unha mensaxe positiva, de autoestima, constructiva e de centralidade; unha forza política capaz de construir un discurso atractivo para a maioria da nosa cidadania e un discurso que sendo compatible coas percepcións políticas da maioria, traslade un proxecto ambicioso de país, que acabe con complexos e sumisións a intereses alleos tan presentes noutras forzas galegas. Estamos convencidos de que isto é unha necesidade do país, unha necesidade que moita xente ve e que outra moita non ve a dia de hoxe pero que, chegado o caso, se sentiria atraida por unha oferta destas características unha vez que esta se fixese visible.

O sistema partidario galego actual representa un problema para o noso desenvolvemento democrático, político, social e económico actual e futuro, encontramonos con dous bloques ou compartimentos con capacidade para formar maioria, por un lado o bloque monopartito de dereitas representado polo PP e por outro lado, o bloque bipartito das esquerdas formado por PSOE e BNG. Comezando por este último acabamos de visualizar nestes últimos anos na Xunta e continuamos a ver en moitos concellos a distancia ideolóxica e cultural que separa a estas duas opcións o que dificulta enormemente e de forma obxectiva, o seu entendimento e a formación de coalicións estables e cooperativas ademáis de meramente competitivas como é e foi o caso dos bipartitos PSOE –BNG.

O PSOE ao non ser unha organización exclusivamente galega e non ser capaz de xerar unha opción propia medianamente consistente como seria o caso do PSC en Cataluña, sempre subordina e subordinará o interese galego ao doutros grupos territoriais ou de presión con máis capacidade ou máis autoestima, este feito constatable desde o ano 1982 no que o PSOE accedeu ao poder estatal revelan que o Partido Socialista non é, e por motivos estruturais e non conxunturais, non poderá chegar a ser un instrumento eficaz na defensa dos nosos intereses colectivos, xa non só como país, senon tan sequera como territorio con intereses diferenciados.

O BNG é, a día de hoxe, a única forza propia de Galicia con representación no Parlamento autonómico e nos concellos das sete principais cidades, a historia recente do noso país fixo que o nacionalismo galego politicamente actuante se nuclease a partir dos anos oitenta arredor dun partido autodefinido como marxista-leninista e doutros grupos de estrema esquerda, foi este grupo quen o conseguiu e ese mérito hai que llo recoñecer pero esta realidade histórica conseguiu tamén colocar ao nacionalismo político excesivamente lonxe das percepcións ou obxectivos políticos dunha inmensa maioría da nosa sociedade, esa identificación da defensa política do país con posturas estremistas de esquerdas fixolle e estalle a facer mal ao proxecto de construcción nacional que Galicia precisa. Desde posturas tan esquerdistas, sectarias, defensivas e negativas demostrouse imposible achegar o galeguismo político a amplisimos sectores sociais que simplemente non son de esquerdas, nin altermundistas, etc. Tampouco é agora viable mudar ese posicionamento na esquerda socialista e comunista do BNG para atraer a novos sectores como Quintana tentou, o único que esta táctica conseguiu foi disgustar a unha parte significativa dos seus apoios tradicionais sin lograr atraer, alén dalgúns votos clientelares no rural, novos caladoiros electorais.

O outro compartimento estanco do sistema de partidos galego é o da dereita concentrado en torno a unha única organización, o Partido Popular, este partido está situado tanto no eixo identitario, que marca o seu crecente desprezo pola nosa identidade, como no eixo esquerda dereita cada vez máis lonxe do centro, é posible que isto sexa a consecuencia da evolución dunha parte importante da sociedade galega pero tamén é certo que un PP tan forte representa unha anomalia que poderíamos considerar preocupante en calquera democracia occidental avanzada que é o que nós pretendemos ser.

A existencia destes dous compartimentos estancos tan alonxados entre si introduce unha tremenda inestabilidade política na nosa terra, cando se produce unha alternancia no poder, como acaba de acontecer, ou como aconteceu no 2005 un dos dous compartimentos cuestiona unha parte fundamental das políticas públicas e do traballo lexistativo do anterior, vemos agora ao PP de Feijóo cuestionar a política sanitaria, a enerxética, a educativa, a lingüística, a de infraestruturas e un longo etcétera. A carencia de consensos básicos e de sentido e responsabilidade de País arredor de asuntos cruciais e esenciais para o noso desenvolvemento condenannos a un continuo facer e desfacer, a unha continua inestabilidade e a un continuo fracaso como tamén exemplificou outro tren que se perdeu, o do novo estatuto, as políticas públicas requiren para ser efectivas dun tempo e dunha estabilidade, pero claro, e aquí está o problema, que van consensuar unha das dereitas mais rancias, e conservadoras como a do PP cunha das esquerdas máis anacrónicas de Europa occidental como é o BNG?, que vai consensuar un partido cada vez mais orgulloso da sua desgaleguización como o PP cun partido cun discurso caduco na cuestión identitaria, pero galeguista ao fin e ao cabo, como o BNG?. Ademáis no medio temos un PSOE máis capacitado para a consecución de consensos pero que non ten proxecto para este País e que ao estar inmerso na dinámica de Compartimentos estancos non pode facer nada para mellorar ou fluidificar este problema.

Esta dinámica tan dañina de compartimentos alonxados só pode ser rota para beneficio de Galicia por un partido que ocupe un espazo central, un espazo de consenso, un espazo construtivo que é o que demanda a maioría da sociedade galega pero que non ten a día de hoxe a sua plasmación na política partidaria institucional. Este partido lubrificaría os comportamentos estremistas de PP e BNG ao poder pactar en ambas direccións obrigando aos extremos do sistema a buscar un consenso en beneficio do país se é que queren gobernar, Converxencia nunca sería refén de ningún outro partido porque sempre tería unha alternativa de pacto. Imaxinemos por exemplo unha Cataluña na que os posibles gobernos fosen un PP con maioria absoluta ou un pacto PSC-ERC, todos coincidiriamos en que estarían perante un problema grave na construcción do seu futuro, pero Cataluña ten un gran partido central como é CiU mentres que ERC e o PP son partidos marxinais dos extremos do sistema e que non poden condicionar demasiado o que acontece no país. Este é o referente de Converxencia XXI, sermos capaces de construir unha CiU adaptada ás peculiaridades de Galicia pero que xogue o mesmo papel na construcción de futuro para o seu país.

Rajoy, O Monolingüe

2009-05-12T08:26:00.000-07:00

O outro día decidín ver o programa “Tengo una pregunta para usted” de TVE, ademais de ser eu alguén bastante politizado este é un formato que me atrae especialmente xa que a espontaneidade e audacia dalgún participante pode chegar a meter nun aperto ao líder de turno, cousa que nunha entrevista xornalística normal en España é máis ben complicado, o que non acontece, por pór un exemplo, en Portugal ou no Reino Unido, onde os xornalistas son verdadeiramente incisivos nas entrevistas, como no Hard Talk da BBC onde, como o seu nome indica, o xornalista non anda con díxomes díxomes.

Pois ben, o convidado do outro día no programa da TVE era o noso paisano Mariano Rajoy Brey, aínda que non puiden tirar conclusións nada claras, por exemplo, de cales son as políticas públicas que o seu partido propón para contribuír desde as institucións do estado a saír da grave crise pola que atravesamos, si houbo unha pregunta que me fixo, por fin, entender todo o posicionamento lingüístico do líder do Partido Popular, e por ende, do seu partido. Un participante preguntoulle a Rajoy se sabía falar inglés, e a reposta foi negativa, ¡resulta que Rajoy non sabe falar inglés!, segundo el, porque na súa época o que se estudaba era o francés, o intrépido participante non quedou por aí e inquiriu ao presidente do PP se cría que sin saber inglés ía ser capaz de representar a España adecuadamente nos foros internacionais, o entrevistado non mostrou nin o máis mínimo asomo de vergoña ou de propósito da enmenda.

Eu sempre crera, ata ese fatídico día, que Rajoy fora practicamente o único deputado da historia do Parlamento de Galicia que nunca falara galego porque simplemente desprezaba a nosa lingua, pero agora doume conta que estaba nun erro, e todo se debe a que na súa época o que se estudaba era o castelán, o problema de Rajoy co galego resulta que é que non o sabe falar, hai que ver o mal pensado que son.

Parece que, ao menos, desde o punto de vista lingüístico, quen aspira a presidir España e quen supoño que aspirará a representar ao estado en todos os foros internacionais, non evoluiu nadiña desde que ía ao instituto. Rajoy cando acabou o instituto foi á Universidade onde estudou dereito, ao rematar a carreira preparou as oposicións para Rexistrador da Propiedade, que segundo os entendidos é unha das oposicións máis complicadas, o noso protagonista pasou esta difícil proba con tan só vintecatro anos, polo que hai dúas cousas que lle teremos que presupor, a capacidade memorística e a de traballo.

Para aprender calquera cousa dúas son as condicións necesarias: capacidade e interese, Rajoy tiña interese en ser rexistrador, pero parece que non tiña nin ten un interese nin parecido nas linguas, ao menos, en ningunha lingua que non sexa o español, venme á mente o caso do andaluz José Montilla que preside a Generalitat e toma clases de catalán a diario, é un exemplo dun home con pouco tempo, como Rajoy, pero que si ten interese en aprender algo que considera imprescindible para o exercicio do seu cargo.

Voltando ao programa da tele e vendo a cantidade de veces que usou os termos nación, patriotismo, mesmo con frases como; “España es una gran nación” e outras similares podemos facer unha análise psicolingüística para averiguar cal é a fonte desa desmotivación para non estudar idiomas, todo apunta na mesma dirección: a súa ideoloxía. ¿Non pode ser que a falta de interese de Rajoy por ampliar a súa capacidade de intercomunicación na casa e fora non teña algo que ver coa súa ideoloxía españolista ou nacionalista española?, ¿non pode ser a cerrazón e falta de horizontes desa ideoloxía a que provoque que Rajoy aspire a ser o único presidente do goberno ou primeiro ministro dun estado da UE que non saiba inglés?, ¿non era esa ideoloxía a que informaba os contidos educativos na “época” de Rajoy?, ¿e a que ordenou a dobraxe de todas as películas para evitar a contaminación dos españois coas linguas estranxeiras como literalmente rezaba o correspondente decreto da ditadura?.

E é que o españolismo non só rexeita as linguas domésticas que non son o castelán, acabamos vendo que tamén rexeita, aínda que dunha forma máis disimulada, as linguas que máis poden facilitar a intercomunicación a nivel internacional e que, no seu foro interno, consideran competencia da súa lingua nacional, o español. O estado español pecha todas as clasificacións da UE no que a dominio de linguas foráneas se refire e a pauta repítese; Suárez, Felipe González, Aznar, Zapatero non sabían inglés cando ocuparon ou ocupan o cargo de presidentes e Rajoy quere ser presidente no 2012 sin saber inglés. Que contraste con Arzalluz e Pujol, de xeracións similares ou anteriores que saben falar inglés, francés, alemán, español e vasco nun caso e catalán no outro, ¿quen é o cerrado?, ¿quen é o falto de miras?, ¿quen é o que ve fronteiras en todas partes?.

Lémbrome da famosa nena de Rajoy da última campaña das xerais, seguro que o seu peor pesadelo seria que esa nena falase galego, e poida que non tivese moito interese en que falase inglés, a min gustaríame que se algún día teño unha nena fale galego con naturalidade e sin complexo de parecer “un gallego profundo” termo acuñado polo secretario de Relacións Internacionais do PP Jorge Moragas, e que ademais saiba falar español e inglés, isto se non ten moito interese polas linguas, porque son dos que creo que o ensino obrigatorio galego ten que garantir o dominio universal destas tres linguas para que no futuro a nosa cidadanía teña a liberdade real de escoller en que idioma quere expresarse na casa e fora, algo que ao españolismo nunca lle preocupou, ¿non señor Feijóo?.

Problemas Internos

2009-02-17T13:47:00.000-08:00

Onte achegueime polo pleno no concello de Tui, o asunto de mais relevancia política que se ia debatir era a cesión dos terrenos traseiros da Área Panorámica á Consellería de Sanidade para a construcción dun novo ambulatorio. A única intervención crítica foi a de José Manuel González número dous do T.U.I. partido máis coñecido para muitos como “LA ALTERNATIVA”, José Manuel criticou a ubicación baseándose, sobre todo, en que os accesos ao lugar non eran nada bos en caso dunha urxencia, especialmente en dia de feira, os xoves. O alcalde defendeu que ao estar céntrica muitos tudenses se poderían achegar a pé e non en vehículo supondo isto unha comodidade para muitos cidadáns. O PP, Acción Tudense e PSOE votaron a favor, o BNG abstívose e o T.U.I votou en contra. Resulta chamativo que cando “LA ALTERNATIVA” vota en contra dunha proposta do PP é precisamente cando ao PP non lle fan falta eses votos, ¿será por casualidade?.

No debate deste asunto voltouse a por de manifesto o baixísimo perfil político da oposición no Concello, ninguén aproveitou para criticar o retraso de muitos anos co que se busca unha ubicación ao ambulatorio, nin falar do empeñado que estaba o PP en que se comprase un terreno ao lado do actual ambulatorio para facer unha ampliación, nen de responsabilizar diso a Rocha, que lembremos que é alcalde desde o ano 98, ninguén aproveita para reprochar ao Partido Polpular que ese terreno leve feito un lamazal todo o seu periodo no goberno municipal, e que o Concello sega sen ningún tipo de planificación urbanística por culpa de que os nosos gobernantes teñen intereses lucrativos vinculados ao urbanismo e por tanto non ceden ás peticións da Consellería para sacar adiante o Plan Xeral. Un asunto que se presta como poucos para por en cuestión a desastrosa xestión urbanística do PP, sáldase cun debate sobre si as ambulancias van tardar muito en pasar polas lombas de Casal Aboy, así nos loce o pelo.

O alcalde ten completamente dominados psíquicamente ao seus rivais, procura tratalos formalmente ben, chamaos polo nome de pila, é amable con eles, iso si, si se comportan como cordeiros degolados e non lle plantexan ningún prolema, en canto algún pretende facer un ataque minimamente consistente ameaza con retirarlle a palabra.

Carmen, a número dous do BNG, sacou a colación uns problemas en Areas coa nova vía rápida e mencionou un problema bastante grave, que o acceso ao Polígono de Areas era unha estrada parroquial e que isto supuña un grave estrangulamento para o Polígono e para os viciños especialmente agora coa abertura do Outlet. Outro asunto para poder atacar ao Alcalde pola sua corresponsabilidade na absoluta falta de planificación que supón esta chapuza de que sexa unha estrada dunha parroquia a que da acceso a un polígono, algo realmente terceiromundista e que permitiria un ataque forte e completamente merecido contra o alcalde que tampuco se produciu.

Despois do asunto de Areas mencionaronse polo Alcalde algúns problemas relacionados con expropiacións en Guillarei debidos ao paso do AVE Vigo-Porto, o PSOE dixo que Antón Louro, deputado dese partido e presidente da mesa de Infraestructuras no Congreso se pasaría a falar cos afectados en Guillarei, ¿tera algo que ver a proximidade das eleccións?. O PSOE tamén propuxo que o aparellador municipal José María Melero non continuase despois dos 65 anos para deixarlle o paso a alguen mais novo, o único argumento a favor desta renovación foi que esta medida podería paliar o desemprego, o voceiro nesta ocasión do PSOE, o seu número dous recordoulle tres ou catro veces, cunha sumisión e un servilismo absoluto ao Alcalde que él era o que tiña a potestade nesa decisión.

Laureano, do BNG no turno de rogos e preguntas sacou un par de cuestións de relevancia política, unha é que a numeración dos decretos tiña saltos no vacio, o que significa ou erros administrativos ou o que seria pior, ocultación de documentos, a resposta de Antonio Feliciano Fernández Rocha foi encollerse de hombros e isto pareceulle ben ao representante do Bloque que pediu humildemente e por favor que se tentase solucionar, nun tema onde xa se podía ter mordido en oso atacando a falta de transparencia e orden do goberno o Alcalde saiu, como sempre, de rositas. O mesmo grupo preguntou despois polos problemas do PP, Rocha respondeu que era católico e que, polo tanto, perdoaba aos seus compañeiros e engadiu que estes eran problemas internos do Grupo Popular e quen non ia responder a mais preguntas sobre o asunto, aquí a oposición tampouco aproveitou para recordarlle a todo o mundo que os “problemas internos do PP” perxudican e levan muito tempo perxudicando ao noso municipio e que cesar a dous concelleiros é un problema de Tui, non só un “problema interno do PP”, unha oportunidade perdida máis para deslexitimar ao partido político que leva vinte anos (desde que Diz Guedes propuxo a Capón para alcalde no seo do PP en 1989) sumido en “problemas internos” que están facendo que Tui esmoreza social e economicamente e que Tui non pode seguir outros vinte anos perdendo o tempo por culpa dos “problemas internos do PP”.

¿E que foi de Miguel Capón?, missing, perdido en combate e desexando voltar ao partido que o humillou xa en varias ocasións, só dixo que él tamén era católico e que para perdónar, o Catecismo del Padre Astete, que se lle ensinaba aos rapaces no franquismo, pedia catro requisitos. Esa nota de cultura xeral non compensa un silencio complice de quen se presta a negociar con calquera, sempre que sexa do PP, supoño que esta era outra norma do mesmo catecismo.

PRIMEIRO PLENO

2007-07-30T12:57:00.002-07:00

Non vamos entrar en debate

O pasado xoves tivemos a oportunidade de asistir ao primeiro pleno, despois do da constitución do mesmo, do Concello de Tui. Parece claro que vai ser un mandato de continuidade, probablemente o último de Rocha, e dunha maneira de facer política que debe, definivamente quedar ubicada no pasado e canto mais pretérito mellor.

No que se refire aos aliñamentos dos grupos o T.U.I. continua a ser a incognita, ou polo menos iso van pretender eles, manter unha ambiguidade calculada entre o Rochismo e a oposición, vaille ser mui complicado manter esa ambiguidade durante todo o mandato, e en todo caso esa ambiguidade supón o seu definitivo certificado de defunción política, a mesma ambiguidade que o levou ao fracaso na campaña quere mantela agora nos catro anos de mandato, é moi libre de facelo pero os réditos políticos para as próximas municipais van ser ben poucos, non se consigue atraer a ninguén coa indefinición, hai que mollarse, nun sentido ou noutro e moito mais cando estamos a falar de dar un posible apoio baixo corda a un alcalde indefendible, en fin, no pecado seguirá levando a penitencia, ígual que Tui, o seu "pecado" de apoiar a alguén como Rocha seguirá sendo a sua penitencia a traves do seu anquilosamento social e económico, ainda que ben pensado só unha sociedade anquilosada e nada dinámica pode apoiar a alguén como Rocha polo que poida que este, sendo consciente disto, esté interesado, ademais de en que o casco vello caia a pedazos, en que Tui non adquira un dinamismo que acelere a sua perda de control.

Do outro lado hai unha especie de Bloque Opositor Tudense (en diante BOT), formado por AT, PSOE (o PSdeG non existe) e BNG. A política fai extraños compañeiros de cama e o único que une a Capón cos grupos de esquerda non é mais que un necesario e perfectamente xustificable antirochismo. No pleno viuse claramente que Nani non quere formar parte deste BOT. Botase en falta por parte do BOT unha oposición con moita mais carga política, cando Rocha di "non vamos entrar en debate" habería que telo atacado con dureza, e logo, ¿para que está o pleno?, Rocha é un elemento cunha cultura política antediluviana autoritaria e rexeita o debate e moito mais a crítica por iso mesmo, cando tiña maioria absoluta os plenos eran cada dous meses e pola mañá para que non houbese debate e para que si o habia ninguén se enteirase. O debate e o intercambio de ideas é saudable para a democracia e a sociedade pero cando alguén está en política por ánimo de lucro non lle interesa someter as suas ideas a debate, ¿que ideas pode ter Rocha mais alá de recalificacións e negocios urbanisticos feitos á sombra do poder municipal?.

Rocha é unha persoa intelixente, sen nengunha formación nen cultura pero mui intelixente, o lamentable é que use esa intelixencia para facerlle mal a Tui e aumentar espectacularmente as suas contas correntes a costa do resto da cidadania, é moi intelixente especialmente desde o punto de vista emocional, cando algún opositor actua de modo constructivo e moderado tratao ben, intenta concederlle algún tipo de favor, como por exemplo estudar esa proposta, etc. Isto é un engaña bobos, un político antidemocrático e corrupto como Rocha non pode ser enfrentado cunha oposición tranquila como si aqui non pasase nada, vamos ver se o BOT se decata disto e comeza a facer unha oposición incisiva. O BNG comezou moi brandiño chegando Lano a falar do talante ZP de Rocha, o PSOE deu algo mais de caña pero especialmente a Diz Guedes, e non conven desviar o enfoque, é moi fácil cebarse agora con Nani, despois do seu fracaso, pero con quen de verdade hai que cebarse é co goberno municipal. Ademais atancando ao Goberno, tamén se ataca ao T.U.I. na medida en que estes apoien ao goberno.

Estivo acertado o portavoz do PSOE cando puxo de relevo a continuidade que se producia nas dedicacións exclusivas reseñando especialmente a de urbanismo para Prada, despois dunha xestión completamente fracasada a decisión do alcalde é ratificar no posto ao delegado de Urbanismo. A contia das dedicacións non chama especialmente a atención, 1900 euros brutos ao mes para os dous concellais con dedicación e 1600 para a media dedicación do Alcalde, é sen dúbida bastante mais do que estas persoas conseguirían gañar no mercado laboral libre por conta allea pero son cantidades razoables, inferiores, por exemplo ás dedicacións dos concelleiros do BNG e do PSOE en Tomiño. Só que no caso de Tui temos unha dúbida, ¿é esta a sua única fonte de ingresos relacionada coa actividade política?, é vox populi que non.

Por último tamén vimos o papel de mulleres floreiro que para o PP teñen as suas concelleiras non depositando nelas nengunha confianza nen delegación política de relevancia acorde cos postos que ocuparon nas listas, vamos ver se estas asumen ese papel asignado de mulleres floreiro ou reinvidican maior protagonismo, non me extrañaría nada que o tránsfuga Sousa estivese presionando para que algunha delas demita e entrar el de novo como concelleiro.

TUI IS DIFFERENT

2007-06-30T22:57:00.000-07:00

O venres pasado cando chegaba de traballar encontreime cunha novidade, o concello tiña situado en puntos estratéxicos dun cada vez mais deteriorado casco vello letreiros de Información Xeral supostamente orientados precisamente a informar aos turistas que, nomeadamente durante o verán, chegan á nosa moi nobre e moi leal cidade (título que cada vez merecemos menos).

Tratase de facer que se fai mentres o maior patrimonio de Tui e un dos mais destacados de toda Galicia, vai caindo progresivamente a cachos perante a indiferencia dun poder político-económico para o que o casco vello chega a ser mesmo un estorbo, pensará o señor alcalde.......se o casco vello se convirte nunha alternativa residencial atractiva terei mais problemas en vender as miñas promocións no resto de Tui, por tanto non me interesa o casco vello. Algo tan simple e patético como isto, sen embargo moitos tudenses parecen satisfeitos, a xulgar polo resultado eleitoral, con que alguén que mistura claramente política municipal con negocios privados siga a ser quen rixa os destinos do noso municipio. Pomos ao raposo a cuidar das galiñas e así nos luce o pelo. Cando estou con alguén de fora no Parador ou entrando en Tui desde Valença, sempre fago o mesmo, sinalo as ruinas do Teatro Principal e digolle a quen me acompaña que é o Teatro mais antigo de Galicia e preguntolle se de onde el procede isto é posible, de momento fixeno cun sueco que dixo que iso en Suecia seria impensable, e cun madrileño afin ao PP, que se sentiu avergoñado cando lle dixen que o alcalde de Tui era do PP e que o seu antecesor, outro ex alcalde do PP sen intereses na construcción propuña tiralo e facer un aparcamento no mesmo lugar.

Moita xente non quere ver o impulso económico que dun potenciamento do casco vello, através do Plan Especial do Casco Histórico, a candidatura a patrimonio da humanidade en conxunto con Valença, as axudas á rehabilitación, etc se lle podería dar á hosteleria e ao comercio da cidade e portanto ao conxunto da nosa economía, o turismo pode e debe ser unhas das principais fontes de riqueza do noso concello pero compre por en valor os recursos e non estragalos como o estamos a facer nos. Recordo a alguén do BNG dicir que o verdadeira riqueza proviña das actividades agrícolas e mariñeiras e que o Turismo non era fonte de riqueza, claro que esta mesma persoa dicia que o Euro só valería para ir á feira de Valença, cando alguén proven do resistencialismo da esquerda antisistema notase, teño curiosidade por coñecer a política do BNG á frente da Dirección Xeral de Turismo da Xunta.

Hai unha frase feita que di: "o nacionalismo curase viaxando", e eu pregunto ¿como se cura o palurdismo de quen despreza o seu idioma e non sabe que o inglés é hoxe a lingua franca para calquera cousa incluida o turismo?, ben, os letreiros de sinalización do casco vello só están en castellano, nen rastro de galego, nen rastro de ingles. Voltamos á doutrina linguistica do Franquismo que reprimia o galego e que impedia que os españois se "contaminasen" de linguas alleas como o francés e o inglés, isto foi o que levou a Franco a ordenar a dobraxe ao castellano das peliculas que emitia TVE e esta ideoloxia e a que está na base de que España sexa o membro da Unión Europea con peor nivel de linguas extranxeiras. Se cadra pensan os coitados que son moi cosmopolitas por usar o castellano, cando as suas miras non pasan do marco das suas leiras.

Os nosos gobernantes locais son provincianos, incultos e parece que non viaxaron nunca por Europa, nen sequera a Portugal onde esta e unha das poucas cousas que podemos aprender deles, é o primeiro caso que vexo, ¿non sei se vos tendes visto algo igual? na que unha rotulación turísitica exclue o inglés, sempre está no idioma ou idiomas locais e despois o inglés, en Portugal; portugués e inglés, en Franza, francés e inglés, en Cataluña, catalán, castellano e inglés, en Gales, galés e inglés. etc. Pero Tui is different. Somos tamén practicamente o único concello dos 316 de Galicia onde no Nadal o letreiro luminoso financiado polo concello pon Feliz Navidad e é que o Corte Inglés respeta mais o idioma de Rocha que o propio Rocha, vaya por dios!!.

O lóxico, normal e que calquera técnico turístico aprobaría seria usar o galego, lingua propia de Galicia, o castellano, lingua de moitos galegos e lingua falada por unha porcentaxe moi significativa dos turistas que visitan Tui e finalmente en inglés lingua que pode ler grande parte dos turistas non españois que visitan ou que deberían visitar Tui.

Alguén que despreza e infravalora as suas orixes nunca poderá construir nada en positivo, só será capaz de destruir, o futuro e o progreso só se poden construir sabendo que compre mellorar e tendo apertura cara o exterior pero esta apertura ao exterior non debe partir do desprezo do propio. Un exemplo para min é Xapón onde foron capaces de adaptar elementos alleos como o capitalismo occidental sen renegar do seu pasado e combinando o mellor deles co mellor de fora conseguiron convertir unha illa relativamente pequena (mais pequena que España) con escasez de recursos mineiros e naturais e no medio da nada (durante o desenvolvimento económico de Xapón desde finais do século XIX Asia non pintaba nada na escena económica mundial) na segunda potencia económica do mundo.

Pero como sempre hai que ser positivo vou propor un novo tipo de turismo que podería ser unha boa fonte de publicidade e de riqueza para Tui, que nos visiten estudantes de distintas faculdades de Ciencias Políticas de Europa, unha especie de Erasmus da infrapolítica europea, para analisar politicamente o que acontece en Tui, a ver se eles son capaces de explicar como pode gañar unhas eleccións nunha democracia europea occidental alguén como Rocha porque eu non son capaz.

COMPLICES POR OMISIÓN

2007-06-17T15:54:00.000-07:00

LA ALTERNATIVA PARA QUE NADA CAMBIE

Despois da resaca electoral e vermos o resultado que determinaron os cidadáns de Tui co seu voto xa non vale a pena entrar a analisar estes en profundidade, confirmase a acusada tendencia a votar en clave conservadora, confirmase tamén que a honradez dos políticos non é un determinante importante para o voto, e sobre todo chama a atención o pouco que evolue ese voto, o PP baixa 1200 votos que son recollidos por Diz Guedes, Capón baixa 200 que tamén recolle Diz Guedes, totalizando este último uns 1500. O BNG sobe 200 que son os que baixa o PSOE, quere dicir o bloques de esquerda e direita permanecen completamente inalterados con respecto a hai catro anos o que, desde o meu punto de vista, deixa moi claro que unha alternativa eficaz no futuro ao desaguisado actual ten que pasar por unha opción de centro direita que sexa unha alternativa de verdade, e non só no eslogan da campaña.

REXIME DE PARTIDO ÚNICO

A grave situación de anomalia democrática na que viveu e segue a viver Tui, na que un partido pode paralisar politicamente a unha localidade, é rebeladora dun fallo de base na política tudense, na que un partido monopoliza de tal maneira o poder, que a luita polo poder real non se desenvolve só nas urnas senón que o campo principal de batalla no que se desenvolve a luita polo poder e no seo do partido dominante, ao estilo do vello PCUS (Partido Comunista da Unión Sovietica) ou do PRI (Partido Revolucionario Institucional) de México, quen mande no PP de Tui manda en Tui, esta conclusión é dunha extraordinária gravidade, posto que os partidos que se encontran nesta posición crense con direito a todo, e empeza a importar pouco ou nada se governan ben, mal ou regular e o único que importa é a perpetuación no poder através dunhas políticas parasitarias que impiden o desenvolvimento social e económico neste caso de Tui usando o clientelismo como instrumento.
Isto deturpa completamente os procesos eleitorais, xa que unha parte importante da povoación ve-se inmersa nesta sinistra rede clientelar e vota en función de algo que nada ten que ver con quen ten mellores ideas ou quen o pode facer mellor, co que a determinación da vontade política da cidadania segue vieiros mui perigosos e que fan que, o PP en Tui , o PCUS na antiga Unión Soviética ou o PRI até hai pouco en México teñan patente de corso para facer o que lles pete, e ter garantido o poder por desastrosamente mal que fagan as cousas. O PP, ex-PP, futuro PP, etc levan xa moitos anos a rirse de todos nos e usar Tui como a sua finca particular, os últimos vinte anos da política en Tui son dignos dun vodevil, un alcalde vaise para Santiago a facer carreira, deixa a un compañeiro coa intención de que lle obedeza, resulta que este non lle obedece e decide manobrar para por a outro compañeiro coa axuda do actor convidado (o PSOE), despois resulta que este xa non lle obedece mais e como xa se acabou a carreira en Santiago volta ás orixes para que nada cambie en vinte pico anos. O mais triste é que o público aplaude a función, confunde unha comedia cunha traxedia.

PACTOS POS-ELECTORAIS

Os resultados deixaron un panorama bastante complexo pero ao mesmo tempo completamente previsible, unha alternativa ao PP pasaba por un xuntoiro inviable, alguén se imaxina a Capón gobernando con Diz Guedes, o BNG e o PSOE?, sinceramente penso que ninguén, desde o momento en que AT, BNG e PSOE non sumaban nove o alcalde era Rocha, so faltaba ver como se concretaba iso. T.U.I. consentiu que o pior alcalde da historia de Tui siga a selo, dirannos unha e outra vez que se ian votar a si mesmos, e é verdade que o dixeron por activa e por pasiva, pero o engano non está ai, se o eslogan dunha formación é "La Alternativa para el Cambio" trasmite a sensación intencionadamente ao eleitorado de que a prioridade para ese grupo era que Rocha non continuase como Alcalde, non estamos a falar de calquera alcalde, o que temos é un alcalde indixerible para calquera demócrata e calquera demócrata estaria disposto a usar o seu voto para que este alcalde non o seguise a ser, Diz Guedes e/ou Pepe non usaron o seu voto para impedilo, son cómplices por omisión e politicamente culpables. É mais, puideronlle dar a alcaldia a un dos fillos políticos díscolos de Diz Guedes, Capón, ubicado no seu mesmo espectro ideolóxico pero preferiron que alguén que usa o concello con fins de lucro persoal sexa por catro anos mais o alcalde. Xa que logo parece que o T.U.I. prefire o nepotismo, a corrupción e que Tui siga sumido nunha terrible parálise económica para beneficio de catro amigos en perxuizo dos outros dezaseismil tudenses.
De todos modos o T.U.I pode redimir unha pequena parte da sua grave culpa se comeza a votar nos plenos xunto con AT, BNG e PSOE todas as medidas que tendan a unha maior limpeza dos procesos de contratación no concello, a que haxa un pleno ao mes pola tarde e con restitución do turno de rogos e preguntas, se obriga ao Alcalde, baixo ameaza dunha moción de censura, a admitir as modificacións no plan xeral que solicita a Xunta, e tantas e tantas medidas que en poucos meses nos van indicar a verdadeira natureza do compromiso entre Diz Guedes e Rocha. Se é verdade que non estaba todo precociñado e foi todo un burdo timo precisamente para que nada mudase vamolo saber enseguida. A oposición debe apresentar unha bateria de medidas deste tipo comezando polo pleno mensual pola tarde xa na primeira ocasión. Ainda pode haber unha pequena sombra de dúbida sobre a non honorabilidade de Diz Guedes pero axiña se vai despexar, espero que se esta dubida se despexa negativamente o meu amigo Pepe non afunda os pés na lama e demostre a independencia de carácter da que tantas veces fai gala e que non permita esa pantomima ou se marche para casa, un profesional de éxito como el non precisa enlamarse, espero e desexo que iso o deixe para os que fora da política non serían ninguén.

O FINANCIAMENTO

Se soubesemos quen financia as campañas teriamos moitas mais pistas dos intereses que hai detras de cada candidatura, nos Estados Unidos as doazóns aos candidatos son públicas e non hai límite de gasto https://contribute.hillaryclinton.com/form.html?sc=1 este é un link á paxina da campaña presidencial de Hillary Clinton onde pide diñeiro aberta e publicamente, o PP e o PSOE están de acordo nun modelo mais oscurantista e cínico, marcan un límite de gasto que ninguén respecta nin fiscaliza e non sabemos, por exemplo, quen pode estar interesado en gastar 200.000 € nunha campaña electoral nun concello como Tui e porque gasta esa cantidade de diñeiro, ¿será por idealismo?, ¿será un investimento?, ¿cal é o medio de retorno dese investimento?, ¿os 120 € das dietas dos plenos? ¿ou será o negocio urbanístico?. Se soubesemos quen financia se cadra atariamos mellor cabos e votariamos con mais información.

A INOPERANCIA DA ESQUERDA

A esquerda tudense demostrou, mais unha vez, a sua inoperancia, non sendo capaces de levar a iniciativa para a formación dunha alternativa (¿porque sera que cada vez que uso esta palabra me lembro do mesmo?) nucleada entorno á esquerda, o BNG e o PSOE asumen o seu papel de comparsas na política tudense, o PSOE foi quen puxo na alcaldia a Rocha na moción de censura do 1998 e ainda non deu unha rolda de imprensa para pedir desculpas por ese gravísimo erro histórico, podemos tamén falar de Sousa, do cabeza de lista do PSOE hai catro anos, en fin, o papel e o traballo da esquerda para que en Tui se produza a transición á democracia deixa moito que desexar até a data. Tanto o PSOE como o BNG teñense que convencer que ante individuos como Rocha&Company non valen panos quentes nen cobardias, ainda que é duro e desagradable terse que enfrentar nun lugar pequeno como Tui se non son capaces de o facer é mellor que se dediquen a outras cousas, só unha oposición incisiva pode coadxuvar un cambio en Tui, Capón, ainda que ten capacidade, non sabemos porqué, pero non a fai, vamos ver se os catro da esquerda son capaces. Con alguén como Rocha non se pode coleguear e espero que se lle empece a dar caña, se non seguiran sendo unhas comparsas dos tres Pepés. De continuar así a transición a democracia en Tui pode chegar con 30 anos de retraso , a Galicia chegou con 30 anos de retraso con respecto a España. 1975-2005, espero que non teñamos que esperar en Tui ao 2035. En todo caso a esquerda por si soa non ten capacidade de forzar unha mudanza en Tui e terá que ser un centro direita democrático quen de o empurrón definitivo.